خوابیدن برای ما راهی برای استراحت نبود، خوابیدن برای ما راه فرار بود، دوری از فکر و خیال بود، گریز موقتی از مشکلات بود.
شلیک غم.
دارم زیر بار شدتش خفه میشم.
این موضوع که آستانهی تحملم واقعا کم شده و بابتش قرص خوردم اصلا جالب به نظر نمیاد.