هر چند وقت یبار وسوسه میشم برم دوست خارجی پیدا کنم ولی بعد میبینم حوصله ارتباطات جدید ندارم و بیخیال میشم
فکر به اینکه همه اونایی که توی تاریخ ازشون به بدی یاد میشه یه روزی آدمای معمولی بودن منو میترسونه
هدایت شده از خورشیدگردون
تو زندگیم اشتباه زیاد کردم ولی خداروشکر اینستا نصب نکردم.
همیشه به این فکر میکنم که مامانم خیلی خوبه و من یه آدم مزخرفم که لیاقت ندارم اون مامانم باشه
واقعا کاش به جای من یه بچه ی بهتر داشت
واقعا
شماهم تاحالا شده یه روزایی نسبت به آدمایی که دوسشون دارین احساس نفرت کنین؟
به خاطر این حس ها متنفرم از خودم