[بعضیا رفتارشون باعث میشه دیگه هیچوقت مثل قبل دوسشون نداشته باشیم اما همیشه دلمون واسه اون موقع که دوسشون داشتیم تنگ میشه.]
[شاید ماهایی که بلد نیستیم نقش بازی کنیم؛ اخلاقمون بد باشه و غیر قابل تحمل باشیم ولی وقتی میگیم دوستتون داریم یعنی واقعا دوستتون داریم.]
[دیدی میگن فلانی با خودشم قهره؟
عباس کیارستمی یه جمله داره براش که میگه “بلاخره من ماندم و من، من از من رنجیده است و هیچ کس نیست پا در میانی کند.]
فاجعه اونجاست که یه نفرو به همه دنیا
و آدماش ترجیح میدی، بعد همون یه نفر
سادهترین چیزها رو به تو ترجیح میده
به قول شاعر:
«وای بر من، تو همانی که امیدم بودی؟!»
[انقدر بیلیاقت نباشید که آدم مجبور بشه
تموم دوست داشتنش رو و تموم خوبیاشو
قایم کنه و همیشه اون چهرهی بدشو بهتون
نشون بده.]