و به نظرم این حماقت محضه که سیستم آموزشی یه کشور به این مدل فرسوده کردن و رنده کردن روان آدما افتخار کنه.
تو میدویی و میدویی و خسته میشی و سعی میکنی به چیزای مختلف چنگ بزنی و به خودت امیدای مختلف بدی و در عین حال حواستو پرت کنی از اینکه داری برای واقعی "پاهاتو روی زمین میکشی " و " نفست کم کم داره بند میاد" و " آدمای پشت سرت دارن ازت جلو میزنن" و " قراره آدم ها رو از خودت ناامید کنی".