کجا فرار کنم از این همه غم ؟

where did u go?I should know,but it's cold,and I don't wanna be lonely,so tell me you come home,even if it's just a lie.

was hoping u come home,I don't care if it's a lie .

به احترامِ تو می‌میرم ، باشه خب ، اگه هدف اینه.

سنگ‌ریزه‌ای سبز و بی‌ادعا، آن‌قدر کوچک که میان انگشت‌ها گم می‌شود،اما سطحش رگه‌هایی روشن دارد مثل برق فکرهایی که ناگهان جرقه می‌زنند و خاموش می‌شوند.اگر در نور کج گرفته شود،ته‌مایه‌ای از آبی در آن می‌درخشد،چنان ظریف که انگار سنگ تصمیم دارد رازش را فقط نصفه آشکار کند.لبه‌هایش صاف نیست،گویی سال‌ها در دل رودخانه‌ای دور با شن‌ها جدل کرده و نهایتا به این آرامش خاموش رسیده. راهرویی باریک در میان دو مزرعه مه‌آلود، جایی که صبح زود مرز میان زمین و هوا محو می‌شود. علف‌ها از شبنم سنگین‌اند و زیر پا صداهایی نرم می‌سازند مثل زمزمه‌ی کسی که تازه بیدار شده باشد. مه روی زمین خزیده و هر درختی را به سایه‌ای بی‌نام تبدیل کرده، سایه‌هایی که بی‌شتاب در باد خم می‌شوند انگار دارند چیزی را به خاطر می‌آورند. راهرو نه پایان دارد نه آغاز، فقط ادامه پیدا می‌کند تا جایی که نگاه کم بیاورد. در این گذرگاه میان بودن و نبودن، نفس کشیدن شکل دیگری دارد آهسته‌تر، عمیق‌تر است . گویی زمان تصمیم گرفته برای یک لحظه از حرکت بایستد و جهان را در هاله‌ای لطیف بازنویسی کند. For you : https://eitaa.com/joinchat/2817655962C85cfcbea3f

" دریا " - به این دلیل که نماد آرامش و وسعتی و اسمت نشون‌دهنده‌ی عمیق و امن بودنه توئه.

نوشته‌ی آیدا رو خوندم و احساس کردم قلبم رقیق شد.

عاشقشم

سر زانوهام که گرفتم توی بغلم خیس می‌شن و من نمی‌دونم اشکامو روی کدوم زخمم بذارم .

I hope I die first.