زن و شوهر باید همدیگر را در راه صحیح و صراط مستقیم الهی حمایت کنند. اگر هر کدام از اینها مشاهده می‌‌کنند یک عمل خیر و یک کار شایسته‌ای از همسرشان سر می‌زند، آن را تشویق کنند و اگر بر عکس، احساس کردند که خطایی، یک انحرافی ـ خدای نخواسته ـ وجود دارد، سعی در اصلاح آن بکنند. یکدیگر را در راه خدا کمک و تشویق کنند. مقام معظم رهبری @amn_org

"نباید فکر کند کم آورده‌ام" ⚡️مگر زندگی میدان جنگ است یا دیگران دشمن شمایند که اینگونه مقابلشان با تمام قــوا می‌ایستید و با کمال بی‌انصافی آنچه در ذهن دارید با اسلحهٔ زبان به سمتشان نشانه می‌گیرید؟!... فقط با این منطق که "کم نیاورده‌" و پیروز میدان باشید؛ حتی اگر حق با شما نباشد! آقاجان، خانم جان! - منطق خدا، با منطق شما فرق می‌کند! در منطق خدا، برای رشد و قد کشیدن، باید بشکنیم؛ درست شبیه گیاهی که برای قلمه زدن از ساقه می‌شکند تا ریشه‌ای جدید بزند... -در منطق خدا، کسی پیروز میدان جدال است، که زبان به دهان می‌گیرد و آتشها را خاموش می‌کند! و کسی "کم می‌آورد" که؛ سعی می‌کند ثابت کند حق با اوست... - در منطق خدا؛ شاید همان وقت، نه... اما، بعد از زمانی، همه به چشم می‌بینند، نه تنها کم نیاورده‌اید؛ بلکه قد کشیده‌اید. @amn_org

❣ امام صادق (علیه السلام) : ✨ به راستی که خداوند پدر و مادر را به خاطر شدت محبت به فرزند می آمرزد. 📚 کافی ج ۶ ، ص ۱۵۰ @amn_org

بار الها کلیدهای خزائن غیب نزد توست کسی جز تو به آن آگاهی ندارد ونیز انچه در دریا وخشکی است همه را تو میدانی هیچ برگی بی اذن تو نمی افتد هیچ دانه ای در تاریکی زمین نمی روید ونه هیچ تر و خشکی جز آنکه در کتاب مبین مسطور است @amn_org

پدران و مادران آگاه (۱۳) حقوق فرزندان آنچه والدین باید بدانند و نسبت به فرزندان خود انجام دهند: توجه به مقام فرزندان دختر  «سكونى» يكى از ياران امام صادق عليه السلام، مى گويد: روزى به حضور امام صادق عليه السلام شرفياب شدم در حالى كه غمگين و ناراحت بودم، امام از من پرسيد: اى سكونى! چرا اندوهگين و ناراحتى؟ گفتم: صاحب دخترى شده ام. امام فرمود: اى سكونى! سنگينى او بر زمين است و روزى او به عهده خدا است. زندگى او چيزى از عمر تو نخواهد كاست و رزق و روزى او غير از روزى تو خواهد بود. به خدا سوگند، با شنيدن سخنان آرام بخش امام صادق عليه السلام، غصه از دلم زدوده شد. سپس امام از من پرسيد: اسمش را چه گذاشتى؟ گفتم: فاطمه. فرمود: آه! آه! آه!....... آن گاه دست مبارك خود را بر پيشانى نهاد... و به من فرمود: اگر اسم او را فاطمه گذاشتى؛ به او سخن ناروا نگو، با او تندى نكن و او را نزن. @amn_org

♦️صلوات جهت شادی روح مرحوم آیت الله العظمي حاج شیخ احمد مجتهدی تهرانی (#قدس_الله_نفسه_الزکیه ) @amn_org

مروری بر فرازهایی از #خطبه_بلند_حضرت_زهرا (سلام الله علیها) دکتر سعید جلیلی ‏(۴) خطاب حضرت زهراسلام الله علیها به همۀ انسان‌ها در همۀ زمان‌ها «اَنْتُمْ عِبادَ اللَّهِ نُصُبُ اَمْرِهِ وَ نَهْيِهِ، وَ حَمَلَةُ دينِهِ وَ وَحْيِهِ؛ وَ اُمَناءُ اللَّهِ عَلى اَنْفُسِكُمْ، وَ بُلَغاؤُهُ اِلَى الْاُمَمِ» یعنی: شما اى بندگان خدا! پرچمداران امر و نهى او، و حاملان دین و وحى او، و امین‌هاى خدا بر هم‌دیگر، و مبلّغان او بسوى امّت‌هایید. آن چه از حضرت زهراسلام الله علیها در آن خطبۀ تاریخی شنیده‌ایم، در حقیقت این خطاب به آن چند نفری که در آن مسجد نشسته‌اند نبوده! این به همۀ نسل‌های آتی بوده و همۀ کسانی که ادعای بندگی خدا داشتند بوده. تعبیر خود حضرت است: «انتم عباد الله نصب امره و نهیه» شما ای بندگان خدا، باید این را توجه داشته باشید که امر و نهی الهی چیست. و «حملة دینه و وحیه». این‌ها تعابیری است که در این خطبه بلند بیان می‌کنند. شاید هیچ کدام ما قائل نباشیم که این برای آن چند نفری بوده است که در آن زمان در مسجد پیامبر حضور داشتند. نه! این برای همۀ ما است که: «انتم عباد الله نصب امره و نهیه و حملة دینه و وحیه». از ما انتظار دارند و برای ما تکالیفی را تعریف کرده‌اند. هم برای خودمان که: «امناء الله علی انفسکم» و هم فراتر از خودمان؛ آن رسالت اجتماعی و سیاسی‌ای که به عهدۀ ما است. «و بلغائه الی الامم» این‌ها تعابیر حضرت زهراسلام الله علیها است. در همان خطبۀ مشهور به فدکیه که: بندگان خدا، وظایفی به عهدۀ شما است؛ چه در رابطه با خودتان که: امناء الله علی انفسکم و چه در رابطه با سایرین و آن نقشی که باید در اجتماع ایفا بکنید. @amn_org

دخترم، عزیزم چه نگاه معصومانه ای! سنی نداری ولی چادرت را به کمر بسته ای تا کمر عفافت خم  نشود! تو به اینها نگاه نکن!!! در این دنیای مواج باید الگویی داشت تا جان سالم به در برد... تو بهترین مادرِ دنیا را الگو قرار داده ای کسی که از نابینا هم رو میگرفت... خدا دوستت دارد...باور کن❤️ @amn_org

بسم الله سبک زندگی استاد فاطمی نیا در منزل (از زبان فرزندشان) : هیچ‌گاه ندیدم پدر، بدون يك پیشوند يا پسوندِ محبت‌آمیز، مادرمان را صدا کنند ؛ مانند عزیزم، جانم و … وقتی مادر وارد بر ايشان می‌شود، ملتزم هستند كه تمام قامت زير پاي ايشان بلند شوند و هنگامي كه می‌خواهند مادرمان را به کسی یا جمعی معرفی کنند، حتماً با اکرام تمام ايشان را معرفی می‌کنند. * بارها دیده‌ام در طول روز، زمانيكه مادر خواب هستند ایشان محل مطالعه‌شان را جایی قرار مي دهند كه اگر کسی وارد شد و اطلاع نداشت كه ايشان خواب هستند ، او را مطلع سازند كه مبادا با صداي بلند صحبت كنند. * پدر هیچگاه در خانه فرمان صادر نمی‌کنند حتی برای آوردن یک چای. بارها شده که خسته از بیرون آمده اند‌ و چای اماده کرده‌اند و خودشان براي بقيه نيز چاي اوردند. *** ایشان از انجام کار خانه ابایی ندارند. اتفاق افتاده كه بعضي از همسايه ها به من گفتند ، از زمانيكه همسران ما ، استاد فاطمي نيا را در حال كار منزل و كمك به همسرشان ديده اند ، زبان اعتراض به ما گشودند كه بايد شما هم در خانه همانند ايشان كار كنيد. @amn_org

يك كسى يك سيب برداشت و گفت من با اين سيب آبروى امام صادق(ع) را میريزم. گفتند: چه كار میکنى؟ گفت: من میگويم اى امام صادق! این رزق من هست يا نه؟ اگر گفت رزقت هست، لگد میکنم. اگر گفت رزقت نيست، میخورم. هرچه امام گفت، من ضدش را انجام میدهم. آن وقت آبروى امام میريزد و امام رسوا میشود. گفتند: باشد. سيب را برد پهلوى امام صادق و گفت: آقا اين رزق من هست يا نه؟ امام به سيب نگاه كرد و يك خورده هم به قيافه ايشان نگاه كرد. نگاه به سيب، نگاه به قيافه. بعد فرمود: اگر از گلويت پايين رفت، معلوم میشود كه رزقت بوده است. اين در فكر بود كه چه كار كند؟ يعنى گاهى وقت ها حرص میزند و پول هم جمع میکند، اما از گلويش پايين نمیرود. رزقش نيست. رزق اين نيست كه آدم دارد. داشته ها رزق نيست. كاميابى ها رزق است. خيلى ها دارند و كامياب نيستند، خيلى ها ندارند و كامياب هستند. و لذا شما بگو: خدايا يك همسر خوب به من بده! نگو خدايا پولم بده، كه همسر خوب پيدا بشود. خوب! به خدا بر میخورد. چون خيلى ها هستند بدون پول همسر خوب گيرشان مى آيد، خيلى ها بهترين جهازيه را درست میکنند، بهترين خانه ها را هم میسازند، همسر خوب گيرشان نمی آيد. حديث داريم كه براى خدا تكليف روشن نكنيد، كه خدايا پولم بده كه بروم مكه! به توچه؟ بگو: «اللَّهُمَّ ارْزُقْنِى حَجَّ بَيْتِكَ الْحَرَام» خدايا حج میخواهم بروم. خيلى ها بى پول مكه رفتند و خيلى پولدارها مكه نرفتند. حديث داريم چيزى را كه از خدا میخواهيد، واسطه اش را از خدا نخواهيد. بگو خدايا به من خوشى بده! نگو خانه ام بده كه خوش باشم. چون خانه را به تو میدهد و هر روز يك گوشه اش خراب میشود، و يا همسايه بد گيرت ميايد. ما بايد بندگى كنيم، خدا خدايى كند. گير ما يك چيز است و آن اينكه بندگى خودمان را فراموش میکنيم، و خدايى را ياد خدا میدهيم. میگوييم ببين! حواست را جمع كن، هرچه من میگويم گوش بده، اگر میخواهى خداى خوبى باشى ! همچين كن، بعد همچين كن، بعد همچين كن ... بندگى خودمان را فراموش میکنيم، خدايى را ياد خدا میدهيم. خدا میگويد: اينرا ببين! بندگى خودش را بلد نيست، دارد خدايى را ياد من میدهد. حديث داريم كه ابزار را از خدا نخواهيد. خودش را از خدا بخواهيد. خدايا يك همسر به من بده كه دوستش داشته باشم. نگو: خدايا خوشگل ترين دخترها زن من باشد. يك وقت میبينى خوشگل ترين دخترها زنت شد، اما صد عيب دارد. يا حوادثى پيش مى آيد كه با اينكه زيباست، زندگى ات شيرين نيست. #استاد_قرائتی @amn_org