زیبایی اش بی حد و مرز است اما نه برای تو و دیدگاه تو برای کسی که حسرتش را میخوری،حسرت جای آن بودن،حسرت داشته های آن حسرت جای آن زندگی کردن و چشیدنش حداقل برای لحظه ای نه بیشتر و نه کمتر فقط ثانیه ای.همین که حسش کنی هم کافیست آخر مگر آرزوی بزرگیست!یا غیر ممکن!مگر نمیگویند خدا همه چیز برایش ممکن است پس چرا که نه!و چه زیباست به جای خودت بودن و لذت رسیدن به خواسته هایت و چه چیزی ارزشمند تر از آن! واگرنه همه چیز را باهم داشتن برای انسانی غیر ممکنی بیش نیست.اصلا لذتی خواهد داشت!داشتنه چیزهایی که همیشگیست!و تو هیچ دخالتی در وجودشان نداری!پس لذت رسیدن و به دسته خودت بلند شدن و جنگیدن برای خواسته هایت چه میشود!هیچ! و تو به جای خودت زیبا و کاملی و جز این نخواهد بود.زندگی را زندگی کردن خوش است با حسرت نداشته هایت خرابش نکن حیف است در چشم بهم زدنی میگذرد امروز نه فردا نیستیم این دوروز دنیارا مهمانیم مهمانی را خوش میگذرانند برقص با چرخشش که گاهی چنان میچرخاندت که خودت هم در حیرتش انگشت به دهان میمانی:)
و روزی که خورشید طلوع نکند ، عقربه روی دقیقهٔ ۶۱ قرار گیرد ، آن روز که ستارهها برای همیشه خاموش شوند ، آسمان مچاله شود ، ابرها پاره شوند ، ماهها ۳۲ روزه شوند و سال ۳۶۶ روز باشد ، درست تا آن موقع ، با تمامِ وجود از تو دست خواهم کشید . . .