eitaa logo
گلچین آنتی نئولیبرالیسم _ بیداری
517 دنبال‌کننده
3.4هزار عکس
1.4هزار ویدیو
13 فایل
🔔#گلچین_آنتی_نئولیبرالیسم #اقتصادی #سیاسی #فرهنگی 🗣 @antineoliberalism
مشاهده در ایتا
دانلود
می‌خواهید یک دیماه دیگر ایجاد کنید؟ آقای دکتر مسعود پزشکیان با اشاره به عضویت ۳۰ میلیون نفری مردم در پویش «جانفدا»، این حرکت را از مهم‌ترین پشتوانه‌های دولت برای عبور از «ناترازی انرژی» معرفی کرده‌اند. این گزاره را باید در دل یک الگوی گفتمانی آشنا جای داد که پیش‌تر نیز بارها تکرار شده است. برای اهل نظر روشن است که این ادبیات، صرفاً یک توصیف بی‌طرف از مشارکت مردمی نیست، بلکه بازنمایی خاصی از «سرمایه اجتماعی» است؛ بازنمایی‌ای که آن را نه به‌مثابه پیوند اعتماد میان دولت و ملت، بلکه به‌عنوان منبعی برای تحمل‌پذیر کردن سیاست‌های پرهزینه -به‌ویژه در حوزه قیمت‌گذاری- تعریف می‌کند. تجربه‌های پیشین نیز دقیقاً بر همین منطق استوار بوده‌اند. در مقطعی که شهید رئیسی با سطح بالایی از مقبولیت عمومی به قدرت رسید، همین جریان فکری مکرراً استدلال می‌کرد که «محبوبیت» رئیس‌جمهور، سرمایه اجتماعی لازم برای حذف ارز ترجیحی را فراهم کرده است! در واقع، محبوبیت به‌جای آنکه به تقویت رابطه دولت–ملت و افزایش کارآمدی ساختاری بینجامد، به ابزاری برای پیشبرد شوک‌های اقتصادی بدل شد. اکنون نیز به نظر می‌رسد همان الگو، این‌بار در قالب «ناترازی انرژی» در حال بازتولید است. بر این اساس، سخنان اخیر آقای پزشکیان را می‌توان نشانه‌ای از تداوم یک رویکرد دانست: تبدیل سرمایه اجتماعی به سپری برای گران‌سازی. اما مسئله اینجاست که تجربه‌های اخیر -به‌ویژه رخدادهای دی‌ماه که در پی جهش‌های ارزی شکل گرفت- نشان داده‌اند که جامعه نسبت به این نوع شوک‌ها حساس و واکنش‌پذیر است. نادیده گرفتن این حافظه اجتماعی، به معنای پذیرش ریسک بازتولید همان چرخه ناآرامی است. در سطحی کلان‌تر، این دست اصلاحات نئولیبرال -از آزادسازی قیمت‌ها گرفته تا کاهش یارانه‌ها- در بسیاری از کشورها با پیامدهای اجتماعی پرهزینه همراه بوده و اغلب به شکل‌گیری اعتراضات انجامیده است. ایران نیز از این قاعده مستثنی نیست. با این حال، وضعیت ایران یک پیچیدگی مضاعف دارد: پیوند خوردن نارضایتی‌های اقتصادی با محاسبات ژئوپلیتیک بازیگران خارجی. در چنین شرایطی، هر موج ناآرامی داخلی می‌تواند به‌عنوان «پنجره فرصت» تلقی شود؛ فرصتی که در برخی راهبردها -از جمله آنچه در ادبیات امنیتی به‌عنوان «حذف رهبری» یا decapitation شناخته می‌شود- برای ایجاد خلا در رأس نظام سیاسی و اجرای پروژه براندازی از درون مورد توجه قرار می‌گیرد. ترور رهبر انقلاب و جمعی از فرماندهان و مسئولان کشور در اسفندماه نشان داد که این سناریوها صرفاً فرضیه‌های انتزاعی نیستند؛ بلکه می‌توانند در قالب کنش‌های واقعی ظاهر شوند، هرچند که با بسیج اجتماعی و حضور معنادار مردم، این مسیر خنثی شد. از همین رو، تصمیم به وارد کردن یک شوک جدید اقتصادی صرفاً یک انتخاب اقتصادی نیست، بلکه حامل پیامدهای اجتماعی و حتی امنیتی بالقوه است. تکرار الگوهای آزموده‌شده‌ای که هزینه‌های اجتماعی خود را پیش‌تر نشان داده‌اند، بیش از آنکه نشانه جسارت در اصلاح باشد، نشانه غفلت از پیچیدگی‌های سیاسی-امنیتی تصمیمات اقتصادی است. ✍دکتر یاسر جبرائیلی @syjebraily
آقایان مردم مبعوث شده را به بودن توصیه نکنید! جماعتی که به جای پاسخ تبیینی و مقتضی به نگرانی‌های به حق مجاهدان کف خیابان؛ آنها را به تندروی و افراطی‌گری متهم می‌کنند و این نگرانی به حق مردم از وادادگی غرب‌گراها (که بارها تجربه‌ شده‌اند) را به نگرانی از فرماندهان نظامی تعبیر می‌کنند، مردم کف خیابان را مبعوث نمی‌دانند و نمی‌خواهند... ✍hzamanim 🔔 🗣 @antineoliberalism
خوارج عده‌ای از سپاهیان حضرت علی علیه السلام بودند که در آغاز از معاویه و عمروعاص فریب خورده و با پیشنهاد حکمیت از طرف معاویه موافقت کردند و امام علیه السلام را به قبول آن قرارداد وادار کردند! خوارج مخالف ادامه جنگ بودند... ✍hzamanim 🔔 🗣 @antineoliberalism
2M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
♦️صحبت‌های عجیب سخنگوی کاخ سفید کارولین لیویت قبل از شام خبرنگاران کاخ سفید: امشب در اتاق چند تیراندازی خواهد شد پ ن: توجه کنید فقط چند روز تا پایان مهلت ۶۰ روزه ترامپ برای جنگ باقی مانده❗️ 🔔 🗣 @antineoliberalism
عبرت‌های تاریخ برای امروز ما؛ چند سطر از خاطرات مرحوم هاشمی رفسنجانی 🔸۳ آبان ۸۲: ظهر، هیأت رئیسه خبرگان در دفترم جلسه داشت. آنها هم از نحوه تصمیم‌گیری در مورد پروتکل و توقف غنی‌سازی ناراحت بودند و معتقدند ابهت نظام شکسته شده به خصوص که برخلاف اظهارات رهبری در ماه‌های اخیر است و تعجب داشتند که چگونه رهبری از حرف‌های خود برگشته‌اند. گفتم: از همه جوانب به ایشان فشار می‌آيد!  🔸۵ آبان ۸۲: رهبری فقط با تأخير تزريق گاز اورانيوم موافقت کرده‌ و گفته‌اند که هیچ چیز دیگر را متوقف نکنند، ولی آقای روحانی بیش از این می‌خواهد! 🔸۵ خرداد ۸۳: شب مهمان رهبری بودم. از من خواستند که در جلسه مشورتی فردا که برای مسائل هسته‌ای داریم، با پیشنهاد لغو تعلیق موافقت کنیم. گفتم: بهتر است عجله نشود و فرصت دیگری به دکتر روحانی و دولت بدهیم و از عکس‌العمل تند غرب جلوگیری کنیم! 🔸۶ خرداد ۸۳: رهبری نظرشان این بود که در صورت عدم ختم پرونده، تعلیق را لغو کنیم، ولی با توضیحاتی که دکتر روحانی دادند، اکثریت جلسه موافقت نداشت! 🔸۱۷ شهريور ۸۳: رهبری از تصميم جلسه مشورتی، در مورد توقف موقت مونتاژ و قطعه‌سازی هسته‌ای ناراضی‌اند. ولي من گفتم: تصميم خوب و به جايی است! 🔸۱۱ آبان ۸۳: عصر در دفتر رهبری جلسه مشورت درباره مسائل هسته‌ای بود. سرانجام پذيرفته شد كه با شرط بسته شدن پرونده ايران، تعليق را بپذيريم! آيت‌الله خامنه‌ای مخالف تعليق بودند اما چون ديگران موافق بودند ايشان پذيرفتند! 🔸پی‌نوشت حقیر: برادران و خواهران گرامی! این نمونه‌ای است از گزارش‌های مسئولان ارشد کشور درباره نحوه تصمیم‌سازی و تصمیم‌گیری در برخی سیاستهای اصلی نظام. دوباره چند سطر فوق را با دقت بخوانیم و از تاریخ عبرت بگیریم و بدانیم که موافقت رهبری لزوما به معنای رضایت رهبری نیست! مبادا تشخیص و تحلیل اشتباه ما و سکوت بی‌‌‌‌‌‌‌جای ما سبب شود رهبری دوباره مجبور به موافقت با تصمیماتی شود که از آنها رضایت قلبی ندارد..‌. ✍دکتر منان رئیسی baladetayyeb 🔔 🗣 @antineoliberalism