دلم برای اون آدمی که بودم و دیگه حتی نزدیکشم نیستم ، خیلی تنگ میشه

بنظرم باخت اصلی ما اونجا بود که واسه ترس از دست دادن کسایی که دوسشون داشتیم خودمونو تغییر دادیم.

آخرش باید قبول کنی یه سریا برای ما نیستن، مهم نیست چقدر دوستش داری یا چقدر براش تلاش کردی..!

کاش هیچوقت خوب بودن حالمون رو وابسته به بودن کسی نکنیم چون هیچ تضمینی وجود نداره که اون همیشه همونجوری بمونه .

تعهد خیلی مهمه ‏تعهد به حرفات ‏تعهد به انتخابت ‏تعهد به کارت ‏تعهد به قولت ‏تعهد به آدمایی که تو زندگیتن؛ *‏تعهده که عیار آدمارو مشخص میکنه…!* واگرنه موقع حرف زدن و قول دادن؛ همه هستن! حتی یه غریبه تو خیابون ... «فقط موقع قول دادن بودی.»

اعترافی تلخ میخواهی؟ دوستت دارم هنوز..!)

- جادوی‌دستانش .!

با هرکی که نگات میکرد جنگیدم جز اونی که تو نگاش کردی :)

ما بزرگترین معذرت‌خواهی رو به خودمون بدهکاریم؛ بابت همه‌ی‌ وابستگیامون. بابت همه‌ی‌ آدم‌هایی که اذیتمون کردن ولی ما نتونستیم رهاشون کنیم.. بابت همه‌ی‌ حرفهایی که دلمون رو شکست، ولی صبر کردیم… بابت همه‌ی‌ دورویی‌ها که در حقمون کردن، ولی به روی طرف نیاوردیم… من از خودم بابت تحمل نامردی‌هایی که مستحقش نبودم واقعا معذرت میخوام!

تو مثل خونه‌ای. منم اون آدمِ خسته از همه جا ، همون که فقط آرامشِ خونه رو می‌خواد.