تا دلم در حرم قرب تو یابد راهی آتشی زن که برآید زوجودم آهی سفر از خویش نکردم که رهم دور افتاد ورنه تا کعبه وصل تو نباشد راهی دل هر جایی وآلوده وبیمار مرا نیست جز خاک شهیدان تو درمانگاهی تو به یک کاه دوصد کوه گنه می بخشی من بیچاره چه سازم که ندارم کاهی گرشود عمر شبی با توام ان شب گذرد صبح فریاد برآرم چه شب کوتاهی چه شود نیمه شب از خواب کنی بیدارم که برآید زلبم ناله یا اللهی پشت بشکسته و پا خسته و چشمم بسته راه پر پیچ و خم وگام به گامم چاهی ای شب و روز ومه وسال به یادم چه شود من غافل زتو هم یاد تو باشم گاهی به جز از تو که کشی ناز گنه کاران را نشنیدم که کشد ناز گدا را شاهی هر طرف روی نهد روی تو بیند میثم آسمان دل او جز تو ندارد ماهی #شعر

ما رِند و خراباتی و دیوانه و مستیم پوشیده چه گوییم؟ همینیم که هستیم #شعر

مرا غرض ز نماز آن بود که پنهانی حدیث درد فراق تو با تو بگذارم و گرنه این چه نمازی بود که من با تو نشسته روی به محراب و دل به بازارم #شعر #عکس

حفظ صورت می توان کردن به ظاهر در نماز روی دل را جانب محراب کردن مشکل است صائب #شعر

دو عالم را به یک بار از دلِ تنگ برون کردیم، تا جای تو باشد... سعدی #شعر

درونِ توست اگر خلوتی و انجمنی‌ست برون زِ خویش کجا می‌روی؟ جهان خالی‌ست بیدل #شعر

من از آن کشم ندامت که تو را نیازمودم تو چرا ز من گریزی که وفایم آزمودی!؟ رهی معیری #شعر

به من گفتی که جورِ من، نـهـان می‌دار از مردم تو هم نوعی جفا می‌کُن که بِتْوان داشت پنهانش هاتف اصفهانی #شعر

آفاق را گردیده‌ام، مهر بتان ورزیده‌ام بسیار خوبان دیده‌ام، اما تو چیز دیگری #شعر

برای از تو سرودن که شعر لازم نیست سکوت می‌کند آن عاشقی که غم دارد... #شعر

حال خود را چو بحال دگران سنجیدم کمترین درد من از درد همه بیش آمد #شعر