🔵 ب) سرنوشت انقلاب‌ها 🔺 ۱- فرانسه: انقلاب فرانسه به اکثر اهداف خود دست پیدا نکرد به عنوان نمونه یکی از مهمترین اهداف انقلاب آزادی و پایان استبداد بود و به همین خاطر لویی شانزدهم اعدام شد، در حالی که بعد از ۷ سال از انقلاب، استبداد ناپلئونی و بعد از او استبداد لویی هجدهم شروع و ديكتاتورى فزاينده‌اى حاكم شد، که به جنگها و خونريزي هاى زيادى در اروپا انجامید 🔺 ۲- روسیه: استالين بعد از مرگ لنین در سال 1927 با حذف رقیبان قدرت را به طور كامل به دست گرفت. انقلاب روسيه از اين تاريخ به مدت 25 سال تحت حكومت ديكتاتورى خشن استالين بود. او در اين مدت مرتكب جنايتها و قتل‌عامهاى فجيعى شد. پس از مرگ استالين تا اواخر دهۀ 1980 جنگ سرد بين آن كشور و آمريكا با فراز و نشيب هايى ادامه داشت، تا اين كه در سال 1990، كشور اتّحاد شوروى فروپاشيد و پانزده كشور مستقل از بقاياى آن تشكيل شدند. 🔺 ۳- ایران: پس از انقلاب اسلامى، ابتدا ليبرالها و بعد از آن دیگر تفکرات فرصت بکارگیری نظرات در جمهوری اسلامی را پیدا کردند، و تقریبا هیچ تفکری پیدا نمی‌شود که ادعا کند نتوانسته است مسئولیتی در ایران بعد از انقلاب به‌دست آورده باشد. با تمام فراز و فرودها انقلاب ملت ایران، با گذشت 40 سال روی آرمانهای خود که استقلال ، آزادی ، معنویت، عدالت و... بود ایستادگی کرده و همواره در جهت تحقق اهداف خود به پیش رفته است. @amniatemeli

🎥مستند #فرزند_سیا که به معرفی کامل جلاد شاه یعنی #پرویز_ثابتی می‌پردازد. @amniatemeli

🔹پیچیده‌ترین و عجیب‌ترین عملیات هوایی جنگ‌های جهان که توسط نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی درزمان جنگ ایران وعراق انجام شد 🔹وقتی صدام به ایران حمله کرد تصور میکرد که ارتش به کمک جمهوری اسلامی نمیاید. بزرگترین حمله هوایی دنیا توسط خلبانان ایرانی! جهنمی که الورید را خاکستر کرد! @amniatemeli

🎥آنارشسیسم چیست؟ @amniatemeli

🔻شبکه های اجتماعی ابزار جدیدی از قدرت ژئوپلیتیکی به شمار می روند که برخی از بازیگران اطلاعات نادرست جهانی را که اخیراً ظهور کرده اند بر تخت سلطنت نشسته اند و هژمونی های سنتی بر روایت بین المللی را مختل می کنند. @amniatemeli

درآمدی بر منشور حکمرانی مردمی- قسمت نخست؛ حوزه سیاستگذاری عمومی و مدیریت

درآمدی بر حکمرانی مردمی-قسمت سوم؛ حوزه اجتماعی

درآمدی بر حکمرانی مردمی-قسمت دوم؛ حوزه سیاستگذاری عمومی و مدیریت

✅رئالیسم : 🔹براساس این نظریه ، بازیگران اصلی روابط بین الملل دولتها هستند و در میان دولتها نقش محوری برعهده یک دسته خاص از بازیگران و کشورها است . از نظر رئالیست ها ، همکاری در قالب نهادهای منطقه ای غیر ممکن نیست. 🔸دولت ها تنها در صورتی دست به همکاری خواهند زد که این سیاست در خدمت منافع ملی – به منزله قدرت – آنها باشد و این کار قدرت ملی آن ها را افزایش می دهد . رئالیستها امکان تحقق همگرایی در سطوح عالی سیاست و جابجایی و شکسته شدن پوسته حاکمیت و جابجایی مراجع جدید وفاداری را غیر ممکن می دانند ؛ از اینرو همگرایی منطقه ای تنها ارزش ابزاری برای منافع ملی دولتها دارد . از اینرو ، رئالیست ها پیش بینی می کنند که ترتیبات منطقه ای برپایه منتفع شدن مشارکت کنندگان مختلف از سود نسبی ارزش یابی خواهد شد. 🔹رئالیست های جدید هم پیش بینی می کنند که وجود یک دولت منطقه ای « هژمونیک » شکل گیری ترتیبات منطقه ای را به شدت هموار خواهد کرد ، یا به این دلیل که قدرت سلطه جو همکاری را تحمیل خواهد کرد یا این که بخش بیشتری از هزینه های ترتیب مورد نظر را به دوش خواهد کشید . یکی از نظریات مربوط به همگرایی ، دیدگاه « بین دولت گرایی » است که شدیداً با اندیشه رئالیسم گره خورده است . براساس این دیدگاه ، سازمانهای بین المللی استقلال وجودی ندارند و فرآیند همگرایی محصول خواست و اراده دولتها و نخبگان سیاسی است . از نظر واقع گرایان – سازمانهای بین المللی اعم از منطقه ای و جهانی بازتاب ساختار قدرت در سطح منطقه و جهان است . – از آنجا که ترتیبات منطقه ای به اقدامات قدرتهای بزرگ منطقه ای و جهانی مشروعیت می بخشد ، از حمایت آنان برخوردار است . – ترتیبات منطقه ای بیش از مجموع دولتهای عضو نیست و رفتار آنها بازتاب ساختار قدرت در عرصه همان منطقه است و سازمانهای بین المللی نقش حاشیه ای در مسائل حاد سیاسی ایفاد می کند و بیشتر در مسائل کم اهمیت بین المللی موثرند. @amniatemeli

✅ شبکه اوکراینی: 📍چین نیز قصد دارد از تولیدات ایران استفاده کند و سفارش پانزده هزار پهپاد به ایران داده است... #روسی @amniatemeli

✅نظریه کارکرد گرایی و نوکارکردگرایی : 🔹نظریه کارکرد گرایی با نام « دیوید میترانی » در پیوند است . از دید وی ، حوزه سیاست و اقتصاد را می توان از هم جدا کرد . از این منظر ، آن چه به اقتصاد و حیات اجتماعی مربوط می شود در عرصه سیاست پایین و ملایم قرار می گیرد و امکان همکاری در آن راحت تر است . دولت ها به تدریج وارد همکاری می شوند و در حوزه سیاست ملایم به نهادهایی شکل می دهند و اقتدار خود را در این حوزه ها به این نهادها انتقال می دهند . فراز و نشیب های اتحادیه اروپا در فرآیند همگرایی و اهمیت یافتن و بعضاً سنگینی ابعاد سیاسی فرآیند همگرایی بر ابعاد فنی آن باعث گردید که متفکران سیاسی به پالایش نظریه کارکردگرایی مبادرت کرده و در ادبیات روابط بین الملل تحت عنوان نوکارکرد گرایان معروف شده اند یکی از متفکران اصلی نظریه نوکارکرد گرایی « ارنست بی. هاس » است . از نظر وی ، هر چند همکاری در حوزه سیاست ملایم آغاز می شود ، اما برخلاف « میترانی » او اقتصاد و سیاست را کاملاً از هم جدا نمی گیرد و به اهمیت سیاسی مسائل اقتصادی اذعان دارد . یکی از مفاهیم مورد استفاده هاس ، تسری یا سرریزی است . فرض او بر این است که ابعاد مختلف حیات اقتصادی به هم وابسته اند . در نتیجه هر اقدامی برای همکاری در یک بخش ، مستلزم در بخش های دیگر می شود و همکاری از یک بخش به بخش دیگر تسری می یابد . عکس آن نیز صحیح است : یعنی بروز مشکل در یک بخش می تواند همکاری در بخش های دیگر را نیز مختل نماید . از اینرو ، نوکارکردگرایان در مقام تجویز راهبردهایی را برای همکاری سیاسی نخبگان درگیر در فرآیند همگرایی ارائه می کنند. @amniatemeli

🎥 تهدید عجیب رهبران احزاب کُرد توسط طرفدار پهلوی 🔺این سلطنت طلب با یادآوری سرکوب کُردها در دوران پهلوی اول و دوم، از آنها خواست که اصول مورد قبول پهلوی را بپذیرند و به دامان ملت بازگردند! @amniatemeli