خدا شاهده چقدر دلم براتون تنگ شده یه ذره سر خودم رو شلوغ کردم که فکر نکنم ولی خب انگار بیشتر اینجا رو از دست دادم

فردا روز پسره پسر داریم؟ روزتون مبارک و خب صد البته که روز فسقلیای من و لونا هم هست 😂 روز اونا هم دو برابر مبارک 😂✨

ناشناس *مگه لونا پسرع؟ •_•* 😂😂 فرزندم به داداشش تبریک گفتم

چرا پسر باشم؟😂🤣

من فقط کمی از این دنیای بزرگ میخوام... کمی روشنایی برای فردایی که هنوز نرسیده، کمی تاریکی برای روزایی که قلبم خالی از آرامش میشه، کمی بلندپروازی برای زمان‌هایی زیر زمین دفن شدم، کمی امید برای ساختن دنیایی بهتر، کمی پشتکار برای گذر از این جاده‌ی ناهموار، کمی کاغد برای این چکه‌های خونِ جوهری رنگم و کمی آبی برای نگه‌داشتن تیکه‌ای از بلندترین آسمون‌ها و عمیق‌ترین اقیانوس‌ها... من فقط تیکه کمی از این دنیا میخوام🩵🌊🥀🗻⛲️⛓🩹🪄 #دلنوشته #loona

شاید تو فقط کمی بخواهی ولی من تمامش را می‌خواهم، من رنج‌های بزرگ را نگه می‌دارم تا روزی دریای آرامش را داشته باشم، من اشک‌های زیاد می‌ریزم تا روزی ذهن‌های بسیار داشته باشم، من بارهای زیاد می‌میرم تا روزی هزاران زندگی داشته باشم، من ده‌ها بار من هستم تا روزی میلیاردها من باشم، من همه‌چیز را بزرگ می‌بینم تا روزی بزرگ دیده شوم..... «بلندپروازی دردناک‌ترین بینش از جهان است.» ۲۱/۱۰/۱۴۰۳ #هانا_نیک_نامی #دلنوشته

درسته روز پدره ولی اگه دخترا نبودن پدرا پدر نمی‌شدن، پس روز دختر مبارک🥹 🕊 @ParsTwt | sara

اهمیت ندارد اگر زمان زیادی نخواهیم داشت، امیدوارم همین زندگی کوتاه برای تو به اندازه‌ی کافی زیبا باشد #دلنوشته #هانا_نیک_نامی

بدترین چیز توی زندگی دوستی با آدماییه که باعث میشن احساس تنهایی کنی.

کاشکی یه گربه سیاهِ خیابونی بودم... به دور از همه سختی‌های زندگی یه آدمیزاد... روزا توی آفتاب لم میدادم، عصرا توی پارک قدم میزدم و به کسی غیر از یه نفر اجازه نمی‌دادم نازم کنه، اون طرف هم ذوق می‌کرد که توسط یه گربه سیاه اخمالو انتخاب شده، شبا بالای سقف ساختمون میرفتم و شب رو همون بالا، نزدیک‌ترین جا به ماه و ستاره‌ها میگذروندم... روزای بارونی روی صندلی ایستگاه اتوبوس لم میدادم، دستم رو روی دستم مینداختم و سرم رو بهشون تکیه میدادم، دمم رو تکون تکون میدادم و خودم رو باهاش سرگرم میکردم و بقیه روز بارون رو به لیس زدن خودم میگذروندم... 🥀💫🌪🌊🤍✨ #Loona #دلنوشته

نام وسیله انتخاب شده توسط شاعر : تف سر بالا

من می‌دانستم که در آن لحظه فقط او مهم بود، حاضر بودم تمام دنیا را رها کنم تا فقط ذره‌ای از او در دستانم باشد. حاضر بودم تمام دنیا محو شود تا او بیش از پیش واقعی شود، واقعی و نزدیک. افسوس که حالا هر بار نگاه می‌کنم، یادآوری اتمام را می‌بینم. بعضی چیزها تمام می‌شوند..... ایستگاه34