🔻فلاویو بولسونارو، نامزد راست‌گرای انتخابات ریاست‌جمهوری برزیل، در دور نخست این انتخابات از لوئیز ایناسیو لولا دا سیلوا، رئیس‌جمهور چپ‌گرای کنونی، پیشی گرفت، اما نتوانست بیش از ۵۰ درصد آرای لازم برای پیروزی قطعی در دور نخست را کسب کند. به این ترتیب، رقابت میان این دو نامزد به دور دوم کشیده می‌شود که قرار است ۲۵ اکتبر برگزار شود. نظرسنجی‌ها از رقابتی بسیار نزدیک حکایت داشتند و معمولا لولا را با اختلافی اندک پیشتاز نشان می‌دادند. با شمارش ۹۸.۸۱ درصد آرا، فلاویو بولسونارو ۴۷.۲۴ درصد و لولا ۴۴.۹۱ درصد آرا را به دست آورده‌اند. اکنون بیشتر کشورهای آمریکای لاتین روسای‌جمهوری راست‌گرا و همسو با دولت دونالد ترامپ را انتخاب کرده‌اند. نتیجه دور دوم انتخابات برزیل مشخص خواهد کرد که آیا این کشور، به‌عنوان بزرگ‌ترین کشور و اقتصاد آمریکای لاتین، به این روند می‌پیوندد یا مسیر متفاوتی در پیش می‌گیرد. لوئیز ایناسیو لولا داسیلوا، رهبر کنونی و باسابقه چپگرا، با ۱۱ نامزد رقابت کرد که برجسته‌ترین آنها فلایو بولسونارو، سیاستمدار راستگراست. 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍 کانال پایش در بله @payeshusa

آنچه در برزیل اتفاق می‌افتد، در برزیل باقی نخواهد ماند. اگرچه مردم برزیل بر اساس ملاحظات داخلی خود رأی می‌دهند، تصمیم‌های آنها پیامدهایی جهانی خواهد داشت؛ پیامدهایی که از نظر اهمیت و دامنه، فراتر از پیامدهای تمام انتخابات پیشین برزیل خواهد بود. سیاست خارجی برزیل به‌طور غیرمعمولی تمایل داشته است که حقوق بین‌الملل، برابری حاکمیتی، نهادهای چندجانبه و حل‌وفصل مسالمت‌آمیز اختلافات را به‌عنوان اصول اساسی در نظر بگیرد، نه صرفاً اهدافی آرمانی. ماده ۴ قانون اساسی برزیل در سال ۱۹۸۸ واقعاً قابل توجه است. این ماده صراحتاً اصولی همچون حقوق بشر، حق تعیین سرنوشت، عدم مداخله، برابری میان دولت‌ها و حل‌وفصل مسالمت‌آمیز اختلافات را مقرر می‌کند. بنابراین، «حل‌وفصل مسالمت‌آمیز» و «برابری حاکمیتی» از اصول قانون اساسی سیاست خارجی برزیل محسوب می‌شوند. مشخص نیست که آیا دولت «فلاویو بولسونارو» به‌طور کامل به این بخش مهم از قانون اساسی برزیل پایبند خواهد بود یا خیر. پدر او، برای مثال، به‌شدت از حمایت سنتی برزیل از چندجانبه‌گرایی انتقاد می‌کرد. و تغییر در این حوزه مشخص، در مقطع حساسی از تاریخ رخ خواهد داد؛ مقطعی که برزیل به یکی از قدرتمندترین و اصول‌گراترین حامیان چندجانبه‌گرایی و حقوق بین‌الملل تبدیل شده است، در حالی که کشورهای اروپایی طی سال‌های اخیر در پایبندی به این اصول به شکلی تأسف‌بار شکست خورده‌اند. مبارزه برای بازگرداندن جایگاه محوری حقوق بین‌الملل و منشور سازمان ملل متحد در روابط بین‌الملل، معکوس کردن روندی که در آن هنجارهای مربوط به توسل به زور تضعیف یا تهی از محتوا می‌شوند، و ایجاد اراده سیاسی برای مقابله جمعی با تهدیدها و چالش‌های مشترک، بدون برزیل به‌عنوان شریکی کامل و متعهد، بسیار دشوارتر خواهد بود. تریتا پارسی 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍 کانال پایش در بله @payeshusa

🔹آرنو برتران: دیشب با یکی از دوستانی که در صنعت پرورش مرغ کار می‌کند شام می‌‌خوردم و مطلبی شنیدم که واقعاً شگفت‌زده‌ام کرد. مرغ‌داران مرغ‌های خود را از کجا تأمین می‌کنند؟ بیشتر ما احتمالاً می‌گوییم: «خب معلوم است، از مرغ‌های قبلی‌شان؛ جفت‌گیری می‌کنند و تخم می‌گذارند.» من هم همین‌طور فکر می‌کردم، اما معلوم شد که کاملاً اشتباه می‌کردم. واقعیت این است که اکثریت قریب‌به‌اتفاق مرغ‌داران گوشتی در جهان، مرغ‌های خود را تنها از یکی از این دو شرکت تأمین می‌کنند: شرکت «کاب-وانترس» (Cobb-Vantress) متعلق به شرکت «تایسون فودز» (Tyson Foods)، یا شرکت «آویاژن» (Aviagen) تحت کنترل گروه آلمانی EW (خانواده وِس‌یوهان). آن‌ها مفهومی مخصوص این صنعت به نام «گله اجدادی» (Grandparent stock) دارند: آنچه شما از این دو شرکت می‌خرید—در واقع—مجموعه‌ای از مرغ‌ها با «پایان‌پذیری برنامه‌ریزی‌شده» (برنامه‌ریزی برای عدم امکان تکثیر) است. روش کار به این صورت است که هر شرکت نژادهای «خالص» را در مزرعه‌های اختصاصی خود نگه می‌دارد. بیایند آن‌ها را A، B، C و D بنامیم. این‌ها جواهرات تاج پادشاهی—یعنی مالکیت فکری این شرکت‌ها—هستند و هرگز از آن مجموعه خارج نمی‌شوند. آنچه آن‌ها به شما می‌فروشند «اجداد» (Grandparents) هستند: جوجه‌هایی از آن چهار نژاد، اما از هر نژاد فقط یک جنسیت! شما خروس‌های A را دریافت می‌کنید اما مرغ A نه؛ مرغ‌های B را می‌گیرید اما خروس B نه؛ خروس‌های C بدون مرغ C؛ و مرغ‌های D بدون خروس D. این یعنی شما هرگز نمی‌توانید خودتان طیور A، B، C یا D بیشتری تکثیر کنید. کاری که می‌توانید انجام دهید آمیزش دادن آن‌هاست. خروس‌های A با مرغ‌های B به شما «پدرها» را می‌دهند، و خروس‌های C با مرغ‌های D به شما «مادرها» را می‌دهند—این‌ها «والدین» (Parents) هستند. سپس این والدین جوجه‌هایی را تولید می‌کنند که در نهایت سر از بشقاب‌های ما درمی‌آورند و در حدود ۶ هفتگی کشتار می‌شوند. و این پایان راه است. اگر سعی کنید همین مرغ‌ها را با هم آمیزش دهید، جوجه‌های آن‌ها از نظر ژنتیکی کاملاً شانسی و نامشخص خواهند بود: البته که هنوز مرغ هستند، اما فاقد ویژگی‌های ژنتیکی لازم برای توجیه اقتصادی خواهند بود. آن‌ها کندتر و ناهمگون‌تر رشد می‌کنند، مجبور می‌شوید آن‌ها را بسیار گران‌تر از رقبا بفروشید و در نتیجه تجارتمان ورشکست خواهد شد. بنابراین مجبورید برای خرید اجداد جدید دوباره سراغ شرکت‌های «کاب» یا «آویاژن» بروید. برای همیشه. اصلاً چرا باید اجداد را خرید و دو نسل را پرورش داد تا فقط نسل سوم را فروخت؟ پاسخ در «مقیاس تولید» است. اگر مثلاً ۱۰۰ جفت اجداد بخرید، هر کدام از آن‌ها حدود ۵۰ والد به شما می‌دهند، و هر مرغ والد حدود ۱۵۰ جوجه تولید می‌کند: از همان ۱۰۰ جفت اجداد، حدود ۶۰۰,۰۰۰ مرغ خواهید داشت که می‌توانید گوشتشان را بفروشید. برای این دو شرکت هیچ منطقی ندارد که مرغ‌های نهایی را مستقیماً بفروشند. آن‌ها مجبور می‌شدند سالانه ده‌ها میلیارد جوجه را از تخم درآورده و به سراسر جهان حمل کنند. بسیار آسان‌تر است که صرفاً اجداد را بفروشند و اجازه دهند مرغ‌داران کار تکثیر را انجام دهند و هزینه مزرعه، خوراک و نیروی کار را بپردازند. و البته—همان‌طور که حدس می‌زدید—این مسئله یک بعد چینی هم دارد: همان‌طور که می‌توانید تصور کنید، چین چندان خرسند نیست که برای ماده غذایی پایه‌ای مانند مرغ به شرکت‌های خارجی وابسته باشد. بنابراین چین همان کاری را کرد که در آن بهترین است: برنامه‌ریزی بلندمدت. وزارت کشاورزی و امور روستایی چین برنامه‌ای را برای «بهبود ژنتیکی مرغ‌های گوشتی ملی» (۲۰۲۱–۲۰۳۵) آغاز کرد که هدف آن رسیدن سهم نژادهای بومی به حداقل ۶۰ درصد از بازار داخلی تا سال ۲۰۳۵ است. و البته، آن‌ها از برنامه خود جلوتر هستند. تا سال ۲۰۲۵، نژادهای بومی بیش از ۳۰ درصد از بازار را به دست گرفتند: یعنی تنها در چهار سال، نیمی از راه رسیدن به هدف ۲۰۳۵ را پیموده‌اند. آیا شما به عنوان مصرف‌کننده می‌توانید از این چرخه فرار کنید؟ البته، می‌توانید مرغ ارگانیک یا Label Rouge بپرید—از نژادهای دیررشد که به جای ۶ هفته حداقل ۸۱ روز پرورش یافته‌اند—با قیمتی دو تا سه برابر بیشتر. اما شوخی روزگار اینجاست: ژنتیکِ پشتِ اکثر این طیورِ دیررشد متعلق به یک شرکت فرانسوی به نام «هابارد» (Hubbard) است... که از سال ۲۰۱۸ متعلق به همان شرکت «آویاژن» است! 😅 و حتی اگر واقعاً می‌توانستید از این چرخه فرار کنید، دوست نداشتید همه این کار را بکنند: چرا که به وسعت‌های عظیمی از زمین‌های کشاورزی جدید، هم برای پرورش مرغ‌ها و هم برای تامین خوراکشان نیاز پیدا می‌کردیم. به طرز تناقض‌آمیزی، حمایت از مرغ ارگانیک و محلی برای همه، یکی از بدترین مواضعی است که می‌توان در قبال منابع زمین اتخاذ کرد.

اگر می‌‌خواهید اثرات مخرب محیط زیستی خود را به حداقل برسانید، پاسخِ خلافِ شهود این است که ارزان‌ترین مرغ سوپرمارکت را بخرید—یا البته، گوشت کمتری مصرف کنید. همان‌طور که دوستم دیشب می‌گفت، شاید از نحوه کار این صنعت خوشمان نیاید، اما در نهایت، همین سیستم است که پروتئین ارزان‌قیمت را سر سفره میلیاردها نفر می‌برد، آن هم با مصرف نسبی منابعی بسیار کمتر از هر روش دیگر پرورش مرغ. 🔻منبع خبر در ارتباط با اقدامات چین: … 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍 کانال پایش در بله @payeshusa

جنگ ایران تا چه مدت ممکن است ادامه پیدا کند؟ در گفتگو با فرید زکریا 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍 کانال پایش در بله @payeshusa

"Some people don't like change, but you need to embrace change if the alternative is disaster." - Elon Musk

موسسه امریکن انترپرایز - AEI چگونه درباره ترامپ و ایران فکر کنیم ترامپ یا ایران ؟ نویسنده نوشته‌ی پیتر جی. والسون تاریخ ۲۸ سپتامبر ۲۰۲۶ ناشر ایده‌های AEI اگرچه من یک جمهوری‌خواه تمام‌عیار هستم، اما طرفدار دونالد ترامپ نیستم. او همچنان با تقریباً هر چیزی که می‌گوید و انجام می‌دهد - وعده ۵۰۰۰ دلار به هر آمریکایی در صورت پیروزی جمهوری‌خواهان در مجلس نمایندگان و سنا، قطع روابط با کانادا و تهدید به تغییر نام نیومکزیکو به عنوان آمریکای جدید - مرا شوکه می‌کند - اینها تنها جدیدترین نمونه‌های رفتارهای غیرریاست‌جمهوری او هستند. اگر اینها شوخی بودند، من حس شوخ‌طبعی‌ام را از دست داده‌ام. با این حال، برای آن دسته از هموطنان آمریکایی که با سیاست ترامپ در قبال ایران مخالفند، یک سوال ساده دارم: به نظر شما اگر ایران با موفقیت سلاح هسته‌ای تولید کند، چه اتفاقی می‌افتد؟ من حتی مجبور نیستم به این سوال پاسخ دهم. این یک فاجعه خواهد بود و ترامپ تنها رئیس جمهور در طول زندگی من است که با این سوال واقع‌بینانه روبرو شده است. او تشخیص داده است که یک ایران مسلح به سلاح هسته‌ای، نه فقط همسایگانش، بلکه جهان را تهدید خواهد کرد و کاملاً از هرگونه تلاش ایالات متحده یا دیگران برای تغییر حکومت آن یا از بین بردن تهدیداتش برای خاورمیانه، اسرائیل، ایالات متحده و جهان مصون خواهد بود. روسای جمهور قبلی از این کابوس آگاه بوده‌اند و بسیاری سعی کرده‌اند کاری انجام دهند، اما جرات خود را از دست داده‌اند. آنها «تسلیم» شده‌اند. اما آنها فقط زمان خریده‌اند، با این تصور که اگر ایران واقعاً به سلاح هسته‌ای دست یابد، مشکل دیگران خواهد بود. فکر می‌کنم ترامپ در تلاش است تا کاری اساسی در ایران انجام دهد که - در صورت موفقیت - برای همه ما در آینده بسیار ارزشمند خواهد بود. البته این مستلزم آن است که دندان‌هایمان را به هم بفشاریم و صبور باشیم، زیرا او اهداف شخصی بی‌ارزشی مانند حک شدن نامش بر روی مرکز کندی در واشنگتن، ثروتمند شدن خود و خانواده‌اش و داستان‌سرایی در مورد «مذاکرات» را دنبال می‌کند. مجموعه تجربیات حملات نظامی و فشارهای اقتصادی اخیر آمریکا نشان داده است که ایران طرفی با استانداردهای معمول دیگر حریفان نیست و بسیار سرسخت و شکست ناپذیر مینماید اما این بدآن معنا نیست که هرگز نمی‌توان با فشار نظامی و اقتصادی جلوی آن را گرفت. منظورم این نیست که تصور کنیم نمی‌توان آنها را شکست داد؛ اگر ایالات متحده، اسرائیل و دیگران در خاورمیانه فشار نظامی و اقتصادی لازم را تا زمانی که کل سیستم حکومتی فرو بریزد، ادامه دهند، می‌توانند آنها را شکست دهند. اما باید بپذیریم که تا زمانی که نخواهیم نیروی زمینی وارد کنیم و جان نیروهای مسلح خود را به خطر بیندازیم - و ترامپ تا این لحظه کاملاً در تصمیم خود برای عدم انجام این کار درست گفته است - ما آمریکایی‌ها باید صبور باشیم تا فشارها بمنظور پایان تدریجی منابع نظامی و اقتصادی ایران ادامه یابد. آمریکائیها نباید کم تابی نشان دهند و بدنبال نتایج سریع و زود رس باشند و باید صبوری کنند تا نهایتا تابآوری ایران پایان یابد. من نظرسنجی‌ها در مورد ترامپ را دیده‌ام، این واقعیت است که حتی جمهوری‌خواهان هم از او فاصله می‌گیرند. بخشی از این به دلیل شکست او در ارائه دلایلش به مردم آمریکا و جلب اعتماد آنها با صحبت‌هایی از دفتر بیضی‌شکل در مورد اینکه چرا تصمیم به حمله به ایران گرفت و چشم‌اندازهای پیش رو در طول جنگ چه بوده است، می‌باشد. صحبت‌های او در مورد «بمباران آنها تا عصر حجر» یا سایر مزخرفات، فقط باعث می‌شود که دلایل او برای جنگ بی‌معنی‌تر یا حتی دیوانه‌وار به نظر برسد. ترامپ قطعاً باید در ابتدا و در هر گره اصلی در مسیر سیاست خود در قبال ایران، مرتباً و رسماً با مردم آمریکا صحبت می‌کرد. برای من شگفت‌انگیز است که او بخش زیادی از وقتش را شب‌ها صرف ارسال پیام در شبکه اجتماعی «تروث سوشال» می‌کند، به جای اینکه در آغاز و در هر مقطع کلیدی جنگ ایران، با یک سخنرانی در دفتر بیضی‌شکل، اعتماد همه مردم آمریکا را جلب کند. او به خاطر این شکست رهبری، بهای سنگینی می‌پردازد، اما این بها برای ترامپ و حزب جمهوری‌خواه بسیار سنگین‌تر از آن چیزی خواهد بود که باید باشد. چگونه درباره ترامپ و ایران فکر نوشته‌ی پیتر جی. والسون 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍 کانال پایش در بله @payeshusa

🔺 یک منبع آگاه آمریکایی: پهپادها احتمالاً از قبل در داخل خاک بریتانیا برای حمله به پایگاه فیرفورد مستقر بوده‌اند 🔸ایالات متحده نگران بود که ایران بتواند با الگوبرداری از عملیات اسپایدر وب اوکراین (عملیات تار عنکبوت)، حمله‌ای پهپادی به پایگاه نیروی هوایی سلطنتی فیرفورد انجام دهد. 🔸بنا به گزارش‌ها، این نگرانی باعث خروج ناگهانی بمب‌افکن‌های B-1 شده است. 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍 کانال پایش در بله @payeshusa

🔻ترامپ با هدف کاهش هزینه کشاورزان، دستور معافیت مالیاتی برای گازوئیل قرمز صادر کرد دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، روز دوشنبه فرمانی اجرایی را برای تسهیل محدودیت‌های مربوط به معافیت از مالیات برای خرید گازوئیل قرمز امضا کرد؛ تصمیمی که به گفته او می‌تواند «میلیون‌ها دلار» برای کشاورزان صرفه‌جویی ایجاد کند و همزمان با افزایش قیمت سوخت در پی ادامه جنگ با ایران، هزینه کالاها را کاهش دهد. آقای ترامپ هنگام امضای این فرمان در برابر جمعیتی در گرند آیلند در ایالت نبراسکا گفت: «یک راننده معمولی کامیون هر بار که باک خود را پر کند، بیش از ۱۰۰ دلار صرفه‌جویی خواهد کرد.» او سپس با اشاره به پیت ریکتز، فرماندار جمهوری‌خواه نبراسکا که در انتخابات پیش‌رو با یک نامزد مستقل مورد حمایت دموکرات‌ها رقابت می‌کند، و جیم پیلِن، فرماندار این ایالت که برای دور دوم فعالیت خود تلاش می‌کند، گفت: «پیت و جیم، این اقدام قطعا باید پیروزی شما را تضمین کند؛ این را به شما قول می‌دهم.» قیمت گازوئیل پس از جنگ ایران به‌شدت افزایش یافته و این موضوع نگرانی رای‌دهندگان و فشار بر جمهوری‌خواهان را افزایش داده است. بر اساس داده‌های انجمن اتومبیل آمریکا - AAA - قیمت گازوئیل در ماه گذشته به رکورد ۶.۵۳ دلار به ازای هر گالن رسید و از آن زمان تنها اندکی کاهش یافته است. گازوئیل قرمز از مالیات‌های غیرمستقیم فدرال و ایالتی معاف است. لغو موقت محدودیت‌های مربوط به استفاده از این نوع سوخت می‌تواند فشار هزینه‌ای بر کسب‌وکارهایی را که به گازوئیل متکی هستند کاهش دهد. دونالد ترامپ همچنین ماه گذشته ایده ممنوعیت صادرات گازوئیل را مطرح کرده بود تا به‌طور موقت به کاهش قیمت سوخت در داخل آمریکا کمک کند. 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍 کانال پایش در بله @payeshusa

🔻هشدار مجدد وزارت دارایی آمریکا به شرکت‌هایی که همچنان با ایران مراوده تجاری و مالی دارند اوفک، دفتر کنترل دارایی‌های خارجی وزارت دارایی آمریکا، در اطلاعیه‌ای جدید، یک بار دیگر شرکت‌ها و بنگاه‌های اقتصادی که همچنان با ایران روابط تجاری و مالی دارند را به «اقدام تنبیهی بدون اخطار قبلی» تهدید کرده است. در اطلاعیه روز دوشنبه ۵ اکتبر/۱۳ مهر اوفک آمده است: «به مؤسسات مالی خارجی که همچنان با ایران یا بخش مالی مرتبط با ایران همکاری می‌کنند هشدار داده می‌شود که ممکن است در قالب «عملیات طرد اقتصادی» هدف تحریم قرار گیرند. مؤسسات مالی خارجی که همچنان با مؤسسات مالی تحریم‌شده ایران تراکنش انجام می‌دهند، ممکن است در هر زمان و بدون اطلاع قبلی هدف تحریم‌های آمریکا قرار گیرند. اوفک از این مؤسسات می‌خواهد فورا برای پایان‌دادن به این فعالیت‌ها و قطع روابط مالی خود با طرف‌های تحریم‌شده اقدام کنند.» آنچه وزارت دارایی آمریکا «عملیات طرد اقتصادی» ایران نامیده به مجموعه اقدامات جدید دولت دونالد ترامپ اشاره دارد که تلاش می‌کند با محکم‌تر کردن دامنه تحریم‌های اقتصادی ایران، این کشور را به مذاکره بر سر اختلافات خود با آمریکا وادار کند. 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍 کانال پایش در بله @payeshusa

🔻کالب فلین، از چهره‌های سرشناس برنامه استعدادیابی «آمریکن آیدل» که حدود ۱۳ سال پیش در آن شرکت کرده و به موجب آن چهره شده بود، به جرم قتل همسرش به حبس ابد بدون امکان آزادی مشروط، محکوم شد. هیئت منصفه ادعای او مبنی بر اینکه فردی وارد خانه شده و همسرش را هنگام خواب به گلوله کشته است، رد کرد. دادستان‌ها گفتند آقای فلین در ماه فوریه، همسر ۳۷ ساله‌اش را که معلم بود، به قتل رسانده و سپس خانه را طوری صحنه‌سازی کرد که گویی فردی از در پارکینگ وارد آن شده است. در دادگاه، پیام‌های او به معشوقه سابقش نیز ارائه شد، از جمله پیام‌هایی که در آنها درباره راه‌های کشتن همسرش و فرار از مجازات صحبت کرده بود. آقای فلین در مصاحبه تلویزیونی برنامه آمریکن آیدل - حدود ۱۳ سال پیش - گفته بود که برای آوازخوانی از «خداوند» الهام میگیرد و همسرش که به گفته او «زیباترین زن روی زمین است» بزرگترین موهبتی است که دارد. آقای فلین که خود را مبلغ مذهبی کلیسا معرفی می‌کند،‌ هنگام دیدن نامه‌ دخترانش به‌شدت گریه کرد، اما در اظهارات خود بار دیگر قتل همسرش را انکار کرد. قاضی او را «تهدیدی جدی برای امنیت عمومی» دانست. 📷Ashley Flynn FB

عربستان سعودی در حال وارد شدن تمام‌قد به مقابله با حوثی‌هاست، اما برای این تصمیم بهای بسیار سنگینی می‌پردازد به نظر می‌رسد عربستان سعودی یک تصمیم راهبردی گرفته است: ریاض به‌جای بازگشت به نوعی توافق و سازش با حوثی‌ها، به سمت یک کارزار نظامی گسترده‌تر و بالقوه بسیار پیامدآفرین‌تر حرکت می‌کند. دست‌کم بر اساس اظهارات رشاد العلیمی، رئیس شورای رهبری ریاست‌جمهوری یمن، هدف دیگر صرفاً مهار حوثی‌ها نیست، بلکه در نهایت بازپس‌گیری صنعاست. یکی از مهم‌ترین متغیرها، همگرایی ظاهری میان نیروهای همسو با امارات متحده عربی و نیروهای مورد حمایت عربستان سعودی است. این تحول پس از تماس‌های سطح بالا میان ریاض و ابوظبی رخ داده و نشان می‌دهد که تهدید فزاینده حوثی‌ها، دست‌کم به‌طور موقت، دو کشور خلیج فارس را به سمت هماهنگی بیشتر سوق داده است؛ آن هم با وجود اختلافات دیرینه آنها بر سر یمن. هم‌زمان، ائتلاف منطقه‌ای گسترده‌ترِ حامی عربستان نیز ظاهراً نشانه‌های جدیدی از فعالیت نشان می‌دهد؛ از جمله تلاش‌هایی برای تقویت دفاعی پادشاهی. در کنار این تحول و با توجه به این برداشت ظاهری ریاض که امتیازدهی بیشتر به حوثی‌ها تنها موجب طرح مطالبات بیشتر خواهد شد، این تحولات عربستان سعودی را به سمت چیزی سوق داده‌اند که به‌طور فزاینده‌ای شبیه یک کارزار «همه یا هیچ» به نظر می‌رسد. در میدان نبرد، به نظر می‌رسد نیروهای مورد حمایت عربستان پیشروی‌های قابل‌توجهی داشته‌اند، به‌ویژه در اطراف منطقه باب‌المندب، هرچند راستی‌آزمایی مستقل برخی از گزارش‌های میدانی همچنان دشوار است. با این حال، حتی اگر این پیشروی‌ها تأیید شوند، تنها بخشی از ماجرا را نشان می‌دهند. حوثی‌ها نیز در اطراف تعز پیشروی‌های مهمی داشته‌اند که بالقوه می‌تواند فشار جدیدی بر عدن ایجاد کند. هم‌زمان، آنها همچنان زیرساخت‌های راهبردی عربستان، از جمله تأسیسات آرامکو، را هدف قرار می‌دهند و در عین حال هوانوردی غیرنظامی و دیگر زیرساخت‌های حیاتی داخل پادشاهی را تهدید می‌کنند. این مسئله مشکل اساسی راهبردی ریاض را برجسته می‌کند. حتی اگر نیروهای مورد حمایت عربستان موخا را بازپس گرفته و کنترل مناطق کلیدی نزدیک باب‌المندب را دوباره به دست گرفته باشند، ممکن است صرفاً میدان نبرد را به وضعیتی شبیه موقعیت پیش از تشدید تنش اخیر بازگردانده باشند. پرسش بزرگ‌تر این است که آیا آنها نیروهای کافی برای حفظ این دستاوردها، در حالی که هم‌زمان از پیشروی حوثی‌ها در مناطق دیگر جلوگیری کنند، در اختیار دارند یا خیر. مهم‌تر از آن، عقب‌نشینی‌های ارضی به‌تنهایی بعید است حوثی‌ها را وادار کند حملات خود به عربستان را متوقف کنند. بنابراین، ریاض با یک معضل آشنا روبه‌روست: ادامه کارزار خطر گسترش یافتن و پرهزینه‌تر شدن جنگ را به همراه دارد، در حالی که توقف آن نیز بعید است به امتیازدهی حوثی‌ها منجر شود. این همان تله عربستان است. هرچه نیروهای مورد حمایت عربستان بیشتر پیشروی کنند، توقف کارزار از نظر سیاسی و نظامی دشوارتر می‌شود. با این حال، هر پیشروی بیشتر نیز احتمالاً موجب تشدید بیشتر واکنش حوثی‌ها خواهد شد. مگر اینکه نیروهای مورد حمایت عربستان بتوانند خطوط دفاعی حوثی‌ها را بشکنند و فشار مستمری را به سمت حدیده ایجاد کنند، ریاض ممکن است خود را در وضعیتی بیابد که مواضعی در معرض حمله را در اختیار دارد و در عین حال همچنان در برابر حملات موشکی و پهپادی در عمق خاک عربستان آسیب‌پذیر است. و این، حتی احتمال پیشروی‌های بیشتر حوثی‌ها در اطراف تعز را نیز در نظر نمی‌گیرد. درس مهم دیگری نیز از تاریخ این درگیری وجود دارد: جنگ‌ها علیه حوثی‌ها با سال‌ها سنجیده می‌شوند، نه ساعت‌ها یا روزها. بنابراین، حتی دستاوردهای قابل‌توجه عربستان در میدان نبرد نیز باید در گذر زمان ارزیابی شوند. تصرف یک سرزمین یک چیز است؛ حفظ آن، حفاظت از خطوط تدارکاتی، جلوگیری از ضدحملات حوثی‌ها و تبدیل دستاوردهای تاکتیکی به اهرم فشار سیاسی، چیزهایی کاملاً متفاوت هستند. جمع‌بندی این است که حتی اگر گزارش‌های مربوط به پیشروی‌های قابل‌توجه عربستان تأیید شوند، مسیر شکست دادن یا حتی تضعیف جدی حوثی‌ها همچنان طولانی است. در عین حال، هرچه عربستان سعودی بیشتر در این کارزار پیش برود، فضای موجود برای یک راه‌حل مذاکره‌ای محدودتر می‌شود. ریاض عملاً در حال وارد شدن تمام‌قد به این کارزار است. این قمار ممکن است در نهایت به ایجاد یک توازن نظامی کاملاً متفاوت در یمن منجر شود. اما به همان اندازه ممکن است عربستان سعودی را دوباره به همان نوع جنگ فرسایشی طولانی‌مدتی بکشاند که سال‌ها تلاش کرده بود از آن رهایی یابد. 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍 کانال پایش در بله @payeshusa