؛ ای تا ابد دردت به جان، از پیش ما رفتی آخر کجا رفتی؟ بگو آخر کجا رفتی؟ _رضایزدانی خیالت‌رادرآغوش...

به قول مهدی رسولی اصلا نمیشه باورم که دیگه نیستی بینمون غصه یکی دوتا که نیست، تورو گرفتن ازمون...

تو رفتی دگر ماه و آیینه خداحافظ بغض در سینه خداحافظ...🥺 خیالت‌رادرآغوش...

وألحقنا بهم وارزقنا الشهادة فی سبیلک یا مولای... خیالت‌رادرآغوش...

_به غیر از پدرم که داغ فقدان حضرتش امری عمومی شده، همسر عزیز و باوفایم را که امیدها به ایشان داشتم، و.... به کاروان شهدا سپرده‌ام._ _جملاتی از اولین پیام آیت‌الله‌سید‌مجتبی‌حسینی‌خامنه‌ای تصویر را بزرگ می‌کنم. هر چه بین مردهایی که زیر تابوت را گرفتند می‌گردم اثری از همسرت نیست زهرا خانوم. حتی امروز هم در مصلی همسرت همراه دیگر اعضای خانواده برای نماز نیامده بود. هر چه چشم گرداندم در تصاویر نبود‌. از روزی که او رهبر ما شده بارها یاد ایشان افتادم و جگرم برایش سوخت. حس می‌کردم دعاهایی که کردم تا او رهبر ما شود از سر خودخواهی بوده. حس می‌کردم او حق دارد بعد این همه داغ زندگی بدون مکافاتی داشته باشد. حق دارد بار یک کشور روی دوشش نباشد و بتواند راحت برای عزیزانش عزاداری کند. الهی بمیرم برای رهبرم که داغ‌های سنگینی را بر دوش می‌کشد و حتی فرصت شرکت در مراسم وداع با خانواده‌اش یعنی پدرش، همسرش، خواهرش، خوهرزاده کوچکش و همسرخواهرش را ندارد. رهبر ما به شما امید‌ها داشت خانوم حدادعادل. زود بود برای رفتنت. زود بود برای یتیم شدن بچه‌هایت. ۲۷ سال پیش که عروس خانواده حسینی خامنه‌ای شدی آقا برایت شعری سرود و در جایی از شعر گفت: دلبند منی، هدی و بشرایی... یعنی برای آقا مثل دو دختر دیگرش بودی. یعنی آقا بین شما و دخترانش فرقی نمی‌گذاشت. پس اگر دخترش سیده بشری را با خودش برد، شما را هم باید می‌برد‌. خوشا‌به‌حالت که سال‌ها رهبر شهیدمان را دیدی و از حضورش بهره‌ بردی و در هوای بیت او نفس کشیدی. زهرا خانوم برای دل‌های داغ‌دارمان دعا کن، از همه بیشتر برای رهبرِ عزیزمان... خیالت‌رادرآغوش...

_دل‌نوشته نوه رهبر انقلاب خطاب به مادر شهیدش، زهرا حدادعادل🥀

؛ مگر نماز مصلی همیشه با تو نبود... خیالت‌رادرآغوش...