عكسی كه می بينيد در سال ١٣٤٦ از بيابانهای غرب تهران گرفته شده است! اينجا محل احداث مجموعه ورزشى آزادى تهران است! 🗞 @Ancients ⏳

▪️ما تماشاچیانی هستیم که پشت درهای بسته مانده ایم دیر آمدیم ؛ خیلی دیر پس به ناچار حدس می زنیم شرط می بندیم و شک می کنیم و آنسوتر در صحنه اصلی بازی به گونه‌ای دیگر در جریان است ✍حسین پناهی 🗞 @Ancients ⏳

◾️ضایعه دردناک شهادت هموطنانمان در بمب‌گذاری کرمان را تسلیت می‌گوییم. 🥀🖤🥀🖤 انگار زمانه قصه‌ای دیگر داشت با او که هزار آرزو در سر داشت مادر... که پس از نعره بمب از دل خاک هر تکه‌ی بچه‌های خود را برداشت 🥀🖤🥀🖤 @ancients

يكى از غم انگيزترين عكس هاى جنگ جهانى دوم؛ فراكفورت سال 1946 سرباز آلمانی که پس از جنگ به خانه بازگشته اما خانه اش در انفجار نابود شده و اثری از خانه و خانواده اش نمیبیند. 🗞 @Ancients ⏳

Jarireh | جریره جریره دختر پیران، وزیر خردمند افراسیاب، بود. این دختر وقتی سیاوش مجبور به ترک ایران و ماندن در توران شده‌بود با سیاوش، پسر کیکاووس، ازدواج کرد. از ازدواج این دو، فرزندی به نام فرود به دنیا آمد. جریره در شاهنامه سرانجام تلخی دارد. این زمانیکه پسرش به دست ایرانیان کشته می‌شود، خنجر به میان خود می‌کِشد و خود را از میان می‌برد. پ.ن: در تصحیح خالقی‌مطلق که ملاک کار ماست، قسمت ابتدای داستان، یعنی ازدواج جریره و سیاوش به پیشنهاد پیران، الحاقی تلقی شده‌است اما در داستان فرود جریره نقش فعال دارد. 🗞 @Ancients ⏳

خانه های ارزانقیمت در بندرعباس، 512 واحد، ساخت اواخر دهۀ چهل خورشیدی مسکن ارزانقیمت عمدتاً بین دهه های سی تا پنجاه (در اکثریت شهرهای ایران) برای کارمندان و اقشار کم درآمد جامعه با حمایت مالی بانک رهنی ساخته میشد. 🗞 @Ancients ⏳

جنگ جهانی اول "دقیقا" چرا اتفاق افتاد؟ @ancients

عكس خاص و كمتر ديده شده از تصرف ايستگاه راديو تهران درروز كودتای ١٣٣٢ 🗞 @Ancients ⏳

هنگامی که برادران یوسف می خواستند او را به چاه بیفکنند، وی خندید. برادرانش تعجب کردند و گفتند: برای چه می خندی؟ یوسف گفت: فراموش نمی کنم روزی را که به شما برادران نیرومندم نظر افکندم و خوشحال شدم و گفتم: کسی که این همه یار و یاور نیرومند دارد از حوادث سخت چه غمی خواهد داشت. روزی به بازوان شما دل بستم، اما اکنون در چنگال شما گرفتارم و به شما پناه می برم... خدا شما را بر من مسلط ساخت تا بیاموزم که به غیر او حتی بر برادرانم تکیه نکنم.... 🗞 @Ancients ⏳

در نخستین سال‌های سده نوزدهم میلادی و هم‌زمان با روی کار آمدن قاجار‌، ظهور ناپلئون بناپارت به‌عنوان رقیبی قدرتمند برای انگلیسی ها، موجب گردید انگلیس که تا پیش از آن، تنها دارای منافع تجاری و اقتصادی در منطقه بود، در صدد گسترش حضور سیاسی و نظامی خویش در منطقه برآید و از همان زمان بود که با عقد قرارداد مستقل با قبایل عرب جنوب خلیج فارس و امضای قرارداد «صلح متصالح» در سال ۱۸۲۰ م. به این قبایل رسمیت بخشیدند. امام مسقط در این دوران، سرزمین‌های اطراف بندرعباس و چابهار در سواحل جنوبی خلیج فارس را بر اساس قراردادی با شاه قاجار در اجاره خود داشت و قواسم ساکن ناحیه‌ای که بعد‌ها شارجه نام گرفت، ارتباط خود را با امامان اباضی مسقط به صورت سنتی حفظ کردند. اما شیوخ قواسم در سال ۱۸۶۴ م. معاهده جداگانه‌ای با بریتانیا منعقد ساختند و از آن زمان مستقل شدند. به موجب قرارداد، منطقه شیخ‌نشین آنان تحت‌الحمایه بریتانیا و روابط خارجی آنان به روابط با بریتانیا محدود شد. براساس این معاهده، وضعیت سیاسی شارجه، بصورت یک امیرنشین مستقل از دیگر امارات، در منطقه پذیرفته شد. نگرانی بریتانیا از دست‌اندازی روس‌ها به خلیج فارس، در آستانه سده بیستم شدت گرفت و بهانه این نگرانی گسترش دوستی ایران و روسیه، در دوران مظفرالدین شاه، چند سال پیش از مشروطه بود. برای رویارویی با چنین تحولاتی، بریتانیا تصمیم گرفت پیشدستی کرده و جزایر ایرانی تنگه هرمز را به اشغال خود درآورد و تعداد دیگری را در حاکمیت شیوخ قاسمی مسندم قرار دهد، شیوخی که تا آن روز حتی سرزمین مستقل نداشتند! @ancients

ادعای مالکیت جزایر یه گانه از آن زمان تاکنون حکومت‌های ایران بار‌ها بر حق حاکمیت ایران بر جزایر سه‌گانه خلیج فارس تاکید کرده‌اند. مظفرالدین شاه در نامه‌ای خطاب به صدراعظم خویش در سال ۱۲۸۴ ش. / ۱۹۰۵ م. می‌نویسد: «جناب اشرف صدراعظم به وزیر خارجه ابلاغ نمایند که به سفارت انگلیس بگوید، پارسال در این باب مذاکرات شد. دولت انگلیس از ما خواهش کرد که بیرق خودمان را از این دو جزیره برداریم تا رسیدگی و گفتگو شود در صورتی که ما خودمان می‌دانیم که این دو جزیره، ملک مسلمه دولت ایران است. در این صورت چطور دولت انگلیس در عالم دوستی راضی می‌شود که ما ملک مطلق خودمان را به شیخ واگذار کنیم و او بیرق در آنجا بیفرازد. شما باز هم گفتگو کنید و ما به هیچ وجه از حق خود کوتاه نخواهیم گشت.» پس از سقوط قاجاریه و تأسیس سلسله پهلوی، اقدامات همه جانبه‌ای در زمینه تحکیم حقوق ایران در خلیج فارس و جزایر آن صورت گرفت. دولت ایران اقدام به تأسیس نیروی دریایی کرد و از ورود غیرمجاز کشتی‌های جنگی بریتانیا به بنادر و جزایر ایران جلوگیری نمود. همچنین قانون حدود آب‌های ساحلی و منطقه نظارت ایران در دریا به تصویب رسید و نیرو‌های بریتانیا وادار به خروج از جزایر باسیدو، هنگام و جاسک شدند. بریتانیا از ایران به جامعه ملل و دیوان داوری بین‌المللی شکایت کرد؛ اما دیوان در مورد باسیدو، باتفاق آراء به حقانیت اقدام ایران رأی داد. گام دیگری که دولت ایران برداشت، تلاش برای اعمال حاکمیت خود بر جزایر بحرین، تنب و ابوموسی بود. در همین زمینه مذاکراتی چهار ساله بین تیمورتاش وزیر دربار رضاشاه و سر رابرت کلایو، وزیر مختار بریتانیا، در تهران طی سال‌های ۱۹۲۸-۱۹۳۲ م. صورت گرفت، اما این مذاکرات نیز به نتیجه مطلوب نرسید @ancients

اعاده حق حاکمیت ایران بر جزایر سه گانه در دوران پهلوی دوم نیز بار‌ها بر حق حاکمیت ایران بر جزایر تاکید شد و دولت‌های ایرانی چندین بار برای بازدید از جزایر عازم خلیج فارس می‌شدند. مذاکرات رسمی دولت ایران در این زمینه از مهرماه ۱۳۵۰ش توسط خلعتبری وزیر خارجه وقت و امیرخسرو افشار سفیر ایران در لندن، ویلیام لوس و داگلاس هیوم، وزیر خارجه انگلستان آغاز شد. بریتانیا از موضع امارات متحده عربی حمایت می‌کرد و معتقد بود جزایر می‌بایست اجاره داده شود. ایران فی نفسه هیچگونه مشکلی با اعراب نداشت بلکه عامل اصلی اختلاف، مواضع تفرقه‌آمیز انگلیس بود. طبق این جلسه قرار شد بلافاصله پس از خروج انگلیس از جزایر، ارتش ایران در آن استقرار یابد. این اقدام یک روز قبل از خروج بریتانیا (۳۰ نوامبر ۱۹۷۱م. /۹ آذر ۱۳۵۰ش) صورت پذیرفت و این‌گونه حاکمیت ایران پس از ۸۰ سال درگیری و فراز و نشیب مجدداً بر جزایر مقرر گردید. درگیری نظامی مختصری نیز روی داد که تأثیر چندانی نداشت و گویا یگان‌های ارتش به راحتی نیرو‌های نظامی عرب و بیگانه مستقر در جزایر را خاموش ساختند، اما در پی توافق شیخ شارجه با قوای ایرانی درگیری صورت نگرفت. در همین سال توافق نهایی میان دولت ایران و امیرنشین‌ها منعقد شد که مسأله جزایر و حاکمیت آن را برای همیشه حتی در حقوق بین‌الملل فیصله داد. مطابق آن طرفین پذیرفتند نیرو‌های ایرانی در ابوموسی مستقر شوند و از هرگونه امتیازی در بخش اشغالی برخوردار باشند و پرچم ایران در آن جزایر نصب شود. امیرنشین شارجه در مابقی جزیره ابوموسی امتیاز خواهد داشت و پرچم آن نصب شود شرکت نفت بیوتس به عنوان استخراج‌کننده نفت جزیره، درآمد آن را ۵۰-۵۰ به دولتین ایران و امیرنشین‌ها بپردازد. شهروندان طرفین حق ماهیگیری دارند و بالاخره این که توافق‌نامه مالی میان ایران و شارجه امضاء شد. همان روز امیرعباس هویدا نخست‌وزیر ایران در نطقی تلویزیونی، رسماً خبر تصرف جزایر تنب بزرگ و کوچک و بخشی از جزیره ابوموسی را اعلام و اظهار داشت که: «پرچم ایران بر روی نوک کوه حلوا، مرتفع‌ترین نقطه جزیره ابوموسی برافراشته شده‌است. دولت شاهنشاهی ایران به هیچ وجه از حق سلطه و حاکمیت خود بر سراسر جزیره ابوموسی صرفنظر نکرده و نخواهد کرد و بنابراین حضور مأمورین محلی در قسمتی از جزیره ابوموسی نباید به هیچ عنوان منافی یا متناقض با این سیاست اعلام شده تعبیر و تلقی شود». دو روز بعد، در یازدهم آذر ۱۳۵۰، کشور امارات متحده عربی رسما تاسیس گردید. @ancienta