ما بزرگترین معذرت‌خواهی رو به خودمون بدهکاریم؛ بابت همه‌ی‌ وابستگیامون. بابت همه‌ی‌ آدم‌هایی که اذیتمون کردن ولی ما نتونستیم رهاشون کنیم.. بابت همه‌ی‌ حرفهایی که دلمون رو شکست، ولی صبر کردیم… بابت همه‌ی‌ دورویی‌ها که در حقمون کردن، ولی به روی طرف نیاوردیم… من از خودم بابت تحمل نامردی‌هایی که مستحقش نبودم واقعا معذرت میخوام!

تو مثل خونه‌ای. منم اون آدمِ خسته از همه جا ، همون که فقط آرامشِ خونه رو می‌خواد.

من وقتی شرایط سخت میشه نمیرم؛ من وقتی میرم که بهم بی احترامی میشه

بیا بهم قول بده که وقتی ناراحتی خودتو، قایم و گم و گور نکنی، خیلی بی انصافیه که ما باهم خندیدیم اما تو تنهایی گریه کنی.

آدمیزاد وقتی یکیو دوست داره از اون زیباتر براش وجود نداره، مثلِ طُ برای من،

آرزو میکنم خدا یکیو نصیبت کنه که اول رفیقت باشه، بعد عشقت! یکی که درکت کنه و بفهمتت، یکی که وقتی بهم ریخته بودی ریشه هاتو به امید گره بزنه و نزاره از هم بپاشی، یکی که دوستت داشته باشه، ۱۰تا اما واقعی! یکی که رفیق لحظه لحظه ی زندگیت باشه، با خنده هات شاد و با گریه هات غمگین، اونیکه وقتی داشته باشیش یعنی ته خوشبختی، اونو برات آرزو میکنم که قسمت قلب مهربونت بشه..!

اين دُنيا در هرحال تورو قضاوت میکنه، پس اونطور كه خودت ميخواى زندگى كن..

خدایا التیام بده قلبی رو که از سختی هاش با کسی جز تو حرف نمیزنه..!

هیچ گلی نمی‌تونه خودشو بو کنه هیچ کتابی نمی‌تونه خودشو بخونه هیچ پروانه ای نمی‌تونه بالهای خودشو ببینه و خب توام مشکلت همینه. که نمیتونی خودتو ببینی که چقدر زیبایی.

اهمیتی نداره که چقدر خوبی اگه توی محیط اشتباهی باشی بی ارزشی.