گاهی‌آب‌های‌خنک‌هم‌میتونن‌دل‌ رو‌به‌صورت‌عجیبی‌آتیش‌بزنن . . .

من روضه‌ی تو را شنیدم و زنده ام هنوز ؛ این رسم نوکری نبود ، خاک بر سرم . .

دارم فکر میکنم ، من که زنده‌م .. چه کارایی میتونم انجام بدم ، که مرده ها حسرتشو میخورن🚶🏽‍♀️ .

من دلم ی دنیا میخاد که توش تکلیفم مشخص باشه بتونم اونی که واقعا هستم باشم ! مجبور نباشم نقش بازی کنم ! خنده هام از ته ِدل باشه .. بتونم راحت و بدون ترس و عذاب وجدانی به هرکس دوسش دارم محبت کنم ، بتونم نصفه شب یا کله صبح هرجا میخام برم و باشم ! ادمایی که بهم حس خوبی میدن همیشه پیشم باشن و ادمایی که حس بد بهم منتقل میکنن رو هیچوقت نبینم (: بتونم ظاهرمو هرجور حال میکنم درست کنم و کسی بهم بد نگاه نکنه استرس و ترس و عذاب وجدان و دلتنگی و احساس حقارت و اضافه بودن که مضخرف ترین حس هاست رو دیگه تجربه نکنم و ...

خدایا..! ‌ما ‌که‌ حسین‌‌گونه زندگی ‌نکردیم‌ تا‌ حسین‌‌گونه به ‌شهادت‌ برسیم پس‌ خدایا‌ ، ما‌را‌ حُرگونه‌ بپذیر .

- ای خفتـه در مـزار سر از خاك کن برون ، احوالِ چاکران تو بعـد از تو در هـم اسـت .

:)))

ولی چی بهتر از پلی لیست ِ مداحیات ؟ .

آقایِ‌ شُکری‌ داریم‌ اینجا .

مذهبی بودن باید تو درون ما باشه ، نه نقابمون .