«چند گامی بازگشتم؛ برف می‌بارید. باز می‌گشتم. برف می‌بارید. جای پاها تازه بود اما، برف می‌بارید. باز می‌گشتم، برف می‌بارید. جای پاها دیده می‌شد، لیک برف می‌بارید. باز می‌گشتم، برف می‌بارید. جای پاها باز هم گویی دیده می‌شد، لیک برف می‌بارید. باز می‌گشتم، برف می‌بارید. برف می‌بارید. می‌بارید. می‌بارید... جای پاهای مرا هم برف پوشانده‌ست.» #شعر اخوان، دفتر آخر شاهنامه

«و این منم زنی تنها در آستانه‌ی فصلی سرد در ابتدای درک هستی آلوده‌ی زمین و یاس ساده و غمناک آسمان و ناتوانی این دست های سیمانی...» #شعر فروغ، ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد

به مادرم گفتم:«دیگر‌ تمام شد.» گفتم:«همیشه پیش از آنکه فکر کنی اتفاق می‌افتد باید برای روزنامه تسلیتی بفرستیم.» #شعر فروغ، ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد

اینو تو خیابون دیدم ذوق زده شدم 😭✨

لونا از اینا پیدا بکردم 😭

ماه اون بالا

به آلمانی که حرف بزنی حالتی در صدایت نیست، نه غمی، نه غمبادی، نه ... ای مرده‌شور این حال آدم را ببرد که فقط وقتی به زبان مادری حرف می‌زند، همه‌ی هستی‌اش می‌آید بالا. آدم رو می‌شود. حرف که می‌زنی خودت را تعریف می‌کنی؛ همین که دهنت باز شود می‌فهمند چی هستی و چند مرده حلاجی :( کتاب فریدون سه پسر داشت/*

« اظهار عجز پیش ستم پیشه ابلهیست اشک کباب باعث طغیان آتش است‌» #شعر

«شب های هجر را گذراندیم و زنده ایم ما را به سخت جانی خود این گمان نبود»

«هر چند وقت کشته شدن دست و پا زدم یک بار دامن تو نیابد به چنگ من»