لیلای سحر خیز و این حرفا.

کتاب گسسته مو تبدیل کردم به زیر لیوانی ✨

دیشب این موقع

خیلی آدم بیچاره ای بودم

یکم خیلی خسته شدم

در ظاهر خیلی اینجوریم که صوت و سفیر بلبلی و قناری و کفتری

ولی در واقعیت خسته تر از چیزیم که خودم فکرشو میکردم

و به نظرم این حماقت محضه که سیستم آموزشی یه کشور به این مدل فرسوده کردن و رنده کردن روان آدما افتخار کنه.

تو میدویی و میدویی و خسته میشی و سعی میکنی به چیزای مختلف چنگ بزنی و به خودت امیدای مختلف بدی و در عین حال حواستو پرت کنی از اینکه داری برای واقعی "پاهاتو روی زمین می‌کشی " و " نفست کم کم داره بند میاد" و " آدمای پشت سرت دارن ازت جلو میزنن" و " قراره آدم ها رو از خودت ناامید کنی".

و همین که فکر میکنی رسیدی به تهش میبینی که نه. چهارده روز دیگه کنکور داری

و این چیزیه که جسم و روان آدم ها رو فرسوده می‌کنه .