🔺فواد ایزدی: اگر ایران تا ۱۱ اردیبهشت که روز رأی‌گیری کنگره آمریکا درباره اختیارات جنگی رئیس‌جمهور است، تمدید آتش‌بس را قبول نکند، ممکن است ترامپ قانوناً مجبور شود به جنگ پایان دهد. 🇮🇷https://eitaa.com/amniatemeli

*پیام سخنگوی مجمع مشاوران نمایندگان مجلس شورای اسلامی به مناسبت سالروز تأسیس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی* *فرهاد باقری، سخنگو و عضو هیئت رئیسه مجمع مشاوران نمایندگان مجلس شورای اسلامی در پیام خود به مناسبت دوم اردیبهشت ماه، سالروز تأسیس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، این نهاد را ستون اصلی امنیت ملی و پیشران توسعه در استان‌ها و مناطق مختلف کشور دانست.* 🌎 https://shabaveiz.ir/?p=30534

🎥 شهید آیت الله سیدعلی خامنه‌ای: مذاکره از سر تهدید را هیچ ملتی نمی‌خواهد 🇮🇷https://eitaa.com/amniatemeli

پاتک رسانه‌ای در برابر جنگ اعصاب دیجیتال؛ چگونه باید با بازی توییت‌ها روبه‌رو شد؟ در دیپلماسی امروز، شبکه‌های اجتماعی فقط ابزار اطلاع‌رسانی نیستند؛ بخشی از میدان رقابت سیاسی‌اند. گاه توییت‌ها، پیام‌های کوتاه و مبهم می‌توانند بازارها را تحت تاثیر قرار دهند، فضای مذاکرات را ملتهب سازند و افکار عمومی را تحت فشار قرار دهند. برای مثال، دونالد ترامپ یکی از سیاستمدارانی بوده که بیشترین استفاده را از این ابزار کرده است. چنین پیام‌هایی اغلب نه برای توضیح یک سیاست مشخص، بلکه برای ایجاد نوعی «ابهام استراتژیک» منتشر می‌شوند. تکنیکی که باعث می‌شود تحلیل‌ها و برداشت‌های مختلف شکل بگیرد و فضای روانی مذاکرات دچار نوسان شود. در چنین شرایطی، مهم‌ترین خطا واکنش‌های سریع و شتاب‌زده است. اگر ایران دائماً در پاسخ به پیام‌های ناگهانی موضع‌گیری کند، عملاً اجازه می‌دهد دستور کار رسانه‌ای توسط طرف دیگر تعیین شود. یکی از مهم‌ترین راهبردها در چنین فضایی تغییر رویکرد از «واکنش» به «کنش فعال» است. اگر هر پیام مبهم بلافاصله با واکنش‌های شتاب‌زده پاسخ داده شود، چرخه‌ای از تنش رسانه‌ای شکل می‌گیرد که در نهایت به سود طرفی است که ابتدا پیام را منتشر کرده است. راهبرد مؤثرتر، ایجاد یک روایت منسجم و پایدار از روند مذاکرات و انتشار منظم آن برای افکار عمومی است؛ روایتی که خودِ تیم مذاکره‌کننده آن را شکل می‌دهد، نه فشارهای بیرونی. یکی از روش‌های شناخته‌شده در علوم ارتباطات، «تلقیح ذهنی» است؛ یعنی آماده‌کردن مخاطب برای مواجهه با پیام‌های متناقض. اگر از ابتدا شفاف گفته شود که فضای مذاکرات طبیعتاً با فراز و نشیب‌هایی همراه است، پیام‌های مبهم یا تحریک‌آمیز کمتر موجب نگرانی و شایعه‌سازی خواهد شد. در برابر موج احساسات و شایعات، انتشار اطلاعات دقیق و قابل‌راستی‌آزمایی اهمیت زیادی دارد. توضیح روشن درباره روند حقوقی و فنی مذاکرات می‌تواند فضای ابهام را کاهش دهد و بحث را از سطح واکنش‌های احساسی به زمین واقعیت منتقل کند. در کنار این‌ها، نقش دیپلماسی عمومی برجسته‌تر شده است. بیان مواضع به زبان قابل فهم، استفاده از محتواهای تصویری و حضور فعال در فضای رسانه‌ای جهانی می‌تواند مواضع کشور را شفاف‌تر کند و اجازه ندهد روایت‌های یک‌طرفه غالب شوند. در مجموع، مدیریت هوشمندانه فضای رسانه‌ای بخشی از خودِ مذاکره است. در جهان امروز که پیام‌ها با سرعت بالا و اثر لحظه‌ای منتشر می‌شوند، ترکیبی از شفافیت، آرامش و روایت‌سازی فعال می‌تواند تاثیرات جنگ اعصاب دیجیتال را به حداقل برساند و فضا را به سمت واقعیت و عقلانیت بازگرداند. 🇮🇷https://eitaa.com/amniatemeli

چرا «بهره‌برداری رایگان از مغز مخاطب» مهم‌ترین جبهه جنگ امروز ایران است؟ ۱. جنگ شناختی فراتر از «شستشوی مغزی» جنگ شناختی (Cognitive Warfare) با جنگ روانی سنتی تفاوت بنیادی دارد: درجنگ روانی سنتی : هدف: تغییر «نظر» فرد درباره یک رویداد خاص در جنگ شناختی (جدید) هدف: تغییر «ساختار فکر» و «فرایند تصمیم‌گیری» فرد ابزار: پیام‌های مستقیم (شعار، تبلیغ، اخبار دروغ) ابزار: الگوریتم، خوراک‌دهی مداوم، انکار واقعیت (Gaslighting)، خستگی و درماندگی مکانیسم: اقناع مکانیسم: شرطی‌سازی و اعتیاد عصبی نتیجه: فرد نظر متفاوتی دارد، اما هنوز می‌تواند فکر کند نتیجه: فرد توان «فکر کردن مستقل» را از دست می‌دهد و به یک مصرف‌کننده منفعل تبدیل می‌شود در جنگ شناختی، رسانه‌ها دیگر «خبر» نمی‌دهند؛ «خوراک عصبی» (Neurological Food) تولید می‌کنند. مثل مواد مخدر که سیستم پاداش مغز را هک می‌کند، این رسانه‌ها نیز سیستم توجه و هیجان مغز را هک می‌کنند. ۲. مکانیسم «بهره‌برداری رایگان از مغز» چگونه کار می‌کند؟ چرا که فرد «اجازه کوچکترین دفاعی» ندارد. چرا؟ چون دفاع نیاز به «آگاهی» دارد، اما جنگ شناختی ابتدا «آگاهی» را می‌کشد: 1. مرحله اول (خوراک‌دهی اشباع): الگوریتم‌های شبکه‌های اجتماعی و کانال‌های تلگرامی، و بعضا پلت فرم های داخلی خواسته یا ناخواسته محتوای هیجان‌انگیز (خشم، ترس، امید کاذب، تحقیر) را با سرعت و حجم بالا به خورد مخاطب می‌دهند. فرد دیگر «انتخاب» نمی‌کند چه ببیند؛ الگوریتم انتخاب می‌کند. 2. مرحله دوم (تضعیف قوه قضاوت): با تکرار یک روایت (مثلاً «ایران شکست خورده»، «اقتصاد فروپاشیده»، «حکومت نامشروع»)، حتی دروغ‌های محض، به دلیل «اثر حقیقت توهمی» (Illusory Truth Effect)، در ذهن فرد به عنوان «واقعیت» تثبیت می‌شوند. 3. مرحله سوم (فلج اراده): فرد آنقدر بمباران اطلاعاتی می‌شود که دیگر توان «پردازش انتقادی» را ندارد. هر خبری می‌رسد، بلافاصله واکنش عاطفی (خشم یا ترس) نشان می‌دهد، بدون اینکه صحت آن را بررسی کند. این همان «اسارت مغز» است. ۳. مورد ایران: بیش از ۲۰۰ شبکه فارسی‌زبان معاند «شبه رسانه‌های صهیونیستی اینترنشنال و بیش از ۲۰۰ شبکه فارسی‌زبان معاند» این شبکه‌ها (مثل ایران اینترنشنال، من و تو، بی‌بی‌سی فارسی، صدای آمریکا و ده‌ها کانال تلگرامی وابسته) دقیقاً بر اساس اصول جنگ شناختی عمل می‌کنند: · تعدد و تکرار: با ۲۰۰ شبکه، مخاطب دائماً در معرض یک «فضای خبری اشباع شده» قرار می‌گیرد. دیگر نمی‌تواند فرار کند. · هماهنگی محتوایی: روایت‌های اصلی (مثلاً «شکست حتمی ایران»، «فقر گسترده»، «استبداد دینی») به طور همزمان در همه شبکه‌ها پخش می‌شود تا «اجماع دروغین» (False Consensus) ایجاد شود. · هدف نهایی: نه «تغییر نظر» که " تغییر هویت " و هدف این است که مخاطب ایرانی به جای «ما-ایرانی» احساس کند بخشی از «ما-جهانی» است. این «جابجایی وفاداری» بزرگترین دستاورد جنگ شناختی است. ۴. چگونه در برابر جنگ شناختی دفاع کنیم؟ در این حالت فرد «اجازه دفاع ندارد». اگر دفاع را فقط «مقابله به مثل» (تولید محتوای مقابل) بدانیم. اما دفاع واقعی در جنگ شناختی، «بازتوانی مغز» است: 1. سم‌زدایی اطلاعاتی (Information Detox): قطع کردن یا محدود کردن شدید مصرف رسانه‌های اجتماعی و کانال‌های خبری سمّی به مدت حداقل ۲ هفته. مغز نیاز به «بازنشانی» (Reset) دارد. 2. بازیابی «تأخیر در قضاوت» (Delayed Judgment): تمرین کنید که به هر خبری، حداقل ۲۴ ساعت واکنش نشان ندهید. در این مدت، از منبع دیگری (حتی منبع مخالف) تحقیق کنید. این کار «مدارهای تحلیلی» مغز را در برابر «مدارهای هیجانی» تقویت می‌کند. 3. تنوع منابع (اما نه سمی): به جای ۲۰۰ شبکه همسو، از ۲-۳ منبع با رویکردهای مختلف (داخلی، خارجی، بی‌طرف) استفاده کنید، اما با «ذهن انتقادی» فعال. 4. تقویت «سواد رسانه‌ای انتقادی»: یاد بگیرید الگوریتم‌ها چگونه کار می‌کنند. بدانید چرا یک خبر خاص به شما نشان داده می‌شود. سوال بپرسید: «این خبر به نفع کیست؟»، «چه احساسی را در من برانگیخت؟»، «آیا شواهد میدانی با این روایت همخوانی دارد؟» جمع‌بندی: جنگ شناختی، جنگ برای «روح جمعی» یک ملت آنچه ما «بهره‌برداری رایگان از مغز مخاطبین» می‌نامیم، دقیقاً تعریف جنگ شناختی است. دشمن دیگر به دنبال اشغال خاک یا نابودی زیرساخت‌ها نیست (البته آن را هم انجام می‌دهد). هدف اصلی، «اشغال ذهن» و «نابودی اراده مقاومت» است. یک جامعه‌ای که در جنگ شناختی شکست بخورد، حتی با داشتن قوی‌ترین موشک‌ها و پیشرفته‌ترین پدافندها، بازنده است، چون دیگر «باور» به مقاومت ندارد. پیروزی در این جبهه، نیازمند «بسیج سواد رسانه‌ای» و «تقویت سرمایه اجتماعی» است. و تا زمانی که ما روایت امید، هویت و مقاومت خود را قوی تر از روایت ناامیدی و تحقیر دشمن نسازیم، در این جبهه عقب‌ایم...

🔸استراتژی ترامپ: از تهدید حداکثری تا پیشنهاد مذاکره در چارچوب جنگ شناختی و ارتباطات راهبردی، ترامپ از الگوی رفتاری خاصی استفاده می‌کند که می‌توان آن را ترکیبی از دو تکنیک دانست: ؛🔻Escalation Signaling (سیگنال‌دهیِ تشدید) ؛🔻Anchoring + De‑escalation Framing (ایجاد نقطه مرجع شدید و سپس کاهش تنش) این الگو در ظاهر رفتاری متناقض دارد: ترامپ به شدت تهدید می‌کند، لحن خود را تا حد امکان بالا می‌برد، اما درست در لحظه اوج تنش یا ظاهرا پیش از اقدام نهایی، اعلام می‌کند: «من جنگ نمی‌خواهم ، بلکه مذاکره می‌خواهم.» 🔹مرحلهٔ ۱: ایجاد ترس و شکل دادن به «نقطهٔ مرجع شدید». در این فاز، هدف اصلی ایجاد شوک روانی و جابه‌جا کردن ادراک خطر است. 🔻افکار عمومی در ذهن خود یک وضعیت بسیار خطرناک می‌سازند. 🔻رسانه‌ها و تحلیلگران، بدترین سناریو را محتمل می‌دانند. 🔻ذهن‌ها به سمت این نقطه مرجع شدید «قفل» می‌شوند. اینجا ترامپ با تهدیدهای شدید، مرز تحمل روانی مخاطب را بالا می‌برد. همه از خود می‌پرسند: «آیا واقعا حمله شدید به زیرساخت های حیاتی در راه است؟» 🔹 مرحله ۲: چرخش ناگهانی به سوی مذاکره در لحظه‌ای که تنش به اوج می‌رسد، اعلام می‌شود: «من صلح می‌خواهم، بیایید مذاکره کنیم.» از منظر روان‌شناختی، مغز مخاطب این پیام دوم را در مقایسه با نقطهٔ تهدید اولیه تفسیر می‌کند. در نتیجه: 🔻پیام جدید «عاقلانه»، «انسان‌دوستانه» یا «منطقی» جلوه می‌کند. 🔻ادراک خطر ناگهان کاهش می‌یابد و ترامپ، اکنون به‌عنوان صلح‌طلب ظاهر می‌شود. 🔻طرف مقابل ممکن است احساس کند «فرصتی را از دست خواهد داد» اگر به گفت‌وگو پاسخ ندهد. 🔻درواقع، در این لحظه‌ی چرخش، نقطهٔ مقایسه (Anchor) تغییرات ادراکی را به نفع ترامپ سامان می‌دهد. 🔹 مرحله ۳: اثرات راهبردی فشار روانی بر طرف مقابل: تصور مواجهه با «گزینهٔ بدتر» باعث می‌شود گزینهٔ مذاکره مقبول‌تر شود. مدیریت افکار عمومی داخلی: جامعه‌ای که لحظاتی با ترس مواجه بوده، اکنون از شنیدن «مذاکره» احساس آرامش و رضایت می‌کند. تغییر روایت رسانه‌ای: فضای خبری از «جنگ قریب‌الوقوع» به «روزنهٔ صلح» جابه‌جا می‌شود. 🔸 مرحله ۴: راهکار مقابله با این الگو 🔻تحلیل رفتار، نه لحن: تمرکز بر اقدامات واقعی نه اظهارات متغیر. 🔻حفظ ثبات تصمیمات: پرهیز از واکنش احساسی به تهدید یا صلح‌طلبی ناگهانی. 🔻تقویت سواد رسانه‌ای: شناخت این ترفند باعث می‌شود مخاطب فریب تضاد ظاهری را نخورد. 🔻جمع‌آوری داده‌های مستقل: ارزیابی بر اساس شواهد میدانی، نه پیام‌های لحظه‌ای. 🇮🇷نظام حقوقی تنگه هرمز دکتر ابراهیم بیگ‌زاده (استاد حقوق بین‌الملل - دانشگاه شهید بهشتی) مرکز پژوهش‌های اتاق بازرگانی - اردیبهشت ۱۴۰۵ 🇮🇷https://eitaa.com/amniatemeli

چرا مذاکره درباره تنگه هرمز و موضوعات راهبردی بی‌معناست؟ ۱. تثبیت حاکمیت بر تنگه هرمز: دستاوردی که نیاز به مذاکره ندارد 🔸تنگه هرمز نه یک ادعا، که یک واقعیت جغرافیایی و حقوقی تحت کنترل هوشمندانه ایران است. این دستاورد پس از جنگ تثبیت شده و امروز به عنوان یک اصل راهبردی پذیرفته شده است. مذاکره درباره آن، به معنای زیر سؤال بردن یک وضعیت موجود و باز کردن مجدد پرونده‌ای است که نیازی به مشروعیت‌زدایی خارجی ندارد. ایران نشان داده که هیچ کشوری توان تغییر این واقعیت را ندارد، پس مذاکره در این باره نه تنها بی‌فایده، بلکه مضر و نشانه تردید در حاکمیت ملی است. ۲. خطوط قرمز هسته‌ای و منطقه‌ای: مذاکره به منزله عبور از خط قرمز 🔸موضوع هسته‌ای (میزان غنی‌سازی، ذخایر) و نیز نوع همکاری‌های منطقه‌ای ایران، رسماً جزو خطوط قرمز اعلام شده‌اند. مذاکره در این حوزه‌ها، فارغ از نتیجه، خودش نقض خط قرمز است؛ چراکه اصل ورود به گفت‌وگو، طرف مقابل را در جایگاه داوری یا ارزیابی می‌نشاند. آمریکا به دنبال دریافت امتیازاتی است که در جنگ به دست نیاورده و مذاکره، بستری برای رسیدن به همان اهداف بدون هزینه است. ۳. رفتار آمریکا: دوگانگی تهدید و التماس، نه حسن نیت 🔸ترامپ و تیمش همزمان با تهدید علنی، پیام‌های غیرمستقیم (از طریق واسطه ها) ارسال می‌کند. این دوگانگی نشان می‌دهد هدف اصلی «ارزیابی ایران» و «ساخت تصویر قدرت» است، نه حل مسئله. مذاکره در چنین شرایطی، به جای دستاورد، به آمریکا اجازه می‌دهد با کمترین هزینه، خود را پیروز نشان دهد. تجربه ثابت کرده: در حین مذاکره، دو بار حمله صورت گرفته است. پس مذاکره پس از این رفتارها، نوعی حماقت است. ۴. بدون مذاکره چگونه پایان جنگ رقم می‌خورد؟ 🔸ایران نیازی به مذاکره برای پایان دادن به تقابل ندارد؛ بلکه کافی است دشمن «قواعد بازی» را بداند: 🔹اگر حمله زمینی شود، بحرین و امارات اهداف متقابل حمله زمینی هستند. 🔹اگر زیرساخت‌های ایران هدف بگیرند، تأسیسات برق و نفت کل منطقه در برابر آن قرار می‌گیرد. 🔹ترورها نیز پاسخ مشخص خود را دارند که قبلا به صورت رسمی اعلام شده است. 🔹این شفافیت در اقدام، نیازی به مذاکره ندارد. اگر بحث جبران خسارت یا آزادی اموال بلوکه‌شده مطرح است، راهکار مکتوب و غیرحضوری (از طریق کانال‌های حقوقی یا واسطه‌های بی‌طرف) کافی است. مذاکره حضوری یا غیرمستقیم، صرفاً به دشمن زمان و اعتبار می‌دهد بدون آنکه ضرورتی برای ایران داشته باشد. 🔹بنابراین مذاکره در شرایط کنونی، نه برای رفع تهدید، که برای مدیریت تصویر آمریکا و وادار کردن ایران به پذیرش ارزیابی خارجی طراحی شده است. مسئولان ایرانی نیز مانند اکثریت مردم، این واقعیت را درک می‌کنند که حفظ دستاوردها و اعلام صریح خطوط قرمز، بازدارنده‌تر و عاقلانه‌تر از مذاکره‌ای است که هزینه آن بیش از فایده‌اش است. 🇮🇷https://eitaa.com/amniatemeli

✅ پاسخ‌های قاطع تحلیلگر مسائل راهبردی به کارشناس آمریکایی: 📍 آمریکا و اسرائیل این جنگ را شروع کردند، نه ایران! و به‌جای این‌که پایگاه‌های آمریکا در کشورهای عربی خلیج فارس برای آن‌ها حفاظت ایجاد کنند، آتش جنگ را به‌سوی این کشورها کشاندند... 🔻 آمریکا دیگر نمی‌تواند جایگاه‌های خود را در پایگاه‌های نظامی‌ای که در سراسر منطقه کاملاً نابود شده‌اند، بازیابی کند. چنین چیزی رخ نخواهد داد/فکر می‌کنم مردم منطقه کاملاً آگاه‌اند که با یک دولت یاغیِ بی‌ثبات در واشنگتن و تل‌آویو طرف‌اند... 🇮🇷https://eitaa.com/amniatemeli

🎙دکتر عظیم طهماسبی آیا ایران دنبال جنگ افروزی است؟ آیا مذاکره با غرب و امریکا بدون قدرت نظامی و اقتصادی بومی، نتیجه ای در پی خواهد داشت؟ جنگ تحمیلی سوم چه نتایج و دستاوردهای برای ایران و ایرانیان می تواند داشته باشد؟ 🇮🇷https://eitaa.com/amniatemeli

✅ استاد علوم سیاسی دانشگاه شیکاگو: 📍ترامپ با این حقیقت مواجه شده که ایران اهل معامله و بازی نیست. ایران در پی این بازی نیست که با یک حرکت نمایشی او را از بن‌بست خارج کند/خیر ترامپ، نه؛ ایران وارد این بازی نخواهد شد. چرا که ایران کاملاً از فروپاشی اقتصاد ایالات متحده که ۴۰ تریلیون دلار بدهی دارد، استقبال می‌کند... 🔻آن‌ها واقعاً از این وضعیت خسته شده‌اند که طی سالیان متمادی، هر زمان اسرائیل و ایالات متحده اراده کرده‌اند، رهبرانشان را ترور کرده یا بمب بر سرشان ریخته‌اند... 🇮🇷https://eitaa.com/amniatemeli

اندیشکده شورای روابط خارجی 🔻توافق ‌باز در برابر باز درباره تنگه هرمز، می‌تواند بن‌بست مذاکرات ایران را بشکند (۱) 🔸راه حذف بن‌بست مذاکرات، به‌کارگیری روش باز در برابر باز است 🔹گفت‌وگوها برای پایان دادن به جنگ با ایران به نظر می‌رسد به‌طور ناامیدکننده‌ای متوقف شده‌اند. اما یک راه پیشِ ‌رو وجود دارد؛ اگر آمریکا موافقت کند که خواسته‌های فوری خود را کاهش دهد و بر مهم‌ترین مسئله‌ای که جهان با آن روبه‌روست تمرکز کند، یعنی بسته بودن تنگه هرمز؛ گذرگاهی که ۲۰ درصد نفت و گاز جهان از آن عبور می‌کند. فرمول «باز در برابر باز» که بر اساس آن هر دو طرف محاصره‌های خود در این تنگه را پایان دهند، می‌تواند راهی برای خروج از بن‌بست مذاکرات باشد؛ بن‌بستی که در آخر هفته به‌وضوح آشکار شد. ترامپ اعلام کرد که مذاکره‌کنندگان آمریکایی روز دوشنبه برای دور دوم مذاکرات با ایران راهی اسلام‌آباد، پاکستان خواهند شد. او گفت: ما یک توافق بسیار منصفانه و معقول ارائه می‌دهیم و با لحنی تهدیدآمیز افزود: و امیدوارم آن را بپذیرند، چون اگر نپذیرند، آمریکا همه نیروگاه‌ها و همه ایران را نابود خواهد کرد. 🔻فاصله زیاد دو طرف و تناقض‌گویی‌ها 🔹اما نشانه‌ای از فاصله عمیق میان دو طرف و این‌که تهران چندان تهدیدهای اغراق‌آمیز ترامپ را جدی نمی‌گیرد، آن بود که رسانه‌های دولتی ایران گزارش دادند فرستادگان ایرانی به دلیل آنچه دولت خواسته‌های بیش ‌از حد واشنگتن، انتظارات غیرواقع‌بینانه، تغییر مداوم مواضع، تناقضات مکرر و تداوم محاصره دریایی که آن را نقض آتش‌بس می‌داند، در دور دوم مذاکرات شرکت نخواهند کرد. با این‌که ممکن است تیم مذاکره‌کننده ایران همچنان در مذاکرات حاضر شود، این دومین بار در چند روز اخیر است که ترامپ با اطمینان از پیشرفت در مذاکرات برای پایان دادن به درگیری سخن گفته و ایران بر این خوش‌بینی او سایه افکنده است. روز جمعه، ترامپ در شبکه‌های اجتماعی نوشت: تنگه هرمز کاملاً باز و آماده فعالیت است و ایران توافق کرده است که هرگز دوباره تنگه هرمز را نبندد. او همچنین ادعا کرد که ایران پذیرفته است تمام اورانیوم غنی‌شده خود را کنار بگذارد. 🔻اختلاف‌نظر عراقچی و سپاه، درگیری داخلی را بیشتر کرده است این درست است که عباس عراقچی در ایکس نوشته بود که پس از آتش‌بس تحمیل‌شده از سوی آمریکا در لبنان، تنگه هرمز برای مدت باقی‌مانده آتش‌بس کاملاً باز است؛ اما او یک تبصره نیز اضافه کرده بود: کشتی‌ها باید از مسیر هماهنگ‌ شده تحت کنترل ایران عبور کنند؛ نکته‌ای که احتمال تلاش ایران برای دریافت عوارض از نفت‌کش‌های عبوری را افزایش می‌داد. در هر صورت، عراقچی نسبتاً میانه‌رو کنترل واقعی نظام ایران را در اختیار ندارد. سپاه، جریان تندرو مسلح به سلاح، پهپاد و موشک و دارای نفوذ بیشتر، نظر دیگری داشت. سپاه به‌طور علنی وزارت خارجه را به دلیل تعهد به باز کردن تنگه، در حالی که محاصره آمریکا بر ورود و خروج کشتی‌ها به بنادر ایران همچنان برقرار بود، مورد انتقاد قرار داد. 🇮🇷https://eitaa.com/amniatemeli

🔻توافق باز در برابر باز درباره تنگه هرمز، می‌تواند بن‌بست مذاکرات ایران را بشکند (۲) 🔹 نیروهای ایرانی به چند نفت‌کش که تلاش داشتند از خلیج‌فارس خارج شوند، شلیک کردند. این تنگه که معمولاً حدود ۱۳۰ کشتی در روز از آن عبور می‌کنند، همچنان بر روی همه کشتی‌ها به‌جز تعداد کمی بسته است. قالیباف که دور نخست گفت‌وگوها با آمریکا را بر عهده داشت، هشدار داد: با ادامه محاصره آمریکا، تنگه هرمز باز نخواهد ماند. روز یکشنبه نیز نیروی دریایی آمریکا به یک کشتی باری با پرچم ایران که تلاش داشت محاصره آمریکا را دور بزند تیراندازی کرد و آن را توقیف کرد. ایران وعده تلافی داد. 🔻دو طرف از خطوط قرمز یکدیگر عقب‌نشینی نمی‌کنند؛ به‌ویژه ایران از حزب‌الله 🔹اختلاف دو طرف، فقط درباره تنگه نیست. هیچ نشانه‌ای وجود ندارد که ایران از خطوط قرمز خود عقب‌نشینی کند، از جمله: کنار نگذاشتن ظرفیت غنی‌سازی هسته‌ای؛ برنامه موشک‌های بالستیک؛ و حمایت از گروه‌های شبه‌نظامی در منطقه. در واقع، موفقیت ایران در ربط دادن آتش‌بس با آمریکا به آتش‌بسی در لبنان نشان می‌دهد که سرنوشت حزب‌الله تا چه اندازه برای تهران مهم است. عبور از شکاف عمیق بی‌اعتمادی و سوء‌تفاهم میان آمریکا و ایران، آسان نخواهد بود. هیچ‌ یک از دو طرف دلیل زیادی برای اعتماد به دیگری ندارد؛ آمریکا می‌تواند به برنامه هسته‌ای پنهانی ایران، با وجود وعده‌های ایران مبنی بر عدم دستیابی به سلاح هسته‌ای و سابقه طولانی آن در حمایت از اقدامات ضدآمریکایی و ضد رژیم صهیونیستی اشاره کند. ایران هم می‌تواند به خروج ترامپ از توافق هسته‌ای در سال ۲۰۱۸، در حالی که ایران به بندهای آن پایبند بود و همچنین به حملات هوایی رژیم صهیونیستی و آمریکا علیه ایران در دو نوبت (ژوئن ۲۰۲۵ و فوریه ۲۰۲۶) در جریان مذاکرات اشاره کند. حتی اگر مذاکره‌کنندگان کم‌تجربه ترامپ، جی.‌دی ونس و فرستادگان ویژه استیو ویتکاف و جرد کوشنر، سرانجام با همتایان ایرانی خود دیدار کنند، امید چندانی برای یک پیشرفت دیپلماتیک که همه مسائل روی میز را پوشش دهد، وجود ندارد. تنها باری که آمریکا موفق شد با ایران مذاکره کند، بیش از هجده ماه طول کشید تا به توافق «برنامه جامع اقدام مشترک» در سال ۲۰۱۵ برسد. 🔻اکنون آمریکا و ایران هر دو در پایان دادن به جنگ منافعی دارند 🔹با این حال، هر دو کشور به‌وضوح در پایان دادن به جنگ منافعی دارند. ایران برای بازسازی خسارات ناشی از حملات گسترده آمریکا و رژیم صهیونیستی که ۲۷۰ میلیارد دلار برآورد شده و برای از سرگیری صادرات نفت که اکنون در اثر محاصره دریایی آمریکا متوقف شده، نیازمند آرامش است. اگر محاصره طولانی شود، ایران ممکن است با خطر فروپاشی اقتصادی روبه‌رو شود. آمریکا نیز نیاز دارد که تنگه هرمز را دوباره باز کند و جریان نفت را از سر گیرد، پیش از آنکه بسته بودن تنگه که همین حالا موجب افزایش قابل توجه قیمت بنزین و تورم در آمریکا شده، آسیب بیشتری به اقتصاد جهانی وارد کند. 🇮🇷https://eitaa.com/amniatemeli