آدما بهت ثابت میکنن همشون شبیه همن و هیچکس اونقدر خاص نیست که بخاطرش خودتو تغییر بدی و عوض شی ،و در آخر باورتو از بین میبرن.
لازم نیست برای کسی که نمیفهمه توضیح بدی چه کارایی براش کردی وچقدر باهاش ساختی و چقدر به فکرش بودی ؛ خودتو ازش بگیر ، گذر زمان خودش همه چیزو بهش میفهمونه.
بخوابیم، بخوابیم و امیدوار باشیم که فردا که از خواب بیدار میشیم، تست نسخهی اولیهی خلقت انسان تموم شده باشه و ضمن پایان یافتن این جهان، نسخهی بعدی حیات بشری آغاز بشه که در اون انسانها فاقد صفات لعنتیِ انسانی هستن و به جاش فقط خوبی دارن. فقط خوبی ..
مود الانم ؟
یک روح ناآرام ، یک جسم خسته و یک مغزی دراز فکر و خیال های بیش از حد.