زیادی بودن ، زیادی خوب بودن ، زیادی در دسترس بودن ، زیادی تحمل کردن ..
فقط باعث میشه زیادی نادیده گرفته بشی.
میدونستی
آروم میشم با بودنت..
آروم میشم وقتی میبینمت..
آروم میشم وقتی باهات چَت میکنم..
آروم میشم وقتی میخندی..
آروم میشم وقتی هستی و میدونم خدا تورو بهم جایِ تمومِ نداشته هام تو زندگی داده..
یکی از عجیبترین تناقضهایی که توی زندگیم تجربهش کردم این بوده که، دلم واسه یه نفر خیلی تنگ شده ولی دیگه نمیخواستم توی زندگیم باشه
تو نشونه ى خدا تو زندگى منى.
تو نشونه خدايي براى من و قلب خستم. تو دقيقا جايى اومدى و قلبمو بغل كردى كه نياز داشتم يكى حواسش بهم باشه و نذاره غصه بخورم . تو دقيقا جايى اومدى تو زندگيم كه من زمين خورده بودم و نياز داشتم به يكى كه دستمو بگيره و كمكم كنه تا دوباره سرپا بشم. تو شكستگى قلبمو ديدى ، خستگى روحمو درك كردى وبا همه ى اينا، منو بغل كردى و تو قلبت بهم جا دادى تو اميد منى توروزايى كه از همه كس و همه چيز بريدم...
آرامش داشتن در زندگی خیلی مهم تر از اون هست که ثابت کنی حق با توعه؛
پس با هرکسی وارد بحث و جدل نشو...