تیغ تو علی نبود اگر کج می‌رفت دلم به هر سفر کج ‌

شد فتح دلم به ذوالفقارت بگرفت کجی ره دگر کج ‌

من مدح دو ابروی تو گویم اینجاست که میشود هنر کج ‌

ای حرف دل تو دم به دم راست وی زلف سر تو سر به سر کج ‌

یک سوی زمین شود گرانتر تیغت چو شود سر کمر کج ‌

خورشید کج از افق برآید چون زلف کنی به رخ سحر کج ‌

تنها نه ردیف نیست کارم بل گشته ردیف شعرِ تر کج ‌

وقتی که زبان بریزم و باز زلفین تو هست بیشتر کج ‌

مجازی هرچقدر بد بود هرچقدر اذیتم کرد هرچقدر از زندگی دورم کرد ولی با یه چیز همه رو شست و برد اونم رفاقت با عبداله بود

میدونید اهل حرف زدنم میتونم بشینم ساعت ها راجب رفاقت و رفیق صحبت کنم

اما نه حوصله شما می‌کشه نه وقت ما

ولی هر معیاری برای رفاقت ببینید و بخونید من توی عبداله دیدم