مشایه رفتید به جای من هم چند قدم بردارید. به جای من هم به ارباب سلام بدید. وقتی پشت پنجره ماشین نشستید و از بیرون «مای بارد» دادند دستتون، بین راه وقتی بچه‌عراقی‌ها عطر به لباستون مالیدند، وقتی جوون‌ها رو دیدید که وسط جاده نشستند و سینی خرما روی سرشون گذاشتند، وقتی پیرمردهای موکب‌دار رو دیدید که از پشت بلندگو داد می‌زنند «هلا بیکم یا زوار»، عطر چای عراقی که به مشامتون خورد، تو موکب‌ها که نشستید و قیمه نجفی خوردید، وقتی رسیدید به تابلوی «إلی حرم الامام الحسین»، چشمتون که به گنبد گلدسته آقا اباالفضل افتاد یاد من هم باشید من جا موندم

نشستم ز غوغای جهان فارغ یه مستند ببینم اول تا آخر درمورد این بود که یه عده از سیاسیون وسط جنگ هشت‌ساله ایده اتمام جنگ با دیپلماسی رو مطرح کردند، اسم خودشون هم گذاشته بودند عقلاء. مجمع عقلاء. اینم شانس مایه

خیابون خیلی پدیده عجیبیه حقیقتا. از همون اول خود مردم از جمعیت توی خیابون حراست کردند و خودشون تاب‌آوری خودشون رو بازیابی کردند. با وجود اینکه بخشی از مردم رفتند کربلا، ولی جمعیت خیابون تفاوت چندانی نکرده. هیچ‌چیز غیر از امر آقا نمیتونه خیابون رو از مردم خالی کنه.

🤏🏻🥲

استقامت، همه جا به معنای تحمّل مشکلات نیست تحمّل مشکلات برای انسان بزرگ، آسانتر است تا تحمّل مسائلی که بر حسب موازین - موازین شرعی، موازین عرفی، موازین عقلی ساده - ممکن است خلاف مصلحت به نظر آید. تحمّل اینها، مشکلتر از سایر مشکلات است. یک وقت به کسی میگویند: «این راه را نرو؛ ممکن است شکنجه شوی.» خُب؛ انسانِ قوی میگوید: «شکنجه شوم! چه مانعی دارد؟! راه را میروم.» یا میگویند: «نرو! ممکن است کشته شوی.» انسان بزرگ میگوید: «خُب؛ کشته شوم! چه اهمیت دارد؟!» اما یک وقت صحبتِ کشته‌شدن و شکنجه‌شدن و محرومیت‌کشیدن نیست. میگویند: «نرو؛ ممکن است که گروهی از مردم، به خاطر این حرکت تو کشته شوند.» این‌جا دیگر پای جان دیگران در بین است: «نرو؛ ممکن است بسیاری از زنان و مردان و کودکان، به خاطر پیش رفتن تو، سختی بکشند.» این‌جا دیگر کسانی که کشته‌شدن برایشان مهم نیست، پایشان میلرزد. آن کسی پایش نمیلرزد که اوّلاً در حد اعلی بصیرت داشته باشد و بفهمد چه کار بزرگی انجام میدهد. ثانیاً قدرت نفس داشته باشد و ضعفِ نفس نگیرد. این دو خصوصیت را امام حسین (علیه‌السّلام) در کربلا نشان داد. لذا، حادثه کربلا مثل خورشیدی بر تارک تاریخ درخشید؛ هنوز هم میدرخشد، و تا ابدالدّهر هم خواهد درخشید. - رهبر شهید. ١۴ خرداد ١٣٧۵

حق پرومکس شبانگاهی از زبان شهید آسید علی آقای خامنه‌ای 👌🏻

امشب فقط شب اونایی بخیره که الان کربلان بقیه برن خواب کربلا رو ببینن

شب، هیچ‌وقت با ما خوب تا نکرد...

💔پوستر شهید حمیدرضا رجب زاده این پوستر خیلی ناچیزه...خیلی کمه... ولی نتونستم بشینم و کاری نکنم... کاش ماهم عشقمون جلوه پیدا کنه تو خون مون! 💔 •سین‌الف• @seen_alef

از کانال اونایی که پیام علی الاصول آقا رو ماله می‌کشیدند لفت دادم. نمیدونم واکنششون به اخبار این روزا چیه. امیدوارم برن تو اتاقشون به کارای بدشون فکر کنن

آن پیام علی الاصول‌شان، آن توصیه‌های جدی و عمیق به مجلسی‌ها و قوه قضائیه، تاکیدشان بر نقش پر اهمیت مسئولین در حفظ اتحاد، تاکیدشان بر تنظیم عملکرد مسئولین با تراز مطلوب نظام مقدّس جمهوری اسلامی، انتصاب‌های اخیرشان و صراحت حیرت‌انگیزشان در بیان این همه، تنها نشان از آن دارد که رهبر سوم جمهوری اسلامی ایران در دوران زعامت خود، به پشتوانه ملت مبعوث‌شده ایران، در صدد برداشتن گام جدی در جهت تحقق «دولت اسلامی» است. دولت اسلامی یعنی انطباق جهت‌گیری‌ها و رفتارهای همه کارگزاران نظام با معیارهای اسلام و انقلاب اسلامی، که لازمه‌اش تعریف نقش جدیِ نظارت برای مردم است، و البته بسط ید ایجادکردن نخبگان سیاسی کشور برای ولیّ جامعه. پ.ن: گذاشتن این صراحت‌ها به پای تفاوت ایشان با پدر شهیدشان یا امثال این تعابیر که رهبر شهید با مسئولین تعارف داشته و ایشان ندارند، هم جفا به ایشان است و هم به رهبر شهید.