آدم یهو یادش میفته که چقدر به فلان چیز امیدوار بوده و دلش برای حماقت خودش میسوزه.
سال آخرته/ سال آخرته/ سال آخرته.
مغزم و قلبم نمیخواد قبول کنه که امسال، سال آخریه که میرم مدرسه و قراره تموم این خوشیای لحظهای تموم بشه.
کاش میشد فلش بک زد عقب و دوباره لحظه لحظهی این روزا رو تجربه کرد.
امروز یکی از قشنگترین روزای زندگیم بود،
بارون و مدرسه و بچهها و رقص زیر بارون
امروزو از همه قشنگترش کرد :]]]
کاش میشد این خوشیا ابدی باشن.