این “نخوابیدم تا برسی” عجب لاو لنگوئجیه؛
خوش به حال کسایی که از این تکستها میگیرن.
-زندگیام چگونه میگذرد ؟!
در سکوتی طولانی،
اجتناب از گفتگو و میل به تنهایی...
میگویند آدمها شفای یکدیگرند،
اما حقیقت این است که آدمها گاهی زخم یکدیگرند.
و از خطاهای بزرگم آن بود که لحظات
دلخوشی را سرسری میگذارندم اما
غم و اندوه را با همهی وجود زندگی میکردم..