‌ ‌ ‌‌‌‌‌‌ حقیقتا آدمیزاد گاهی از قوی‌بودن خسته میشه. دلش میخواد با خیال راحت آسیب پذیر و ضعیف و طفلکی باشه و بدونه یه نفر هست که مراقبشه .) ‌

کاش می‌شد تمام آدم‌های غمگین و تنهای جهان را در آغوش کشید، برایشان چای ریخت، کنارشان نشست و با چند کلام ساده، به لحظاتشان رنگ آرامش پاشید و حالشان را خوب کرد. کاش می‌شد این را قاطعانه و آرام در گوش تمام آدم ها گفت؛ که غم و اندوه، رفتنی است و روزهای خوب در راه اند، که حال همه‌مان خوب خواهد شد ...

نی‌نییی :')

در جهانی که می توانی هر کسی باشی، خودت باش. In a world where you can be anyone, be yourself

_

_

بعضی را گشایش بُوَد در رفتن، بعضی را گشایش بُوَد در آمدن. هشدار و نیکو ببین که این گشایش تو در رفتن است یا در آمدن؟ -مقالات شمس