به یاد همه درجوار امام رضا علیه السلام بودم؛
جنگل حفاظت شده ذهن/پیچک/خوشهی ماه/قاب خیال/فرش قرمز/شور زندگی برباد رفته/ثیب زمینی/قدرول/شب های پرستاره/چلغوز/شمبلیله/یومه/لونا/انولا/متینا/ادمینا تک تکشون/داداشیا/ستاد خبر رسانی احمق ها/ممبر ها و تمام کسانی که اسمشون نبود
از جانب همه سلام دادم خوشگلای مدوس؛)
هیچکس سرش آنقدر شلوغ نیست که زمان از دستش در برود و تو را از یاد ببرد ؛
همهچیز برمیگردد به اولویتهای ذهن آن آدم ! .
از خودم ممنونم ؛
برای همهی بدیهایی که دیدم ،
اما در پاسخ مانند خودشان رفتار نکردم ..
هیچوقت به خاطر منفعتم به کسی محبت نکردم، هر چی بوده از ته دلم بوده، چیزی که خودم از هیچکس ندیدم.
درد تو آنقدر عمیق است که پشت چشمت گیر کرده و اگر بخواهی گریه کنی، اشکت در نمیآید.
-صادق هدایت
هدایت شده از جنگلِحفاظتشدهیذهن
- و ما دوباره سبزخواهیم شد ..
در اوجِ آوارگی؛