بی‌نیاز از تغییر، در صلح با چیزی که هستم.

بیشتر وقتا نمیدونم چرا دارم ادامه میدم بی کیفیته اما دارم ادامه میدم، بجای آب ولرم با اب سرد دوش میگیرم، بجای چای سبز کیلو کیلو قهوه مینوشم ، بجای شب روز میخوابم، بجای صحبت کردن مینویسم و بجای لبخندهای فیک بی تفاوت عبور میکنم، بجای وقت گذروندن با خانواده روحم تنهایی میطلبه، بجای رعایت کالری فلافل دو نون میزنم، موهام وز شده و خونه رو مو برداشته ﮼گاهی مامان بخاطرش دعوام میکنه﮼ هیچکدوم از اینها مهم نیست چون من خسته شدم بدنم وارد حالت بقا شده و مسئله اینجاست که «چطور امروز تموم کنم و به فردا برسم؟»

نتایج اومد، نمیخوام جوابشون بدم، یعنی اگه سین نزنم خجالت می‌کشن پیامشون پاک میکنن؟

بابتش موهام از دست دادم خواب شب از دست دادم اون دختر شاد از دست دادم ظاهرم از دست دادم دوستیام از دست دادم دوسال از عمرم، توانایی نوشتنم حالا سردردای طولانی میگیرم، روی میزم دیگه قرص میزارم تا دم دست باشه این روز از پائیز، من همه چیزم باختم.

بعد یه روز سخت چی میچسبه؟ آفرین لم دادن روی مبل و کیدراما

آنچه غیرقابل تحمل بود انسانها بودند نه زندگی