📚نقد فقهی پیام روابط عمومی دفتر رهبر ◾️رهبر شهید: بنده سخنگو ندارم، حرفم را از خودم بشنوید. بنا نیست که اگر نسبتی دادند، روابط عمومی تکذیب کند! باز فضائلی تلاش کرد که خود را به گونه‌ای سخنگوی رهبر نشان دهد. ◾️تنها سخن ولیّ امر حجت است و سخن هرکس که ولیّ‌امر به آن حجیت بدهد. ازینرو پیام روابط عمومی از نگاه فقهی، طبعا حجت نیست. 🔺۱و۵. داوری فراتر از تکذیب تکذیب یعنی بگویند «این ادعا» نادرست است. ولی چسباندن داوری‌های دیگر نشان چیز دیگری است. 🔺۲. اضطراب متن کانال «رسانه رهبر انقلاب اسلامی» و پایگاه «رسانه رهبر انقلاب اسلامی» را یافتیم ولی منبعی به نام «پایگاه اطلاع‌رسانی دفتر رهبر انقلاب» و «پایگاه حفظ‌ونشر آثار رهبر انقلاب» را نیافتیم. اگر این نامها با دقت در متن رسمی آمده، نشانی آن کجاست؟ وگرنه، از چنین لغزشی بپرهیزند. 🔺۳. اشتباه عجیب گفته مطلب بیرون از آن دو پایگاه، «فاقد سندیت و صحت» است! صحت سخن در گرو مطابقت‌باواقع است. اگر صلاح بر پخش سخنی نباشد، میتوان سندیت رسمی را از آن گرفت ولی نمیتوان صحت را از آن گرفت! 🔺۴. خلاف آشکار رهبر در پیام اخیر (۲۶ تیر ۱۴۰۵) هرگز «به‌ویژه درباره دولت» چیزی نفرموده است و این ادعا، جعل و خلاف است! 🔺۶. آنچه تکذیب شده نه تهدید تلویحی یا صریح رئیس ج. به استعفا تکذیب شده و نه فرمایش رهبر به پذیرش استعفای ر.ج؛ بلکه تنها «واکنش رهبر به نامه رئیس جمهور» خلاف دانسته شده. 👈مردم تحریف راهبرد رهبر، سکوت در برابر هماهنگی همه چیز با رهبر، دیرپخش پیام رهبر، توضیحات من‌درآوردی در سخن رهبر و تیترزنی غلط وفاقی را دیده‌اند و پیام مغلوط و بدون حجت را نمی‌پذیرند