بر عکس خیلی از آدمای اطرافم واقعا بعضی وقتا احساس میکنم چقد از معاشرت کردن با آدمای بزرگ تر از خودم خوشم میاد. مثلا دیشب عمه ی بابام داشت باهامون حرف میزد و دیدم که واقعا دارم از حرف زدنش لذت میبرم و بعدش که بهم گفت صورتم تپلی ِبامزست دلم میخواست خانومیو با خودم بردارم بیارم خونمون.

یه چیز دیگه که دلم میخواد برای واقعی اینه که به آدمای رندوم توی دنیا حرفای خوب بزنم. مثلا وقتی میبینم یه خانومی با بچه ی کوچکش داره رد میشه واقعا دلم میخواد بهش بگم وای چقد فرزندتون کیوتکککخمذب.

یا مثلاً می‌خوام به اون دختر همسایه روبروییمون بگم خدای بزرگ تو خیلی نازی و لطفا بیا باهام دوست شو(فک کنم ده سال ازم بزرگ-) .

یا مثلاً دوست دارم به زنداییم بگم که لطفا بیا همو بغل کنیم ممنون.

یا مثلاً به معلم مورد علاقم یه سری چیزای رندوم این شکلی بگم.

وقتی به این فک میکنم که ازم متنفره، تپش قلب میگیرم-

:'))))

Match 🤏🏻🤏🏻

پارسال این موقع آدم شاد تری بودم-

امشب که رفته بودیم روضه یه دختر کوچک خیلی ملوس😭 بود که من از اول زل زده بودم بهش و اینجوری بود که هی می افتاد زمین و میخندید ، و یهو حدس بزنید چی شد ؟😭خودش اومد پیشم وایساد و من بیست دقیقه تمام فقط داشتم بهش لبخند میزدم و هی دستشو می آورد جلو باهام دست میداد 🤏🏻