هیچوقت به هیچکس این اطمینانو ندین که هرکاری کنه بازم شمارو از دست نمیده؛

نمیدونم چرا همه اینطوری شدن که از تو توقع دارن تو ببینی، تو سکوت کنی، تو درک کنی، تو بگذری، تو ببخشی، تو خودتو نادیده بگیری...💔

حقیقتا ما دیگه تحمل این همه غم رو نداریم :)

هر آدمی تا یه جایی بهتون فرصت میده ، ولی بالاخره خسته میشه از حس اضافی بودن ، از جنگیدن واسه موندن ،از قهر و آشتی مکرر ، از توضیح دادن خودش ، از برطرف کردن سوتفاهما ؛ کاسه صبر آدمای زندگیتونو لبریز نکنید ، ممکنه دیگه هیچ آدمی ، به این اندازه وصله ی وجودتون نباشه.

اونيكه هميشه دركت ميكنه، ميبخشتت و كوتاه مياد، آخر يه جا بلند ميشه و واسه هميشه ميره!

*من آن سبزم که دل در پیچک سبز خدا بستم

دستام بوی دارچین گرفته ، خوشحالم :)

نوشته بود : من اگه اخلاقم بده ، معرفتم جبرانش میکنه ..

چجور اینقدر راحت دل میشکنید ؟ 💔

از خودم معذرت میخوام واسه همه وقتایی که قدرم دونسته نشد اما همچنان ادامه دادم!

فکر خودتونو درگیر آدمایی نکنید که نمیدونین کی و کجا ارث باباشون خوردین که باهاتون بد شدن؛ شما به هیچ وجه مسئول مشکلات روانی بقیه نیستین.