میای دوباره به دیدار شعرهای افسرده‌ام ؟

بیایی خانه‌ام حتما زن همسایه میگوید: گمانم بی‌پدر مهتاب را آورده مهمانی

طفلک پسرم باز مجابش کردم بی شام به زور قصه‌ی خوابش کردم ناگاه کبوتری به خوابش آمد ناچار گرفتم و کبابش کردم

غرق زخمیم ولی قامتمان خم نشده

امروز مثل هرروز راه رفتم و گریه کردم، امروز گریه کردم، دیروز گریه کردم، پریروز گریه کردم، چهار هفته را گریه کردم..مشاور می‌گوید چهار هفته زمان زیادی نیست، به زمان زیادی نیست مشاور هم گریه کردم.

زانوی غم هستم، بغلم کن