یوسف اعتصامی از رجال نامی و نویسندگان و مترجمان مشهور اواخر دورهٔ قاجار ، دختری داشت به نام پروین که از کودکی با شعر و ادب فارسی خو گرفت و اولین شعر صحیح را در هفت سالگی سرود پروین در تبریز به دنیا آمد و همراه پدر راهی تهران شد تا مدرسه دخترانه آمریکایی را به پایان رساند وی در نوجوانی به عقد پسری در میآید اما روح لطیف و آزاد پروین با روحیه نظامی همسر سازگار نبود پروین دو ماه بعد به خانه پدر باز میگردد و تمام اوقات خود را صرف آموختن و سرودن می کند پدر پروین ، فکر می‌کرد دیگران چاپ اشعار یک زن جوان را، راهی برای پیدا کردن همسر به حساب می آورند اما پس از جدایی پروین به این کار رضایت داد پروین شاعر آفریده شده بود در ایران، تا کنون شاعر زنی با توانایی و استعداد پروین به دنیا نیامده است وی زنی استثنایی بود او با اشعارش به ستیز اهریمن و غول فرهنگ تحمیلی عقب نگاهداشتن زن میرود مضامین شعرهای او توصیف‌کنندهٔ دلبستگیِ عمیقش به پدر، استعداد و شوقِ فراوانش به آموختنِ دانش، روحیهٔ ظلم‌ستیزی و حمایت از حقوقِ زنان است گفته هایش رنگ تند فلسفی و اخلاقی و سیاسی دارد و برخوردش با کلمات ، يك نوع عشق ورزی عارفانه است شش هزار بیت شعر از پروین باقی مانده ... پروین این شاعره توانا در جوانی دچار حصبه می شود وقتی وضعیت پروین وخیم می‌شود خانوادهٔ او کالسکه‌ای به‌دنبال پزشک معالجش می‌فرستند اما او نمی‌آید و سرانجام پروین در تاریخ ۱۵ فروردین ۱۳۲۰ در سن ۳۴سالگی در آغوش مادرش، جان می سپارد یادش گرامی🌱 @Ancients

نمیدونم ما کی قراره از این سایه شوم رها بشیم...این متن از سیاحت‌نامه ابراهیم بیگ ۱۲۰ سال قبله انگار که هیچ چیزی تغییر نکرده: ‏”ایران را دیدم دلم خون شد. همه جا ملک پریشان، ملت پریشان، تجارت پریشان، خیال پریشان، عقاید پریشان، شهر پریشان، شهریار پریشان، خدایا این چه پریشانی است؟!” 🗞 @Ancients ⏳

خوف ناک ترین نوع بشر، کسی است که؛ فهمش کم و اعتقادش زیاد است! آنتوان چخوف 🗞 @Ancients ⏳