عده ای مجروح روی زمین افتاده بودند و از سرنوشت نهایی بکلی بی خبر بودند. یکی از مجروحین سعد بن ربیع بود. دوازده زخم کاری برداشته بود. در این بین یکی از مسلمانان فراری به سعد - در حالی که روی زمین افتاده بود - رسید و به او گفت شنیده ام پیغمبر کشته شده است. سعد گفت: اگر محمد کشته شده باشد، خدای محمد که کشته نشده است، دین محمد هم باقی است. تو چرا معطلی و از دین خودت دفاع نمی کنی؟! از آن طرف رسول اکرم پس از آنکه اصحاب خویش را جمع و جور کرد یک یک اصحاب خود را یاد کرد ببیند کی زنده است و کی مرده، سعد بن ربیع را نیافت. پرسیده کیست برود از سعد بن ربیع اطلاع صحیحی برای من بیاورد؟ یکی از انصار :گفت من حاضرم. مرد انصاری وقتی رسید که رمق مختصری از حیات سعد باقی بود گفت: ای سعد پیغمبر مرا فرستاده که برایش خبر ببرم که مرده ای یا زنده، سعد گفت: سلام مرا به پیغمبر برسان و یگو سعد از مردگان است زیرا چند لحظه دیگر بیشتر از عمرش باقی نمانده است بگو به پیغمبر که سعد گفت: خداوند به تو بهترین پاداشها که سزاوار یک پیغمبر است بدهد آنگاه خطاب کرد به مرد انصاری و گفت: یک پیامی هم از طرف من به برادران انصار و سایر یاران پیغمبر ابلاغ کن بگو سعد میگوید: عذری نزد خدا نخواهید داشت اگر به پیغمبر شما آسیبی برسد و شما جان در بدن داشته باشید. - شهید مطهری / جاذبه و دافعه‌ی علی

و بعدین ؟ [تهش که چی؟]

و هرکس ، به تعلّقی گرفتار . . .

بس که قلبم به هَیاهویِ حرم مُتصِل است . . . اینکه امشب برسد جان به لبم مُحتَمِل است !