گشته‌ام مغروقِ چشم‌هایت در آن انبوهِ غم‌هایت که می‌بارند و من، تنها بی‌پناه و درمانده در زیر این باران قدم میزنم...

و أعِنّي بِالبُكاءِ عَلى نَفسي... خدایا یاری ام کن تا به حال خودم گریه کنم

به چشم‌هایت می‌نگریستم در رویا ؛ و ای کاش هنوز هم ساکنِ کهکشانِ چشم‌هایت بودم

آره گریه کن! بخاطر همه‌ی قلب‌هایی که تاحالا شکستی، گریه کن.

اشتباه رو دوباره تکرار کردن اشتباه نیست... انتخابه!

تو ماهی و من ماهیِ این برکه‌ی آبی .

در میان تمام رویاها و آنچه خانه میکند در پیچ و خم افکار، تو شنیده میشوی. شاید صدایی از تو در میان اشک‌ها و دستی از تو برای همدلی... لبخندی از تو برای آرامش و رساندن نور در تاریکی. در فراسوی ابرهای دلتنگی رخت نمایان میشود نه برای اینکه دلیل باران خود تو هستی، نه! تو قطره های زلالی بر برگ تشنه. تو نم نم بارانی در هنگام رفتن به ناکجا آباد و تو فکر بی انتهایی در هنگام تنهایی.