سوابق مدیریتی امام سیدمجتبی خامنه‌ای با توجه به جایگاه ویژه بیت رهبری، طبیعی است که ایشان مسئولیت‌های رسمی و اجرایی متعارف در ساختار دولت را برعهده نداشته باشند؛ با این حال، بررسی واقعیت‌های موجود نشان می‌دهد آیت‌الله سید مجتبی خامنه‌ای در طی سال‌های گذشته در حوزه‌های گوناگون راهبردی، از مسائل اجتماعی و سیاسی تا موضوعات علمی، نظامی و حمایت از محرومان، مسئولیت‌ها و مأموریت‌های مهمی را دنبال کرده‌اند. در بررسی سوابق مدیریتی آیت‌الله سید مجتبی خامنه‌ای، نباید انتظار داشت که ایشان در زمان حیات مقام معظم رهبری، مسئولیت‌های رسمی‌ای همچون وزارت، ریاست‌جمهوری یا دیگر مناصب عالی اجرایی کشور را برعهده داشته باشند. اقتضای جایگاه و ملاحظات مرتبط با بیت رهبری نیز اساساً چنین انتظاری را ناموجه می‌سازد. با این حال، واقعیت آن است که آیت‌الله سید مجتبی خامنه‌ای در عمل در سطحی عالی در جریان مدیریت و پیگیری بسیاری از امور مهم قرار داشته‌اند. این وضعیت تا حد زیادی قابل مقایسه با شرایط مرحوم حجت‌الاسلام والمسلمین حاج احمد آقا خمینی در زمان حیات حضرت امام(ره) است؛ شخصیتی که با وجود نداشتن هیچ مسئولیت رسمی، به دلیل اعتماد کامل امام و حضور مستمر در کنار ایشان، در پیگیری و هماهنگی بسیاری از امور کلان نقش‌آفرین بود. در مورد آیت‌الله سید مجتبی خامنه‌ای نیز، با وجود عدم تصدی مسئولیت‌های رسمی، در حوزه‌های گوناگون مأموریت‌ها و مسئولیت‌هایی از سوی مقام معظم رهبری به ایشان واگذار شده و ایشان در مدیریت و پیگیری این امور نقش مؤثری ایفا کرده‌اند. برخی از مهم‌ترین این حوزه‌ها عبارت‌اند از: ۱. در حوزه مسائل اجتماعی و سیاسی، آیت‌الله سید مجتبی خامنه‌ای از سوی امام شهید مأموریت برقراری ارتباط با جریان‌های انقلابی و کمک به سامان‌دهی و هماهنگی میان این مجموعه‌ها را برعهده داشته‌اند. ۲. در حوزه مسائل و ارتباطات نظامی، به‌ویژه در تعامل با فرماندهان نیروهای مسلح و نیز در ارتباط با جبهه مقاومت و شهید سپهبد حاج قاسم سلیمانی، آیت‌الله سید مجتبی خامنه‌ای مأموریت‌هایی را از سوی مقام معظم رهبری دنبال کرده‌اند. ۳. پیگیری برخی مسائل راهبردی نظام و برگزاری نشست‌های تخصصی با کارشناسان در حوزه‌هایی همچون فناوری‌های نوین، از جمله هوش مصنوعی، فناوری نانو و همچنین مسائل کلان اقتصادی. ۴. شناسایی، حمایت و هدایت استعدادهای برتر کشور و کمک به تثبیت و تقویت مراکز علمی مرتبط با این حوزه. ۵. پیگیری و حمایت از فعالیت‌های صنعتی و توسعه زیست‌بوم شرکت‌های دانش‌بنیان. ۶. هدایت و مدیریت برخی مؤسسات و مراکز علمی و حوزوی. ۷. افزون بر این، آیت‌الله سید مجتبی خامنه‌ای مدیریت مجموعه‌ای گسترده برای رسیدگی به بیش از یکصد هزار مستمند را نیز برعهده داشته‌اند؛ اقدامی که نشان‌دهنده توجه ویژه ایشان به رسیدگی به محرومان و اقشار آسیب‌پذیر، در کنار اشتغال به امور مهم و کلان کشور است. مجموع این مسئولیت‌ها، تصویری از سابقه‌ای گسترده در حوزه مدیریت و پیگیری امور کلان مرتبط با رهبری و مسائل راهبردی کشور ارائه می‌دهد؛ سطحی از تجربه و حضور در عرصه‌های حساس که در این ابعاد برای افراد اندکی فراهم شده است. به فتوای امام راحل عظیم الشان و فتوای امام شهید عزیزمان (رضوان الله علیه) با همه وجود با منتخب اکثریت قاطع خبرگان حضرت آیت الله سید مجتبی خامنه‌ای (حفظه ‌الله) بیعت می‌کنیم و تا پای جان پای نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران می‌مانیم و خداوند متعال را بابت نعمت تنفس در این نظام مقدس شاکریم که فرمود: مَا نَنسَخْ مِنْ ءَايَةٍ أَوْ نُنسِهَا نَأْتِ بِخَيْرࣲ مِّنْهَآ أَوْ مِثْلِهَآۗ أَلَمْ تَعْلَمْ أَنَّ ٱللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءࣲ قَدِيرٌ( بقره ١٠٦) هر آيه اى را كه از ميان برداريم يا به تأخير اندازيم، بهتر از آن يا مانندش را مى آوريم آيا ندانسته اى كه خدا بر هر كارى تواناست ؟! ٱللَّهُ أَعْلَمُ حَيثُ يَجعَلُ رِسَالَتَهُ

بخشی از بازتاب های بین المللی انتخاب امام سید مجتبی خامنه ای...

🔰 امام زمان(عج) ولی فقیه را به خبرگان معرفی فرمود 👤 #حسین_شریعتمداری 🔸خبرگان، ولی فقیه را کشف می‌کنند و انتخاب نتیجه کشف است. ولی فقیه نماینده حضرت صاحب الزمان (ارواحنا له الفداء) است و نماینده حضرت توسط خود ایشان انتخاب می‌شود و خبرگان با هدایت آن وجود شریف، نماینده مورد نظر حضرتش را کشف کرده و معرفی می‌کنند. 🔸از این روی حضرت آیت الله سید مجتبی خامنه‌ای، منتخب حضرت بقیة الله الاعظم ارواحنا لتراب مقدمه الفداء است که با هدایت حضرتش در میدان کشف خبرگان عزیز قرار گرفته است. 🔺چه مبارک سحری بود و چه فرخنده شبی 🔻آن شب قدر که این تازه براتم دادند

🎥 اولین مستند از سرگذشت آیت‌الله سید مجتبی خامنه‌ای، سومین رهبر انقلاب

وَرِثَ سُلَيْمَانُ دَاوُودَ... سومین امام انقلاب، مثل دومین امام معصوم، نامش مجتبی و مثل دومین امام انقلاب، دومین فرزند خانواده است! اما شروع امامتش مثل چهارمین امام معصوم با داغ‌هایی سنگین همراه بوده است: داغ پدر و مادر و خواهر و همسر! شروعی سخت برای امامی که امامت خود را با جنگی سخت شروع می‌کند! "جَعَلْنَا مِنْهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنَا لَمَّا صَبَرُوا!"(سجده۲۴) این سختی مضاعف، نوید گشایشی دو چندان برای امّت اسلام است! "فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا! إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا!"(انشراح۵_۶) امامت ایشان پس از امامت پدر شهیدان بی‌سابقه نیست بلکه نمونه‌های فراوان دارد که حاکی از تاثیر مثبت ارتباط نزدیک با امام پیشین در پرورش استعداد شخص مستعد دارد؛ شبیه آمادگی برای هر منصب خُرد یا کلان اجتماعی! به این موارد توجه نمایید: اولا در میان انبیاء الهی، موارد متعددی فرزند جانشین پدر شده است: ۱. ابراهیم و اسحاق و یعقوب و یوسف! ۲. داود و سلیمان! "وَرِثَ سُلَيْمَانُ دَاوُودَ!"(نمل۱۶) ۳. زکریا و یحیی! "يَرِثُنِي وَيَرِثُ مِنْ آلِ يَعْقُوبَ!"(مریم۶) ثانیا در میان امامان معصوم که جانشینی فرزند از پدر رایج بوده است! ثالثا در میان نائبان خاص حضرت حجّت عجل‌الله‌فرجه نیز نائبان اول و دوم، پدر و پسر بودند! مهم این است که فرزند از فرصت در کنار پدر بودن به رشد شخصیت و تجربه خود استفاده کند: "اُذْكُرْنَ مَا يُتْلَىٰ فِي بُيُوتِكُنَّ مِنْ آيَاتِ اللَّهِ وَ الْحِكْمَةِ!"(احزاب۳۴) و بنده با تجربه شناخت چندین ساله از شاگردی امام جدید، این حقیقت برایم ملموس است و شهادت می‌دهم که در وجود ایشان ذره‌ای روحیه آقازادگی و خود را گرفتن یا سوءاستفاده از موقعیت پدر دیده نمی‌شود! نماد آزاداندیشی و ساده‌زیستی! #امام_شهید #امام_جدید 💡 سید علیرضا آل‌داود 🇮🇷 جنگ شناختی | سواد رسانه‌ای 👇 @aledavood 👈 عضو شوید

عهد بیداری با امام خامنه‌ای ✍ سید علیرضا آل‌داود در این بزنگاهِ تاریخ در میانه‌ی جنگ ترکیبی- شناختی تمام باطل در برابر تمام حق، وقتی غبارِ تردید بر آینه‌ی دل‌ها می‌نشیند، آدمی بیش از همیشه محتاجِ «پیمان» است؛ پیمانی که فقط یک امضا یا یک شعار نیست، بلکه رشته‌ای است از نور الهی- محمدی - علوی- فاطمی ـ حسینی و مهدوی که نسل‌ها را به هم می‌دوزد و دل‌ها را به حقیقت گره می‌زند. غدیر، تنها یک واقعه در تقویم نیست؛ غدیر، «منطقِ ادامه» است. روزی که دستِ امیرالمومنین علی علیه‌السلام توسط پیامبر اکرم(ص) بالا رفت در حقیقت دستِ ولایت بالا رفت؛ یعنی مسیرِ هدایت از میانِ طوفان‌های دنیا، بی‌سکّان نمی‌ماند. آن بیعت، بیعت با یک شخص نبود؛ بیعت با «راه» بود: راهِ عدالت، راهِ کرامت، راهِ ایستادگی در برابر تحریف و فریب. مردم آن روز، با زبان گفتند «آری»، اما حقیقتِ غدیر این است که آریِ واقعی، آریِ عمل - قلبی و عملی است؛ آریِ پایداری. امروز نیز جامعه، در میانه‌ی هیاهوی رسانه‌ها و جنگِ شناختی و روایت‌ها، دوباره به همان معنا فراخوانده می‌شود: به بیعتی که تداومِ غدیر است؛ به عهدی که دل را از پراکندگی جمع می‌کند و امید را از زیر آوارِ شایعه بیرون می‌کشد. ما از غدیر آموخته‌ایم که امت، اگر ستونِ ولایت را نگه دارد، در برابر موج‌های تفرقه نمی‌شکند؛ و اگر رها کند، از درون فرسوده می‌شود، حتی اگر دیوارها بلند باشد. اما یک نکته روشن است: بیعتِ غدیری، همیشه رو به «حجت خدا» دارد. هر عهدی که رنگِ ولایت بگیرد، اگر به سمتِ خورشیدِ حقیقی نچرخد، سایه می‌شود. از همین‌جاست که بیعتِ امروز، در عمقِ خود، بیعت با امام زمان عجل‌الله تعالی فرجه‌الشریف است؛ زیرا منتظرِ راستین، منتظرِ منفعل نیست. انتظار، یعنی صف‌بندیِ اخلاق و عمل، یعنی آماده‌سازیِ جامعه برای عدالت؛ یعنی نگهبانی از ایمان و استقلال، و مرزبانی از حقیقت در برابر دروغ‌هایی که هر روز شکل تازه‌ای می‌گیرند. پس اگر امروز در میانه‌ی جنگ رمضان و شهادت امام شهیدمان سخن از بیعت با «رهبر جدید عزیزمان، امام سید مجتبی خامنه‌ای به میان می‌آید، معنای ادبی و ایمانیِ آن، پیش از هر چیز، عهدِ مسئولیت است: عهدِ بیداری، عهدِ همدلی، عهدِ نلغزیدن در دامِ نفرت‌پراکنی؛ عهدِ نساختنِ خنجر از کلمات؛ عهدِ آن‌که اختلاف را به دشمن هدیه نکنیم و حقیقت را با هیجانِ لحظه معامله نزنیم. بیعت، یعنی در میدانِ عمل، «یارِ حق» بودن؛ یعنی وقتی طوفانِ تردید بلند می‌شود، قطب‌نما را گم نکردن. غدیر به ما یاد داد که دست‌ها اگر به دستِ ولایت گره بخورد، دل‌ها پراکنده نمی‌شود و مهدویت به ما می‌آموزد که هر پیمانِ درست، باید به ظهور ختم شود؛ به طلوعی که در آن، عدالت از شعار به زندگی تبدیل می‌شود. امروز، هر بیعتی که به این نیت باشد—به نیتِ پاسداری از دین، عزت، امنیت، و کرامتِ کشور و مردم عزیز—در حقیقت، برگ دیگری از همان دفتر است: دفترِ غدیر، دفترِ انتظار. و چه زیباست اگر هر ایرانی عزیز، این عهد را نه فقط بر زبان، که در رفتار بنویسد: در انصافش، در پاکیِ خبررسانی‌اش، در حرمتِ هم‌وطنش، در ایستادگی‌اش برابر دروغ دشمنان خبیث و در دعاهای نیمه‌شبش در شب‌های قدر؛ آن‌گاه بیعت، از یک جمله فراتر می‌رود و به یک «سرنوشت» بدل می‌شود: سرنوشتی که از غدیر آغاز شده، در امروز جاری است، و به فردای روشنِ امام زمان عج ختم خواهد شد ان شا الله... 💡 سید علیرضا آل‌داود 🇮🇷 جنگ شناختی | سواد رسانه‌ای 👇 @aledavood 👈 عضو شوید

عهد بیداری با امام خامنه‌ای ✍ سید علیرضا آل‌داود در این بزنگاهِ تاریخ در میانه‌ی جنگ ترکیبی- شناختی تمام باطل در برابر تمام حق، وقتی غبارِ تردید بر آینه‌ی دل‌ها می‌نشیند، آدمی بیش از همیشه محتاجِ «پیمان» است؛ پیمانی که فقط یک امضا یا یک شعار نیست، بلکه رشته‌ای است از نور الهی- محمدی - علوی- فاطمی ـ حسینی و مهدوی که نسل‌ها را به هم می‌دوزد و دل‌ها را به حقیقت گره می‌زند. غدیر، تنها یک واقعه در تقویم نیست؛ غدیر، «منطقِ ادامه» است. روزی که دستِ امیرالمومنین علی علیه‌السلام توسط پیامبر اکرم(ص) بالا رفت در حقیقت دستِ ولایت بالا رفت؛ یعنی مسیرِ هدایت از میانِ طوفان‌های دنیا، بی‌سکّان نمی‌ماند. آن بیعت، بیعت با یک شخص نبود؛ بیعت با «راه» بود: راهِ عدالت، راهِ کرامت، راهِ ایستادگی در برابر تحریف و فریب. مردم آن روز، با زبان گفتند «آری»، اما حقیقتِ غدیر این است که آریِ واقعی، آریِ عمل - قلبی و عملی است؛ آریِ پایداری. امروز نیز جامعه، در میانه‌ی هیاهوی رسانه‌ها و جنگِ شناختی و روایت‌ها، دوباره به همان معنا فراخوانده می‌شود: به بیعتی که تداومِ غدیر است؛ به عهدی که دل را از پراکندگی جمع می‌کند و امید را از زیر آوارِ شایعه بیرون می‌کشد. ما از غدیر آموخته‌ایم که امت، اگر ستونِ ولایت را نگه دارد، در برابر موج‌های تفرقه نمی‌شکند؛ و اگر رها کند، از درون فرسوده می‌شود، حتی اگر دیوارها بلند باشد. اما یک نکته روشن است: بیعتِ غدیری، همیشه رو به «حجت خدا» دارد. هر عهدی که رنگِ ولایت بگیرد، اگر به سمتِ خورشیدِ حقیقی نچرخد، سایه می‌شود. از همین‌جاست که بیعتِ امروز، در عمقِ خود، بیعت با امام زمان عجل‌الله تعالی فرجه‌الشریف است؛ زیرا منتظرِ راستین، منتظرِ منفعل نیست. انتظار، یعنی صف‌بندیِ اخلاق و عمل، یعنی آماده‌سازیِ جامعه برای عدالت؛ یعنی نگهبانی از ایمان و استقلال، و مرزبانی از حقیقت در برابر دروغ‌هایی که هر روز شکل تازه‌ای می‌گیرند. پس اگر امروز در میانه‌ی جنگ رمضان و شهادت امام شهیدمان سخن از بیعت با «رهبر جدید عزیزمان، امام سید مجتبی خامنه‌ای به میان می‌آید، معنای ادبی و ایمانیِ آن، پیش از هر چیز، عهدِ مسئولیت است: عهدِ بیداری، عهدِ همدلی، عهدِ نلغزیدن در دامِ نفرت‌پراکنی؛ عهدِ نساختنِ خنجر از کلمات؛ عهدِ آن‌که اختلاف را به دشمن هدیه نکنیم و حقیقت را با هیجانِ لحظه معامله نزنیم. بیعت، یعنی در میدانِ عمل، «یارِ حق» بودن؛ یعنی وقتی طوفانِ تردید بلند می‌شود، قطب‌نما را گم نکردن. غدیر به ما یاد داد که دست‌ها اگر به دستِ ولایت گره بخورد، دل‌ها پراکنده نمی‌شود و مهدویت به ما می‌آموزد که هر پیمانِ درست، باید به ظهور ختم شود؛ به طلوعی که در آن، عدالت از شعار به زندگی تبدیل می‌شود. امروز، هر بیعتی که به این نیت باشد—به نیتِ پاسداری از دین، عزت، امنیت، و کرامتِ کشور و مردم عزیز—در حقیقت، برگ دیگری از همان دفتر است: دفترِ غدیر، دفترِ انتظار. و چه زیباست اگر هر ایرانی عزیز، این عهد را نه فقط بر زبان، که در رفتار بنویسد: در انصافش، در پاکیِ خبررسانی‌اش، در حرمتِ هم‌وطنش، در ایستادگی‌اش برابر دروغ دشمنان خبیث و در دعاهای نیمه‌شبش در شب‌های قدر؛ آن‌گاه بیعت، از یک جمله فراتر می‌رود و به یک «سرنوشت» بدل می‌شود: سرنوشتی که از غدیر آغاز شده، در امروز جاری است، و به فردای روشنِ امام زمان عج ختم خواهد شد ان شا الله... 💡 سید علیرضا آل‌داود 🇮🇷 جنگ شناختی | سواد رسانه‌ای 👇 @aledavood 👈 عضو شوید

☘بیانیه لشکر فاطمیون به‌مناسبت انتخاب رهبر جدید انقلاب اسلامی 🔶 لشکر فاطمیون: خود را شمشیری در دستان رهبر جدید انقلاب برای دفاع از کیان اسلامی می‌دانیم.

♦️با ولی فقیه، عهد خون می‌بندیم ‌‌‌‌‌‌ ☫ ــــ ـ ــــ ـ 🪩