اینجا همه‌چیز زنده‌ست به‌جز من-

حواسم بود که منتظر من موندی

(مجبورم دوباره به خودم بپذیرونم این موضوعو با اینکه بارها و بارها این کارو قبلا انجام دادم)

من از هرچیزی که باعث بشه یه‌چیز جدید و درک‌کنم و حس کنم، قدردانی می‌کنم .

متاسفانه "اول برم خونه بعدا گریه می‌کنم. اول درس بخونم بعدا گریه‌ می‌کنم. اول بنویسم بعدا گریه میکنم. اول میرم کلاس بعدا گریه می‌کنم. اول زود می‌خوابم بعدا گریه می‌کنم. اول گوش می‌دم بعدا گریه میکنم‌" های زیادی دارن منو از پا درمیارن.

احساس میکنم رو تردمیل دور تندم و اگه ندوعم میوفتم تو دره

من بعد از سال‌ها هنوزم با اون زخم گریه‌م می‌گیره