بررسی کتاب نقش تقیه در استنباط(تالیف استاد نعمت الله صفری) استاد احمد رضا امینی جلسه هشتم ۲۵ آبان ماه ۱۴۰۴ https://eitaa.com/alfavaed

کلامی حکیمانه از مرحوم امام ره قابل توجه کارگزاران فرهنگی خصوصا طلاب https://eitaa.com/alfavaed

بررسی کتاب نقش تقیه در استنباط(تالیف استاد نعمت الله صفری) استاد احمد رضا امینی جلسه نهم دوم دی ماه ۱۴۰۴ https://eitaa.com/alfavaed

نکته مهم : در مواردی که تعداد انها کم نیست مرحوم شیخ طوسی ، از لفظ وجوب و مشابهات ان استفاده می کند ولی مقصودش استحباب موکد است . این نکته در تحصیل اجماعات و فهم نظریات مرحوم شیخ طوسی بسیار مهم و ضروری است نمونه اول : قال - قدّس سرّه - في النهاية «.. أدنى ما يجزي من القراءة في الفرائض الحمد مرّة واحدة و سورة معها مع الاختيار، لا تجوز الزيادة عليه و لا النقصان منه، فمن صلّى بالحمد وحدها متعمّدا من غير عذر كانت صلاته ماضية و لم يجب عليه إعادتها، غير أنّه يكون قد ترك الأفضل» عبارت ادنی ما یجزی فی القرائه ظهور جدی دارد در وجوب اما در انتها می فرماید اگر کسی عمدا و بدون عذر ترک سوره کند نمازش صحیح است و صرفا ترک افضل کرده است . عبارت دیگری از شیخ در باب وجوب سوره : قال في المبسوط: «الظاهر من المذهب أنّ‌ قراءة سورة كاملة مع الحمد في الفرائض واجبة، و أنّ‌ بعض السورة أو أكثرها لا يجوز مع الاختيار، غير أنّه إن قرأ بعض السورة أو قرن بين سورتين بعد الحمد لا يحكم ببطلان الصلاة .. مرحوم اقای داماد در کتاب الصلاه این نکته را تذکر داده اند و فرموده اند: (ضمائر در کلام ایشان به شیخ طوسی بر می گردد) ، كما مرّ منّا التحقيق في مقاله - رحمه اللّه - عند البحث عن الوقت المختصّ‌، حيث أشرنا هناك إلى عدّة مواضع من كلامه - رحمه اللّه - قد استعمل فيها الوجوب بمعنى الرجحان المؤكّد. کتاب الصلاه - محقق داماد - ج 4 ص 130