این حجم از بی‌حوصلگی و بی‌حالی و که منشأ اون یکنواخت بودنه زندگیه رو دیگه واقعا نمیتونم .

یه پیام به تمامی اعضای دورورم : ناراحتم کن ولی نزار ناراحت بمونم . اغراق نمیکنم اما قلبم سگی کینه ایه خود دانی .

-

بین حرفایی که هیچ‌ وقت نشد بگم ، خفه شدم . و خفه شدم و خفه .

وایبه این آهنگ:>>>

شب بخیر .

اگ دیگ حساس نبود روت؛ فک کن ببین حساسیتش کجا واست مهم نبوده .

این روزامون به قدری سیاه و غمگینه که آدم باید این شعر سعدى رو مدام با خودش بگه : از چه میترسى دگر بعد از سیاهى رنگ نیست .

خَلاص .

@aaaache ` Jooooin -

رک و راست میگم : چقدر رقت انگیزین وقتی اینگور میکنید . و در کلام آخر؛ لطفا لطفا چنین افرادی از دایره ی محدوده افراد زندگیم جلوتر نیان ! قول نمیدم روی شخصیت مضحکشون ادرار نکنم ! - با تشکر :) - Mayvis