نجلااا

نجلا.

بین همه‌ی گره‌ها روحمو گذاشتم

I sent you flowers , Did u even care? You ran the shower and left them by the stairs .

Thought you had your shit together, but damn I was wrong

U ain't nothin' but a lost cause

گفتی درس بخون گفتم باشه ، با هرچی زخم بود خوندم و تا اینجا اومدم و گیر کردم یه جایی که نه گذشته‌ای از خودم می‌بینم و نه آینده‌ و نه حتی زمان حالی.

با همه‌ی تلاشم فقط سعی می‌کنم زنده بمونم و رد بشم از همه چی و خیلی ناعادلانه‌ست که دلخوشی‌های کوچیک هم دیگه نباشن‌

من درد نمی‌شم رو دردات و تیر نمی‌شم تو مغزت ولی کاش خودت یکم بیشتر فکر کنی

تورا دفن می‌کنم جایی ان دورتر ها ان جایی که روشنایی ستارگان به صبح می‌رسد لبخندت گم می‌شود در سایه‌های خاموش و هوای اینجا، پر از یاد توست. دلتنگی‌ام مثل باران، بی‌وقفه می‌بارد هر قطره، زخم عمیقی در قلبم می‌زند شاید در روز‌های آینده، تورا دوباره ببینم، اما این روزها، چنان به یاد تو، محو شده‌ام که خودم را در آینه نمی‌شناسم. -setareh-

وای بچه‌ها نجلا خیلی قشنگ صحبت میکنه

انگار همه طومارهایی که تو مینویسی تا یه چیزیو توصیف بکنی رو توی دوخط میگه و دقیقا منظورو میرسونه