امروز>>>

خب بچه ها

این هفته هفته ایه که من باید گسسته مو نجات بدم توش

الان>>

بعضی وقتا نسبت به آدما اینجوری ام که دوسم نداری دیگه چی کارت کنم.

یک سری روزا زندگی اینطوریه که انگار وسط لباس بافتن کاموام تموم شده، انگار توی استپ هوایی اسممو گذاشته باشن جوراب زشت، انگار نگهبان مدرسمون نذاشته باشه برم سوپری یا انگار آدرس خونمونو اشتباه به اسنپ داده باشم. انگار قرار بوده نیم ساعت بخوابم و چهار ساعت و نیم خوابیدم . انگار کیک پخته باشم و بعد ، سوخته از فر دراومده باشه. انگار به یکی کادو دادم و توی سطل اشغال پیداش کردم یا انگار وسط چت کردن بلاکم کرده باشن. انگار توی مدرسه پنیک کرده باشم و پرنیا نبوده باشه. انگار صفحه آخر کتاب جنایی مورد علاقم چاپ نشده باشه یا انگار کلیدمو توی جیب سوراخ مانتوم گذاشته باشم. بعضی روزا اینطوری پیش میرن. انگار که آدم مورد علاقم بهم گفته ازم متنفره و انگار معلم شیمی مونو دیدم. انگار دستم زخم شده و بعد باهاش پیاز خرد کردم یا انگار تنها بچه‌ی مدرسم که اردو نرفته .

.