:)

می دونی محاله یه روز صبح یکی درِ خونه رو بزنه یه جعبه بگیره جلوی آدم و بگه بفرما حال خوب حال خوب ساختنیه . . . دست کن ته خورجین دلتنگیا و زخما و بالا پایینای زندگیت یه کم حال خوب از توش بکش بیرون نمیگم آسونه ، نمیگم اشتباه نکن ، زمین نخور اشک نریز ، کم نیار فقط خودتی که میتونی پازل بعضی لحظه هارو جوری بچینی که یه کم عشق کنی یادت نره که هر چقدر دنیا سخت بگیره حق توئه که توش عشق کنی حق گرفتنیه ، حال خوب ساختنیه !

_

‹ انقدر نگو دنیا چیزِ قشنگی نداره تو خودت یکی از دلایل قشنگ جهانی :› ›

_

یه‌دونه‌فاتحه‌لطف‌میکنین‌رفقا:)؟

_

میگن همه‌ی آدما یه نیمه‌ی تاریک دارن یه نیمه‌ی روشن. یعنی تو وجود همه، خوبی هست بدی هم هست؛ حالا کم و بیشش مهم نیست ولی از هردو هست. بعد من دارم به آدمایی فکر میکنم که به نظر میاد یه فرشته‌ی تمام عیارن، مهربون صادق، وفادار و و و... به این تیپ آدما اگه برخوردین حواستون پرت خوبیشون نشه‌ها اینا معصوم نیستن فرشته نیستن سرتا پا خوبی و روشنی نیستن. فقط یاد گرفتن نیمه ی تاریکشون رو قایم کنن و یه دفعه نشونتون بدن! آره منظورم همون جاست که وقتی نیمه‌ی تاریکشون رو می‌بینین یه جوری برق از چشماتون میپره که فقط یه سوال میپرسین "تو کی وقت کردی انقدر عوض شی؟"

_