سخنی از طرف مادری که پیکر شهیدش بعد از ۳۰ سال بازگشته: «سلام پسرم‌. خوش اومدی. کجا بودی مادر؟! چرا اینقدر دیر اومدی؟! چرا تنت اینقدر خاکیه؟! پسرم چرا سر نداری؟! برات چای بهار نارنج درست کردم،تازه دمه ولی چجوری میخوای بخوری؟! پسرم گچ بری های کنار اتاق رنگش رفته کی میخوای درستش کنی؟! یادته وقتی داشتی میرفتی گفتی لباس دامادیتو پرست کنم که بریم خواستگاری؟! برات درستش کردم چرا بلند نمیشی بپوشیش؟! چرا بلند نمیشی که همه دوباره قد رعنای پسرمو ببینن؟! گفتی وقتی برگردی یه بار دیگه با هم میریم حرم امام رضا(ع)ولی چطور با تابوتت برم حرم؟! چرا اینطوری برگشتی پسرم؟! ۳۰ ساله که خون جگر شدم،۳۰ ساله که از ته دل نخندیدم اما حالا خیالم راحت شد که اونجا جات خوبه. پسرم خوش اومدی؛به آغوش گرم مادرت خوش اومدی.» پایان...

خیالی نوشتم.

قبل از اینکه بخونم بگم میدونم قراره تا دو ساعت افسرده شم

مرسی

💙 | - این پیام ُفور بزنید و عضو ِ، ``نوان `` امواج دریا باشید . من هم ؛؛ به روش خودم حمایتتون میکنم🌟 .

ببین مادر زمستونه

‌

چندین امید و زندگی توی نیم ساعت از بین رفت:)

وای نه به چشماشون نگاه میکنم حس گناه بهم دست میده