من دیگه لاکپشت نینجای خودمو دارم

از امروز ؛ با معلم فیزیک دراما داشتیم، زنگ آخر شش نفری سوار آسانسور مدرسه که مخصوص معلماست شدیم - اولین خلاف زندگیم- ، ظهر نخوابیدم و ادیت زدم برای خوشحال کردن یه نفر، پیاده رفتم خرید و برای تولد داداشم ، پسر داییم و دوستام با پولای خودمممم کادو خریدم ، همه شهرو دنبال جایی که پرینت رنگی بگیرن گشتم و پیدا نکردم ، اومدم خونه و برا مامانم از مدرسه تعریف کردم، این وسطا سردرد خراب شده بودم که مسکن دادم بالا، نرفتم مهمونی و تنها نشستم خونه درس خوندم.

برنامه های فردا: صبح باید برم گاج بدم، احتمالا وقتی برگشتم باید بخوابم که کمبود خواب این هفته جبران شه ، باید حسابان بخونم و بیسوزم، شبم که تولد داداشمه و عشق و حال - لازمش اینه که اتاقمو مرتب کنم=) -

خب الان ذهنم خالی تره ، شب بخیر.

-

امشب کلی آب دهنمو قورت دادم ، ناخونامو جوویدم ، مِن و مِن کردم و به یکی گفتم بهت زنگ زدم چون دلم برات تنگ شده بود . حدس بزن چی شد؟ گفت آخی:))))))))))))

ای بابا ای بابا.

همشو انجام دادم ولی نخوابیدم🦧 هفته ی پر سردردی روبرومه

علت خوشحالیم:

که اینطور ، نمی‌شود که با من خودت باشی . قبلاً می‌شد. قبلاً خاص تر بودم؟ مهربان تر بودم؟ دوست داشتنی تر به نظر می‌رسیدم؟