یک سری بچه ی گوجی بوجی اینجان که امیدوارم بیان باهام دوست بشن

ولی حتا شکلاتم ندارم بهشون بدم گولشون بزنم

کاش یه نفر می اومد باهم میرفتیم کاموا میخریدیم

متوجه شدم از جاهای ساکت وحشت دارم

از اینکه اطرافم هیچ صدایی نیاد مضطرب میشم

بپذیر و رها کن . توجیه نکن توضیح نده فرار کن.اگه واقعا اذیتت می‌کنه فرار کن و ادای آدمای قویو در نیار . ادای آدمای خوبو در نیار . ادای آدمای بی تفاوتو در نیار. فرار کن. مگه ندیدی که به احساساتت اهمیت داده نشد؟ چرا افتادی توی دور تکرار، چرا افتادی توی دور انکار. "نه من همه چیو درست میکنم" ، "نه من به جای اونم اهمیت میدم" . دهنتو ببند. احمقانه نشو. از همشون فرار کن.

کتابشو یه شبه خوندم🤏🏻