بعضی چیزا رو نمیشه گفت! نمیشه گفت: "دلم تنگ شده میشه به من توجه کنی؟" نمیشه گفت؛ "ناراحتم، دلخورم، شکستم، آرومم میکنی؟" نمیشه گفت: "چرا سراغمو نمیگیری؟ چرا دلت تنگ نمیشه؟ چرا بغلم نمیکنی؟ چرا کنارم نیستی؟" اما میشه سکوت کرد، فاصله گرفت، حرف نزد و نا امید شد و برای همیشه دل کند... میشه از نهایتِ دلتنگی و فشار به بی‌حسی مطلق رسید و دیگه نخواست... برای همینِ که آدما بعضی وقتا تنهایی طولانی مدت رو انتخاب میکنن... چون تو رابطه قبلیشون نتونستن حرف بزنن، درک نشدن، محبت ندیدن، خواسته نشدن...

ای روزگار! از چه کسی می‌توان گرفت تاوان این جوانی از دست رفته را؟

دلتنگی طولانی آدمو عوض میکنه، بی حوصله و بدخلق و حواس پرت میکنه، یهو به خودت میای میبینی دیگه خودتم نمیدونی اومدن کسی که منتظرش بودی حالتو خوب میکنه یا نه، آدمارو تو دلتنگی نزارین، یهو برمیگردین میبینین هیچی سر جاش نیست مخصوصا خود اون شخص.

یادمه وقتی یچیزیو جا میزاشتم به شوخی میگفتن "یوقت خودتو جا نزاری"! بزرگتر شدم فهمیدم واقعا بعضی وقتا خودتو یجاهایی‌جا میزاری مثلا تو فرودگاه، کافه، توی یه خاطره...

هی بخواهیم و رسیدن نتوانیم که چه؟

عمرم همه در خیالِ او رفت..

من دلم میخواد... همه‌ی خوشیامو باتو تقسیم کنم دلم میخواد همیشه با تو بخندم پیش تو باشم، با تو نفس بکشم.

نیستی و هستی در جانَم ...!

دلم برات تنگ شده میفهمی؟ :(((

++++

محض یادآوری: داشته ها راز بمونن، پایدارترن :)