هدایت شده از شماره "۱"
او نمیدرخشید، او می‌تابید. ستاره می‌درخشد و خورشید می‌تابد.
او خورشید بود، آنقدر خاص بود که از دیگر ستارگان حسابش نمی‌کردند. آنقدر خاص بود که زندگی را به او نسبت می‌دادند.
او می‌تابید و نورش مرا هرروز بیشتر معتاد خودش می‌کرد. اعتیاد به نور طاقت‌فرسا است، وقتی شب شود مرده‌ات می‌کند.