eitaa logo
عقل‌نوشته‌های انقلابی
2هزار دنبال‌کننده
652 عکس
219 ویدیو
57 فایل
#علی_محمدی جُستِجُوگَرِ عَقلانِیَتِ اِنقِلابِ اِسلامِی؛ از بنیان تا عینیت ارتباط با بنده: @alimohammadi89 آدرس اینستاگرام: https://www.instagram.com/ali.mohammadi89/
مشاهده در ایتا
دانلود
هدایت شده از HAJABOLGHASEM.IR
✍پیام تسلیت حجت الاسلام و المسلمین حاج ابوالقاسم دولابی در پی ارتحال زائر علی بن موسی الرضا(ع) حجة الاسلام سید مصطفی مدرس @hajabolghasem_ir
▪️پیام تسلیت استاد حجت الاسلام و المسلمین محمد قمی، ریاست سازمان تبلیغات سراسر کشور 👇 ◾️ بسم الله الرحمن الرحیم ◾️ انا لله و انا الیه راجعون ▪️ اولین بار نیست عزیزی از دست می‌دهم اما سختی‌اش برایم کم نشده؛ من که خود را از صاحبانِ عزا می‌شمارم و برادر از دست داده‌ام، باید برای پاره‌ی تنم پیام تسلیت بنویسم. در رثای صدیق مجاهد و سخت‌کوش و مهربانم آقاسیدمصطفای دوست‌داشتنی که رفتنش جگرم را سوزانده و بغض راه نفسم را تنگ کرده است. از میان مضامین بسیاری که جلوی چشمان اشک‌بارم جلوه‌نمایی می‌کنند، به اندکی بسنده می‌کنم؛ اولین بار در اواخر شهریور ۱۴ سال پیش در اردوی ورودی‌های دانش‌گاه صنعتی شریف که از دارالولایه محضر امام رئوف مشرف شده بود و از مهر همان سال در مسجد دانش‌گاه یا خوابگاه شهید شوریده‌ و دیگر مجال‌ها، از پرسش‌هایش سر کلاسِ درس و انگیزه‌ها و مسئله‌هایش در مقام مشاوره، بارها و بارها از سطح دغدغه‌های او به وجد آمده‌ام تا امروز که در ایام زیارتی، سمت نورِ شمس‌الشموس دوید و پرگرفت و آسمانی شد و منِ متحیر، سوگ‌مندانه؛ سیّد را ملحق به رفقا و شاگردان شهیدم می‌بینم و به عظمت مکتبی که هم‌چون ایشان، بسیار پرورش می‌دهد می‌اندیشم و سرزنش‌گر خویشم که هم‌چنان پای در گِل گرفتار مانده‌ام. سال‌ها به حسبِ ظاهر منِ کم‌ترین، مربّی‌اش بوده‌ام و اویی که از همه می‌آموخت، هوشمندانه و مؤدبانه در قالب مشاوره و سوال و رفتار، به من تذکر می‌داده و من از تخلق، ادب، بی‌تکلف‌بودن، نجابت، و دل‌سوزی‌اش دور از هر تعارفی درس‌ها گرفته‌ام. مهم‌ترین ویژگی این جوان مومن انقلابی و مبارز، اما، یقین او بود به حقانیت اسلام ناب و مکتب امام رضوان‌الله تعالی علیه و انقلاب عظیم اسلامی. بخشی از تجلیات این باورمندیِ با تمام وجود و به تبع، دغدغه‌مندی و دردمندیِ از عمق جان، حرارت و شور صادره از وجودش و گرمابخشی محافل حوزه و دانش‌گاه بود. در زمانه‌ی جهادتبیین، تدوین و عرضه‌ی سطور مورد نیاز امروز از اسلام ناب بیش از پیش وجهه‌ی همّتِ او بود. فقدان ناگهانیِ فاضل اندیشه‌ورز و محقق انقلابی، ضایعه‌ای تأسف‌برانگیز بود و برای جبرانش چشم به آسمان دوخته‌ام و به دادار جبّار برای تکوّن بسیج دانش‌جو و طلبه امید بسته‌ام. رحلت این نهال قدکشیده‌ی بوستان ولایت را به خانواده‌ی شریف و پاک‌طینت او و عموی عالم و بزرگوار ایشان و نیز دوستان و هم‌سنگران وی، علی‌الخصوص به حضرت استاد فلاح شیروانی زیدعزه تسلیت عرض می‌کنم و برای همه‌ی بازماندگان، صبر و شکیبایی و استواری بر طریق‌ش مسئلت دارم و علوّ درجات را از حضرت حق خواستارم. ✍ محمد قمی 🗓 جمعه ٢٨ بهمن ١۴٠١ ◾️ @Salehy
▪️پیام تسلیت استاد حجت‌الاسلام والمسلمین حمید ملکی، قائم مقام محترم مدیر حوزه های علمیه سراسر کشور 👇 ◾️ ◾️ إنا لله و انا الیه راجعون ◾️ با شنیدن این خبر، یکباره قلبم ایستاد و ذهنم ازکارافتاد. احساس کردم دوران دفاع مقدس است و خبر شهادت یکی از دوستان بسیار عزیزم را شنیدم. بوی شهادت از این خبر استشمام کردم. شهیدی از تبار عارفان عاشق، پاکبازان صادق، زاهدان بصیر، تیزهوشان عابد و مجاهدان شجاع اهل بیت و امام رئوف، دلباخته امام رضا، سرباز پاکباخته امام زمان، مطیع و شیفته امام خامنه‌ای. خدایا شاهدی که دلم سوخت از این خبر، خدایا به پدر و مادرش صبر عنایت کن. به پدر عزیز و مادر مهربانش و دوستان و اساتید تسلیت عرض میکنم. خداوند این مصطفای اصطفا شده را با اجداد گرامش محشور فرماید.حمید ملکی 🗓 جمعه ٢٨ بهمن ١۴٠١ ◾️ @Salehy
◼ پیام تسلیت استاد قنبریان👇
هدایت شده از محسن قنبریان
قال امیرالمومنین(ع): إِنَّ أَحَبَّ مَا أَنَا لَاقٍ إِلَيَّ الْمَوْتُ (خ۱۸۰) برای من، محبوب‌ترین چیزی که مایلم ببینمش، مرگ است. 🏴 رحلت آسیدمصطفای عزیز را با یادداشتی زیبا و خواندنی درباره در انقلاب اسلامی مقابل تمدن غربی از قلم مطرای خودش به همه اساتید و شاگردان تسلیت عرض می کنم. رحمت و رضوان خدا بر او. بخوانید و حظ ببرید: https://eitaa.com/Rebbioun/187 محسن قنبریان ☑️ @m_ghanbarian
♦️وداع با سید مصطفی مدرس مصلا 🖋سیدعلی موسوی یکباره سید مصطفی مون رو پیچیده در کفن و خودم را پایین پایش دیدم. پایی که یکی اش را در راه زیارت امام رضا علیه السلام داده بود.دلم نمی آمد آخرین نگاه را از روی صورت سپید پیچیده در کفنش بردارم. انگار سوز دل همه مان را میدید و مثل همیشه میگفت «آخ! فدات بشم...» سید مصطفی جزو نوادر دوستان حلقه کوچک مان بود. رفاقت باصفا و محبت صمیمانه اش در همان مواجهه اول آفتابی می شد .حتی وقتی جوش سیدی اش بالا میزد، باز همان زمزمه پر احساس شکوه ای صمیمانه را در زنگ صدایش حس می کردی . سیدمصطفی از نوادر نخبگان جوان انقلابی زمانه ما بود. هیچ یک از آثار به جا مانده اش منسوب به شخص او نیست؛ از آثار مکتب امام و حکمرانی نوین و حلقه های میانی و نشست های پیشرفت تا کمک در تدوین جزوات و متون گفتمان ساز استاد فلاح عزیز که پشت همه شان سیدمصطفی بود. فرهیختگی و نخبگی مثال زدنی اش را در هویت جمعی می دید و به دنبال نشر نگاه‌های جمع مان بود. ادعای أنا الأعلی نداشت و می‌توانست نخبگی اش را به همه جمع مان هدیه کن . از همان دوران دانشجویی گرم و صمیمی، خود را محو در جمع مومنین کرده بود. وجود خودش را در محیط ارتباطی گسترده ای که پدید آورده بود معنا می کرد نه منیت درونی اش. تمام تلاشش این بود که «ما»ی گسترده ای در جبهه انقلاب پدید آورد. توفیقاتش همه مرهون این بود که نمی‌خواست «من» باشد. با وجود تبار صنعتی شریفش، از آفت برتری طلبی شخصی و کیش شخصیت نخبگانی، با کرامت عبور کرده بود. با هریک از عناصر جبهه انقلاب که می نشست، عمیقا محو در جوهره وجودی و درد ایمانی او میشد، چون شفاف بود و بی هیچ ادعای خودنمایی. سید مصطفی ساعاتی پیش زیرخاک رفت درحالی که پای ولایت و انقلاب سفت و محکم ایستاده بود. خوشا به حالش. اما جای خالی این نوادر نخبه بی ادعای متصل کننده ی خیط ولایت بین مومنین را چه کسی پر میکند؟
◼️پیام استاد احمد عجمین👇
سید مصطفی مدرس مصلی از آن دست آدمهایی بود که هر ایده‌ای را در ذیل افق بلندش می‌توانست جای دهد؛ نمادی از جمع کثرت‌ها در ذیل وحدت‌ و ظرفیت وحدت‌بخشی او به قدری بود که می‌توانستی ساعت‌ها از گفتگوی با او محظوظ شوی بی‌آنکه احساس تکرار یا ملامت کُنی. این آخرین‌باری بود که سید بزرگوار، متواضعانه میزبان ما بود. شاید همین وسعت نظر او مهمترین ویژگی مصلح‌بودنش باشد. او نه تنها دل در گرو امام (ره) و انقلاب و رهبری و آینده این مسیر داشت، بلکه زبان و قلم و شب و روزش وقف آن بود. او در مسیر مشهد و در آستانه سالروز شهادت جدش، باب الحوائج، حضرت موسی کاظم (ع) از میان ما رفت؛ در حرم زیارت حضرت رضا (ع)، خبر رفتنش را شنیدم و رفتنش داغی جبران ناشدنی بر دل ما برجا گذاشت. خداوند غریق رحمتش گرداند و به اطرافیانش صبر عنایت کند.
◼پیام استاد احمد رهدار 👇
بسم‌ الله الرحمن الرحیم خبر تصادف و ارتحال برادر فاضل و انقلابی‌ام جناب حجت‌الاسلام و المسلمین سید مصطفی مدرسی را دیرهنگام در شب بعثت حضرت رسول اکرم علیه و علی آله السلام شنیدم و سخت متأثر شدم. تواضع، گشاده‌رویی، ادب و فضل نخستین واژگانی بودند که بلافاصله پس از خبر مذکور ذهن مرا درباره سید عزیز پر نمودند. اینجانب ضایعه از دست دادن ایشان را به جامعه متفکران انقلابی، طلاب نخبه، مؤسسه فتوت و به‌ویژه به خانواده محترم‌شان تسلیت عرض نموده و برای روح‌شان غفران الهی و علو مرتبه را از درگاه ایزد منان مسألت می‌نمایم. خداوند ایشان را با اولیاء دین محشور نموده و به بازماندگانش اجر صبر جمیل عنایت فرماید. احمد رهدار رئیس مؤسسه مطالعات و تحقیقات اسلامی فتوح
oghood 040.mp3
زمان: حجم: 6.22M
💢چرا برای تصحیح همه عقود مدرن نمی‌توان به اطلاق ادله باب عقود تمسک کرد؟💢 🔹جناب آیت‌الله سیدکاظم حائری در کتاب خوب معتقد است که هرچند به صورت محدود و فی‌الجمله در فقه شیعی در مواردی مانند و ... پذیرفته شده است؛ ولی نمی‌توان این موارد را به این نحوه گستره‌ای که امروز نظام حقوق مدرن از شخصیت حقوقی دفاع می‌کند، تسری داد. 🔹ایشان معتقد است که کسانی که مدعی‌اند که اسلام، شخصیت حقوقی‌ِ دنیای مدرن را با این گستردگی امضاء و تأیید کرده است، ناگزیر از استدلال به یکی از سه طرق زیر هستند: ➖یکُم: تمسک به امضای شارع در خصوص ارتکازات و سیره عقلاء ➖دوم: تمسک به اطلاق ادله باب عقود مانند «احلّ الله البیع» ➖و سوم: تسمک به اختیارات ولایت فقیه برای شرعی دانستن شخصیت حقوقی 🔹ایشان دو مسیر ابتدایی را ناممکن و غیرموجه می‌داند و در خصوص طریق سوم با طرح مسئله‌ای مهم در خصوص «حدود اختیارات ولایت فقیه» نکات بسیار ارزشمندی می‌فرماید. 🔹یکی دو جلسه از دوستان انقلاب خودم دیدم که عزیزان برای تصحیح عقود جدید تمسک به اطلاق ادله باب عقود از جمله «احل الله البیع» کرده بودند. به نظرم رسید صوت بالا را که مربوط به جلسه چهلم فقه العقود استاد شهیدی حفظه‌الله است، خدمت دوستان تقدیم کنم. ایشان این مطلب را خیلی خوب توضیح می‌دهند. 🔹البته توصیه می‌کنم بحث بسیار دقیق حضرت آیت‌الله سیدکاظم حائری را که برگرفته از فرمایشات آیت الله شهید سیدمحمدباقر صدر ره است را نیز در پیچیدگی تمسک به ارتکاز عقلاء برای تصحیح عقود جدید دنیای مدرن مطالعه کنند. (فقه العقود، ج1، ص87)