♨️ قسمت چهارم: دیاسپورای ایرانی یا مهاجران دور از وطن در افق رخداد 🏴 ایرانیان خارج از کشور در چه وضعیتی هستند؟ کنش‌های سیاسی مهاجران از چه چیزی ناشی می‌شود؟ 🎥 پنجشنبه ۲۸ اسفند، پخش از کانال آپارات 🔹ایران خودش هیچ‌گاه برای این چند میلیون ایرانی که الآن خارج از کشور زندگی می‌کنند برنامه آن‌چنانی نداشته است. 🔹بهترین تعبیری که برای ایرانیان، لااقل آن بخشی که در موج اول بعد از انقلاب اسلامی به خارج از کشور گریختند می‌شه استفاده کرد جنگل بدون ریشه است. 🔹هویت ایران یک هویت یکپارچه است یعنی ایرانی بودن رو نمی‌تونیم به دلخواه خودمون یک قسمتی‌اش رو برش بزنیم و بگیم این رو ما نمی‌خواهیم. هویت با دلخواه ما حذف نمی‌شه. 🔹غربی‌ها هنوز که هنوز است کینه ما را از دوره هخامنشیان دارند. هنوز خاطره ماراتن... خاطره خشایارشاه و ماجرای کشتار ایرانیان باهاشون هست. 🖋️ سردبیر امیرحسین پرورش با حضور: 🎙️احمدرضا رضایی، علیرضا مکاریان‌پور و علیرضا آقاباباگلی 📌 تماشای قسمت چهارم ▫️ کاری از گروه برنامه تفاوط ▫️ تهیه‌کننده و کارگردان: علی شمس

👆🏻 🔹ترامپ: آمریکا اکنون قصد ندارد نیرو به ایران بفرستد. 🔹تمام تلاش‌های لازم برای محدود کردن افزایش قیمت نفت انجام خواهد شد. 🔹ما هر کاری که لازم باشد برای حفظ قیمت انجام خواهیم داد.

#کتابچه قابل چاپ «جُستارهای جنگ رمضان - شش یادداشت اسفند ۱٤٠٤»

- اگر با آتش‌بس پیروز نمی‌شویم پس چگونه صلح خواهیم داشت؟ پس از وعده عدم حمله به بیروت در مرداد ۱۴۰۳، فؤاد شکر از فرماندهان ارشد حزب الله در ضاحیه جنوبی ترور شد. مدتی بعد، در مهر ۱۴۰۳ اسرائیل پیشنهاد آتش‌بس ۲۱ روزه‌ای داد و با وصول توافق، سیدحسن نصرالله را به شهادت رساند. سپس در اردیبهشت ۱۴۰۴ هنگامی که حماس پس از موافقت با طرحی به میانجی‌گری برخی طرف‌های بین‌المللی، عیدان الکساندر سرباز اسرائیلی تابعه آمریکا را آزاد کرد؛ اسرائیل توانست محمد سنوار، برادر کوچک و جانشین یحیی سنوار را ردزنی کرده، ترور نماید. 💢 کمی بعد، طی خرداد ۱۴۰۴ هنگامی که ایرانی‌ها در حال مذاکره با آمریکایی‌ها بودند؛ تجاوز ۱۲ روزه اسرائیل و آمریکا به ایران آغاز شد. سپس در شهریور ۱۴۰۴ درحالی که اعضای دفتر سیاسی حماس در قطر جهت مشورت درباره پیشنهاد تازه آمریکایی‌ها گرد هم جمع شده بودند؛ اسرائیل به محل احتمالی جلسه حمله هوایی کرد. آخرین بار این الگوی عملیاتی «مذاکره - آتش‌بس - حمله» همزمان با دور جدید مذاکرات ایران و آمریکا در اسفند ۱۴۰۴ با جنگ رمضان، به شهادت رهبر انقلاب اسلامی و جمع کثیری از ملت ایران منجر شد. 💢 اکنون این پرسش جدی به نظر می‌رسد که چرا با وجود کارنامه مشخص طرف متجاوز، گزینه آتش‌بس را یکسره نمی‌توان از روی میز برداشت؟ در خلال برخی جنگ‌ها هنگامی که هر دو طرف به واسطه اثبات برتری نسبی ویژگی‌ها و امتیازات خود در میدان، مانع از غلبه طرف مقابل شوند؛ به منظور جلوگیری از فرسایش بی‌نتیجه، آتش‌بس را مورد توافق قرار می‌دهند. در این حالت، کشورها ترجیح می‌دهند موقتاً - هر چند در عمل طولانی شود - صحنه جنگ را ترک کرده و با افزایش توانایی‌ها یا برطرف کردن ضعف‌ها مهیای دور بعدی منازعه شوند. 💢 پس، آتش‌بس مخصوصاً اگر با اسرائیل باشد از سویی هیچ‌گاه به معنای برقراری صلح یا پیروزی نیست بلکه حتی به مثابه تاکتیکی جهت ایجاد حواس‌پرتی استفاده شده و از سوی دیگر، تنها هنگامی می‌تواند زمینه‌ای برای طرح آن وجود داشته باشد که نه قوای متجاوزان آمریکایی و اسرائیلی بلکه نیروهای نظامی ایران، علی‌رغم صرف هزینه و تلاش بسیار، دیگر قادر به دستیابی به دستاورد عملی در میدان نباشند. موردی که البته در شرایط فعلی صادق نیست. با این‌حال، اگر با آتش‌بس پیروز نمی‌شویم پس چگونه صلح خواهیم داشت؟ 💢 اولاً، باید دانست که اگرچه نیروهای نظامی ایران می‌خواهند داستان جنگ را به پیروزی رسانده و صلح را برقرار کنند اما هر صلحی قابل قبول نیست چرا که به دست آمدن صلح در گرو حصول تفاهم درباره مواردی است که از طریق گفتگو به نتیجه نرسیده و یکی یا هر دو طرف را مجبور به توسل به زور ساخته است. ثانیاً باید دید، چه کسی و چگونه امکان از بین رفتن اختلافات را به وجود خواهد آورد؟ جمهوری اسلامی نیاز به صلح دارد اما آن، باید صلحی باشد که ایرانیان به آن نیاز دارند! 💢 انقلاب اسلامی باید ادامه پیدا کند و اگر صلح را نیروهای برآمده از آن به دیگران دیکته ننمایند این گونه نخواهد بود. پس چگونه ممکن است در جنگ رمضان که میان توانمندی‌های نظامی طرفین مشابهتی وجود ندارد؛ ایران با دستیابی به اهداف خود پیروز شده و اراده‌اش را به دیگران تحمیل نماید؟ چرا که می‌دانیم ماهیت اختلاف منازعه‌کنندگان موجودیتی بوده، پیروزی یکی عملاً مشروط به سقوط دیگری است! به همین نسبت، بررسی وضعیت جمهوری اسلامی ایران نشان می‌دهد سقوط آن با وجود حمایت‌های عمومی مردمی ممکن نیست. 💢 در مقابل، سقوط رژیم اسرائیل امکان‌پذیر است اما، شرط دستیابی به صلح برای طرف ایرانی، وابسته به مسئله «زمان» می‌باشد! یعنی، اگر اسرائیل تا پیش از متوقف شدن شلیک موشک‌ها و پهبادها ساقط نشود؛ در نهایت نه این جنگ را می‌توان تمام شده دانست و نه صلحی به دست می‌آید. به این ترتیب، برای به دست آوردن پیروزی و برقرار ساختن صلح، ضروری است در حالت ایده‌آل، تا سقوط نظام سیاسی اسرائیل، تعیین متجاوز در محیط بین‌المللی به وسیله سازمان‌های جهانی و پرداخت غرامت توسط متجاوزان، از نبرد در میدان و حضور در خیابان عقب ننشینیم. 💢 طرف آمریکایی و متحدانش نیز، باید به همان میزان یا بیشتر از آنچه ضربه وارد کرده‌اند صدمه ببینند تا در اثر تجربه ضرر اقتصادی سنگین، حتی با پایان جنگ قادر به بازسازی خود و پذیرش ریسک تهاجم مجدد نباشند. در شروع، تداوم و خاتمه جنگ‌ها بی‌نهایت اراده انسانی و عوامل غیر ارادی وجود دارد که در کنار هم نتیجه نهایی را رقم خواهد زد. با این‌حال، امروز این اکثریت شهرها و روستاهای ایران است که به جهانیان، یکپارچه می‌گوید روح و اراده ملت ایران چیست. علیرضا آقاباباگلی ۱ فروردین ۱٤٠۵